ای مهربان، ای دلنشین
یا رحمة للعالمین
از هر چه گویم، هر چه گویم بهتری تو
روحِ مرا تا عرش اعلا میبری تو
هر کس کنارت نیست بیشک از خدا دور است
بی خندۀ تو جان عالم زنده در گور است
«تو رحمة للعالمینی یا رسول الله»
آه از دلِ غمگین تو
پیشانیِ خونین تو
بر لب تبسم داری اما کوه دردی
عمری جسارت دیدی و نفرین نکردی
روزی که خاکستر حجاب روی ماهت بود
تنها علی، تنها علی، پشت و پناهت بود
«تو رحمة للعالمینی یا رسول الله»
عرش خدا، مأوایِ تو
معبود توست، شیدای تو
افتاده بر پایت تمام عالم اما
اما خودت دلدادهٔ زهرایی آقا
هستم محب فاطمه من با دعایِ تو
دلبستهام دلبستۀ اهل کسایِ تو
«تو رحمة للعالمینی یا رسول الله»
- سه شنبه
- 15
- اردیبهشت
- 1405
- ساعت
- 19:14
- نوشته شده توسط
- یوسف اکبری
- شاعر:
-
حسین عباسپور
ارسال دیدگاه