• یکشنبه 25 آذر 97


شعر مدح امام رضا(ع) از خانم نعیمه امامی -( صحن جامع سکوی پرواز تا عرش خداست )

1511
4

راهی مشهد شدم با ذکر قبری بی نشان

من گدای مادرت هستم ...  مرا از در مران

 

زائری دلتنگم آقا .. روسیاهی خسته ام

یک بغل حرف نگفته دارم و اشکی روان

 

یک پیاله عشق می نوشم از آن فیض مدام

چند بیتی در دیار طوس هستم میهمان

 

ای همه دار و ندارم رو مگردان از گدا

هم رئوفی هم کریمی ای رضای مهربان

 

ابتدای جاده ی افلاک از باب الرضاست

می رود دل از ضریحت آن سوی هفت آسمان

 

صحن جامع سکوی پرواز تا عرش خداست

اوج می گیرد پر و بال دلم تا بی کران

 

حوریان در رفت و آمد قدسیان در سجده اند

نور می بارد از آن صحن و سرا و آستان

 

غرفه های عرش طرحی باشکوه از جلوه ی

آینه بندان ایوان طلایت... بی گمان

 

گاه در کنج رواقت.. گاه در صحن امام

کاش می گفتی نرو – اینجا کنار من بمان

 

زائری دستش گره خورده به دستان ضریح

هرکه از نزدیک و دور آمد شدی تو میزبان

 

ضامن من می شوی آقا..؟  دوباره ...آمدم

صید نفسم – روسیاهم - بی پناهی ناتوان

 

رد پایت در شلمچه سجده گاه لاله هاست

کربلای پنج از عطر وجودت جاودان

 

هست امضای شما پای شهادت نامه ها

حاجتی دارم ... نیازی نیست بر شرح و بیان

 

نعیمه امامی – 2شهریور1394

شاعر : نعیمه امامی

  • شنبه
  • 23
  • مرداد
  • 1395
  • ساعت
  • 5:2
  • نوشته شده توسط
  • سید محسن احمدزاده

ارسال دیدگاه



ورود با حساب گوگل

ورود کاربران