• یکشنبه 31 تیر 97

اشعار حضرت معصومه (س) -(دارد قلم هوای تو والا تبار را )

91

اخت الرضا تویی

دارد قلم هوای تو والا تبار را  

خواهد بیان کند کمی از اعتبار را  

باید بگوید از تو و یا ذوالفقار را  

شاعر بساط کرده چنین نقش یار را 

ترسیم کرده جای نگاهت بهار را 

عطر تو میوزد به خزان و بهار قم  

گلدسته گنبد و حرمت اعتبار قم  

تنها نه من امام زمان بیقرار قم  

علامه ها حقیر و تویی شاهکار قم  

مستی بده ز یک نگهت میگسار را 


ای آنکه از وجود تو قلبم جلا گرفت  

از یمن مقدمت قم و ایران صفا گرفت  

باید که از تو مشهد و هم کربلا گرفت  

هر کس به هر روش مددی از شما گرفت 

روشن کند ز برق نظر شام تار را 


 بانو دخیل دامن پاکت تمام شهر 

 ساییده سر به پای و به خاکت تمام شهر  

شد سینه چاکِ سینه ی چاکت تمام شهر  

اصلا خراب و مست و هلاکت تمامشهر 

لبریز کرده ساغر مهرت خمار را 


اخت الرضا تویی و وفا اصل کارتان 

تو بیقرارِ یار و جهان بیقرارتان  

راهی شدی ز خانه ی خود سوی یارتان  

آری کم از عقیله نبود اعتبارتان  

تفسیر کرده ای به عمل غمگسار را 


معصومه ای و دختر موسی بن جعفری  

زینب شناس و زینب کبرای دیگری  

آهو منم تو ضامن آهوی محشری  

از نسل حیدری و رضا را تو خواهری  

درمانده ام سیاهه کنم اعتباررا 


تو آمدی که بهر رضا خواهری کنی 

 با نام فاطمه ز دلم دلبری کنی 

 اینجا حرم زدی که به ما سروری کنی 

 قم را دمشق محترم دیگری کنی 

 زهرا شدی مدینه کنی این دیار را 


وقتی که هفته ای ز تو نامش کرامت است  

وقتی برای ما قدمت عین رحمت است 

 وقتی که خادمت به جنان غرق عزت است  

وقتی برای ما همه ایل تو نعمت است 

 باید فدایی ات کنم ایل و تبار را 


 خاکم اگر ندیده بلا از تو و رضاست 

 هر کس که رفته کرببلا از تو و رضاست 

این لطف و مرحمت ز خدا از تو و رضاست  

این اعتبار و عزت ما از تو و رضاست  

 شاهد گرفته از تو چنین برگ و بار را 

  • دوشنبه
  • 2
  • بهمن
  • 1396
  • ساعت
  • 13:30
  • نوشته شده توسط
  • ایدافیض

ارسال دیدگاه



ورود با حساب گوگل

ورود کاربران