• جمعه 9 اسفند 98


ای در آتش گرفته ضربه بر پهلو نزن/ غزل مدح و مصیبت

170
2

بر در این خانه عمری از ادب زانو بزن

پیش صاحب خانه آی و محضر او رو بزن


بیرقی بردار از نام بلند اهل بیت

پس برو بر سردر هر خانه و هر کو بزن


درد اگر آری در این وادی دوایت می دهند

بر جراحات عمیق از اشک خود دارو بزن


رشته های چادری را محکم از یکسو بگیر*

قید هر راه کج و بیراهه از یکسو بزن


«دم» اگر با «بازدم» همراه باشد، زندگی است

«بازدم» دم از علی، «دَم» را از این بانو بزن


از غبار چادر زهرا شفا باید گرفت

با مژه گرد و غبار چادرش جارو بزن


---


قافیه باید عوض باشد، مگو اینجا بزن

ای در آتش گرفته ضربه بر پهلو نزن


 ---



  (*)(تفسیر امام حسن عسکری) إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى إِذَا بَعَثَ الْخَلَائِقَ مِنَ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ- نَادَى مُنَادِي رَبِّنَا مِنْ تَحْتِ عَرْشِهِ: يَا مَعْشَرَ الْخَلَائِقِ- غُضُّوا أَبْصَارَكُمْ لِتَجُوزَ فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ سَيِّدَةُ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ عَلَى الصِّرَاطِ. [فَيَغُضُّ الْخَلَائِقُ كُلُّهُمْ أَبْصَارَهُمْ، فَتَجُوزُ فَاطِمَةُ عَلَى الصِّرَاطِ] لَا يَبْقَى أَحَدٌ فِي الْقِيَامَةِ إِلَّا غَضَّ بَصَرَهُ عَنْهَا- إِلَّا مُحَمَّدٌ وَ عَلِيٌّ وَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ وَ الطَّاهِرُونَ مِنْ أَوْلَادِهِمْ فَإِنَّهُمْ مَحَارِمُهَا «۱» فَإِذَا دَخَلَتِ الْجَنَّةَ بَقِيَ مِرْطُهَا «۲» مَمْدُوداً عَلَى الصِّرَاطِ، طَرَفٌ مِنْهُ بِيَدِهَا وَ هِيَ فِي الْجَنَّةِ، وَ طَرَفٌ فِي عَرَصَاتِ الْقِيَامَةِ. فَيُنَادِي مُنَادِي رَبِّنَا: يَا أَيُّهَا الْمُحِبُّونَ لِفَاطِمَةَ تَعَلَّقُوا بِأَهْدَابِ مِرْطِ فَاطِمَةَ سَيِّدَةِ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ. فَلَا يَبْقَى مُحِبٌّ لِفَاطِمَةَ إِلَّا تَعَلَّقَ بِهُدْبَةٍ مِنْ أَهْدَابِ مِرْطِهَا، حَتَّى يَتَعَلَّقَ بِهَا أَكْثَرُ مِنْ أَلْفِ فِئَامٍ- وَ أَلْفِ فِئَامٍ [وَ أَلْفِ فِئَامٍ‏]. قَالُوا: وَ كَمْ فِئَامٌ وَاحِدٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ: أَلْفُ أَلْفٍ مِنَ النَّاسِ..

  • چهارشنبه
  • 2
  • بهمن
  • 1398
  • ساعت
  • 13:26
  • نوشته شده توسط
  • وحید ولوی

برای بارگذاری فایل در سایت اکانت مداحی بسازید



ارسال دیدگاه



ورود با حساب گوگل

ورود کاربران