این چه خروشیست؟ این چه معمّاست؟
در صدف دل، محشر عظماست
سوزِ چه عشقیست؟ شور به پا کرد
زخمِ چه داغیست؟ این همه زیباست!
«محتشم» از دور، بانگ برآورد:
باز چه شوریست؟ باز چه غوغاست؟
عشق مکرّر، گفت به آن قوم:
تشنۀ خنجر، حنجرۀ ماست
رأس شهیدان، بر سر نیزهست
دست علمدار، بر لب دریاست
این که پریشان، بر لب گودال،
مویهکنان است، حضرت زهراست...
نغمه پیشنهادی در قالب تک
- سه شنبه
- 15
- اردیبهشت
- 1405
- ساعت
- 20:27
- نوشته شده توسط
- یوسف اکبری
- شاعر:
-
عبدالرحیم سعیدی راد
ارسال دیدگاه