حلالم کن، رسیده لحظۀ رفتن
خداحافظ، برادر غریب من
تو عصای دست عمه میشی و
من میرم فدای بابا میشم
تو کنار خیمه دلخون میشی و
من تو میدون ارباً اربا میشم
تازه این اول ماجرامونه
سمت شام میبرنت غریبونه
غم نخور همیشه دنیا اینجوری، نمیمونه
«خدانگهدار، خدانگهدار»
خداحافظ، برو خدا به همراهت
میشم دلتنگ، برای صورت ماهت
کاش زمونه دستمو نبسته بود
میتونستم لااقل کاری کنم
مثه تو اونجوری که دلم میخواد
نمیتونم بابا رو یاری کنم
واسه من، میدونی سخته داغ تو
چی میاد بر سرم از فراق تو
باید از کی بگیرم تو این صحرا، سراغ تو
«خدانگهدار، خدانگهدار»
شاعر و نغمهپرداز: جمعی_از_شاعران
- شنبه
- 19
- اردیبهشت
- 1405
- ساعت
- 0:37
- نوشته شده توسط
- یوسف اکبری
ارسال دیدگاه