ماییم که لطف بیکران را دیدیم
مهمان شده،جود میزبان را دیدیم
صدسجده بجابیاوریم بازکم است
حالا که شـکــوه رمضان رادیدیم
دیدم عجبا،شور و صفایی به جهان است
برزنده دلان رحمت معبود عیان است
گفتم صنما،این کرم و موهبت از چیست
گفتا گه مه رحمت وغفران،رمضان است
- سه شنبه
- ۱۲
- اسفند
- ۱۳۹۹
- ساعت
- ۱۲:۱۰
- نوشته شده توسط
- یوسف اکبری
- شاعر:
-
محمدرضا محمدی (ناعم)
ارسال دیدگاه