• جمعه 7 اردیبهشت 97

شعر امام حسین(ع) -( نے نوا کن کربلا معنا شود )

184

نے نوا کن کربلا معنا شود
سینه هاے عاشقان شیدا شود

نے نوا کن از صبوری ها بگو
کی صبوری مرهمِ دلها شود؟

نی نوا کن در وداعِ اکبرش
تا همه نا گفته ها گویا شود

نے نوا کن تا رقیه دخترش
در خرابه گم شد و پیدا شود

نے نوا کن روی جسمِ بے سرش
نوحه گر آن مادرش زهرا شود

نے نوایت را کمے آهستہ زن
اصغر آغوشِ پدر لالا شود

نے نوا کن سینه را آتش بزن
شامِ غم در کربلا بر پا شود

نے نوا کن روے نعشِ کشتہ ها
تا که زینب با تو هم آوا شود

نی نوا کن تا که در تاریخِ ما
این یزیدِ بد گهر رسوا شود

نی بگو از شرحِ حالِ شامیان
تا که رازِ تیرگی افشا شود

نی نوا کن از اسیرانِ غریب
تا زبانِ عاشقی معنا شود

نی بگو از راسِ روی نیزه ها
قاریِ آیاتی از طاها شود

نی بگو از خونِ آن جان های پاک
تا چراغِ ما در این دنیا شود

نی بگو از ماجرای کربلا
گونه های ما ز خون دریا شود

نی بگو تا بر بلندای جهان
پرچمِ عزّ و شرف بر پا شود

نی نوا کن از سرِ سوز و گداز
لاله از خونِ شهیدان وا شود

نی نوا کن تا ابوالفضلِ رشید
در زمینِ کربلا سقا شود

نی نوا کن هر چه میخواهی بگو
چشمِ کور از معرفت بینا شود

نی بگو از آن وداعِ عاشقان
صورتِ قاسم چو گل زیبا شود

نی ! مبادا آن امامِ مهربان
در میانِ قتلگاه تنها شود

نے نوا کن صحنه ی روزِ جزا
تا شفاعت بر همه امضا شود

نے نوا کن نے نوا کن نے نوا
کربلا در کربلا معنا شود!

 

شاعر : هستی محرابی

  • شنبه
  • 11
  • آذر
  • 1396
  • ساعت
  • 8:33
  • نوشته شده توسط
  • احسان نیکخواه

ارسال دیدگاه



ورود با حساب گوگل

ورود کاربران