پیرغلامای مولا
توی این خیمه مثل حبیبن
عمریه موسپیدِ
روضههای امام غریبن
تا میان تو هیأت
ما به عشق اونا
از جامون پا میشیم
چشماشون میباره
پر تلاطم مثل
موج دریا میشیم
گریهکنای صاحب علمیم
پیر و جوون همه کنار همیم
با هم ایشاالله راهی حرمیم
«یا اباعبدالله بِاَبی اَنتَ و اُمّی»
نور بباره به قبرِ
پیرغلامایی که نیستن اینجا
شاد بشه روحشون که
پرچم و دست ما دادن اونها
دورن از ما اما
مثل موج دریا
همهشون بیتابند
همهشون مهمون
سفرۀ اکرام
روضۀ اربابند
سینه بزن به یاد تک تکشون
حسین حسین بگو تو با دل و جون
به یادشون بیا و روضه بخون
«یا اباعبدالله بِاَبی اَنتَ و اُمّی»
- پنج شنبه
- 17
- اردیبهشت
- 1405
- ساعت
- 1:40
- نوشته شده توسط
- یوسف اکبری
- شاعر:
-
سید رضا حسینی
ارسال دیدگاه