هر که دیده چادرتو، چادری که وصلهداره مادر
شده دلش منقلب از دیدنت ای دختر پیمبر
فدای زندگی سادهت چشم و چراغ خونۀ حیدر
خدا خواسته که، همه عالم زیر پرت باشه
خدا خواسته که، صد فرشته دور و برت باشه
نخواستی خودت، چیزی از این دنیا تا جایی که
میخوای چادرِ وصلهداری روی سرت باشه
حبلالمتین شیعه میشه
هر نخ چادر تو مادر
دلامونو دخیل میبندیم
به چادر تو روز محشر
«مادرم، ام ابیها»
سایهسارِ رحمتتو روی سر ما همیشه داری
نور تو و چادر تو، تو زندگیهامون شده جاری
چادری که مونده برای دخترامون از تو یادگاری
آخه چادرت، داره جلوه از سورۀ کوثر
شدن تا ابد، دشمنای حُجب و حیا، اَبتر
تویی مظهرِ عزت زن تو روزگاری که
جلوی چشا، حتی میشد زنده به گور، دختر
روشنه راه زندگیمون
حالا با نور و قدر و کوثر
هر زن آزاده میگیره
درس زندگی از تو مادر
«مادرم، ام ابیها»
هر که دیده چادرتو، چادری که شد تو کوچه خاکی
چطوری آروم بمونه از غصههات ای سورۀ پاکی
چطور شکایت نکنه از غربتت آخر نشه شاکی
چطور ممکنه، بسوزه باغ یاس پیغمبر
چطور ممکنه، بره از خاطر حُرمَتِ کوثر
چطور ممکنه، بسته باشه دست یدالله و
توی کوچهها چادر تو خاکی بشه مادر
از غم کوچه بیقراریم
تا برسه عزیزت از راه
حرف دل همهست تو روضه
کی میرسی یا حجةالله
«العجل، بقیة الله»
- پنج شنبه
- 17
- اردیبهشت
- 1405
- ساعت
- 22:2
- نوشته شده توسط
- یوسف اکبری
- شاعر:
-
یوسف رحیمی
ارسال دیدگاه