تمنای دلم حسین، مسیحای دلم حسین
شده تکرار نام تو، تپشهای دلم حسین
پر از جلوۀ عشقت، شده جان و جهانم
فدای تو و راهت، سر و تن، دل و جانم
غم تو روشنی سرشتم شد
حریم روضۀ تو بهشتم شد
«حسینجان، حسین سید و مولا»
غم عشقت شعار ماست، شکوه و اقتدار ماست
قسم بر خط خون تو، شهادت افتخار ماست
پر از شور و حماسهست، رجزهای غم تو
سرافراز جهانیم، به پای علم تو
نشان عزت ما ز عاشوراست
غرور و غیرت ما ز عاشوراست
«حسینجان، حسین سید و مولا»
تو مفهوم کرامتی، تو معنای شهامتی
قیامت در دل جهان، به پا کرده قیامتی
نبودهست و نباشد، غمی تازهتر از این
در آیینۀ هستی، پُرآوازهتر از این
جهانی محو شکوه دینت شد
اسیر جذبۀ اربعینت شد
«حسینجان، حسین سید و مولا»
- یکشنبه
- 20
- اردیبهشت
- 1405
- ساعت
- 23:14
- نوشته شده توسط
- یوسف اکبری
- شاعر:
-
سید محمد جواد شرافت
ارسال دیدگاه