• پنج شنبه 6 تیر 98

 مجتبی صمدی شهاب

متن شعر تخریب بقیع -(چند وقت پیش بود که غم بی حساب شد)

127

چند وقت پیش بود که غم بی حساب شد
کعبه دوباره اَبرَهه گونه خراب شد

این کعبه چار قبله به محراب سینه داشت
کز خاکِ کینه چهرهء آن در نقاب شد

نفرین به آنکه بغض علی را بهانه کرد
باغِ بقیع زیر قدومش تراب شد

این نسل کینه توز همان نسل کوچه اند
که زیر پایشان گلِ یاسے گلاب شد

اجدادشان به کوچه به زهرا لگد زدند
وقتی که دست شیر خُدا در طناب شد

اُفتاده بود در روی زهرا و رد شدند
طوری که استخوان تنش آسیاب شد

بازوی فاطمه وسط کوچه شد دوتا
وقتی غلاف واردِ این منجلاب شد

طوری کشیده خورد به زهرا که بعد از آن
رو از علی گرفت و میان حجاب شد

مادر به پیش چشم پسر خورد بر زمین
کابوس کوچه بهر حسن یک عذاب شد

از بعد کوچه حوریه دیگر نفس نداشت
دیگر ورق ورق همهء این کتاب شد

در فکرشان عزم به نبش قبور بود
صد شکر از این جنایت و غم اجتناب شد

گفتم ز نبش قبر و دلم باز گُر گرفت
زنده به خاطرم  غم طفل رباب شد

یک‌نیزه آمد و به دل خاک شد فرو
آرام روی نیزه دو چشمش به خواب شد

پائین نیزه مضحکه شد مادر علی
بالای نیزه نام علی چون شهاب شد ..

  • یکشنبه
  • 19
  • خرداد
  • 1398
  • ساعت
  • 12:17
  • نوشته شده توسط
  • یاسرقادری

ارسال دیدگاه



ورود با حساب گوگل

ورود کاربران