• دوشنبه 26 آذر 97

 وحید محمدی

شعر شهادت امام محمد باقر(ع) -( شکست پهلوی آن دختری که خورد زمین )

358

زنده نمودم قیام جدّم
 

 

منم که زنده نمودم خدا پرستی را

منم که شیخ و مرادم تمام هستی را

منم که زنده نمودم علوم قرآن را

کشانده ام به تماشا بهشت ایمان را

 

منم که زنده نمودم قیام جدّم را

منم که زنده نگه داشتم محرّم را

در اوج عرش مقامی رفیع دارم من

و غربتی چو غروب بقیع دارم من

منم که سنگ مزارم پر کبوترهاست

منم که زائر تنهای هر شبم زهراست

منم که در نفسم عطر کربلا جاری است

شمیم غربت من در دل منا جاری است

هزار حرف نگفته میان دل دارم

هزار درد نهفته میان دل دارم

هزار حرف نگفته ز ماجرای حسین

چقدر روضه گرفتم فقط برای حسین

هزار حرف نگفته ز ظهر روز عطش

ز ماجرای رباب و ز داغ سوز عطش

سه چار ساله ولی ماجرا که یادم هست

سری که رفت روی نیزه ها که یادم هست

همین که رفت عمو، قامت حسین خمید

همین که رفت عمو، ضرب تازیانه رسید

میان سلسله ها یک به یک قطار شدند

به روی ناقه ی عریان همه سوار شدند

چه زلف ها که در این ماجرا سپیده شدند

چه حرف ها که در این کوچه ها شنیده شدند

هنوز بر تن من جای سلسله است هنوز

هنوز بر کف پا زخم آبله است هنوز

هنوز قصّه ی بازار شام یادم هست

هنوز سنگ سرِ پشت بام یادم هست

چه ناله ها که در این سینه ها بریده شدند

چه موی ها که سر هر گذر کشیده شدند

هنوز قصّه ی آن نیزه دار یادم هست

صدای دخترکی بی قرار یادم هست

هنوز در دل ما بغض حرمله است هنوز

هنوز بر تن من جای سلسله است هنوز

شکست پهلوی آن دختری که خورد زمین

شبیه پهلوی آن مادری که خورد زمین

«سه ساله بود ولی پیر عشق بابا بود»

سه ساله بود ولیکن شبیه زهرا بود

 

شاعر : وحید محمدی

  • پنج شنبه
  • 23
  • شهریور
  • 1396
  • ساعت
  • 15:25
  • نوشته شده توسط
  • ایدافیض

ارسال دیدگاه



ورود با حساب گوگل

ورود کاربران