• چهارشنبه 28 آذر 97


شعر شهادت امام سجاد(ع) -( سر تا به پا حبلُ ٱلمتین بودی )

414

حبلُ ٱلمتین
چشمان تو تفسیری از قرآن 

سر تا به پا حبلُ ٱلمتین بودی 

از سجده هایت نور می بارید 

الحق که زین ٱلعابدین بودی 

 

جنس سکوتت بود از شمشیر 

شد دشمنت یکریز جان بر لب 

بودی شهید زنده در خیمه 

می سوختی از داغِ دل در تب 

لحن تو شد کوبنده و کرّار 

شد خطبه ات مردانه سرتاسر 

انگار یکبار دگر کَنده- 

«در» را علی(ع) از قلعهٔ خیبر 

سرشار از شور و ‌پُر از احساس 

تکلیف حق یکباره شد روشن 

از خاندانت گفتی و تب کرد 

بعد از «أنا بنُ» گفتنت دشمن 

آمد مؤذن! پس اذانش را 

با کینه و با بغضِ بی حد گفت 

از جدّ خود گفتی و بلوا شد 

تا «أشهدُ أنّ محمد(ص)» گفت 

تأثیر حرفت گریه در پی داشت 

رنگ یزیدی زاده ها شد زرد 

روشنگری کردی به امّیدِ 

بیدار-باش ِ عدّه ای نامرد 

غرق شجاعت بودی و از تو 

تا به ابد تاریخ شد حیران 

کرب و بلا شد مات و مبهوتت 

تا شام شد با غیرتت ویران 

کنج صحیفه گریه ها کردی 

تا که نشان دادی به انسان٬ راه 

افلاک شد تسبیح دستانت 

سجّاده ات خورشید٬ مُهرت ماه 

یاد عطش بودی! چنین آمد 

جان تو بر لب عاقبت آقا 

داغت چه سنگین بود! پس سی سال- 

شد اشک٬ قوتِ قالبت آقا 

عمّه تمامِ فکر و ذکرت بود 

صد بار دیدی از نفس افتاد 

بین تمام داغ های شام 

داغِ سرِ بازار دقّ ات داد 

بستند کلّ شهر را آذین 

کِل میکشیدند و پر از لبخند 

هجده سرِ بر نیزه وارد شد 

آنها به هم تبریک میگفتند! 

شاعر : مرضیه عاطفی

  • جمعه
  • 28
  • مهر
  • 1396
  • ساعت
  • 16:20
  • نوشته شده توسط
  • ایدافیض

ارسال دیدگاه



ورود با حساب گوگل

ورود کاربران