به نام خالقِ حَیّ و توانا
خدایِ حیدر و طاها و زهرا
به نامِ نامیِ رَبّ شهیدان
خداوندِ جهاد و صبر و ایمان
به نامِ خالقِ عشق و شهادت
همان روشنگَر راهِ سعادت
به یادِ لاله های پَرپَرِ عشق
که ریزَد دستِ گُلچین بر دَرِ عشق
زِ هِجرانِ اَحِبّا داغداریم
همیشه داغهای تازه داریم
در این اَیّام غمها بیشُمار است
وطن ، هر گوشه گوشه لاله زار است
به یادِ دخترانِ شهرِ میناب
رَوا باشد بِبارَد چشم خوناب
اَلا یاران امامَم را گرفتند
چراغِ لیلِ تارم را گرفتند
به دل داغی بَسی سنگین کِشیدند
بلی گُرگان تَنِ یوسف دَریدند
شهادت آرزویش بود آری
که میکرد او برایَش بیقراری
همان خونِ دلی که داشت باطن
خِضابِ خون کشیده بر مَحاسِن
کنون گَردَد زبانم در دهان سخت
امامَم، رهبرم ، آقایِمان رفت
سگِ صَهیون دوباره هار گَشته
نه بلکه زخم خورده مار گَشته
به یاریِ همان شیطان خونخوار
زِ چَنگَش میچِکَد خونهای بِسیار
ببین خون ها شده ، بَر خاک ، جاری
درختِ دین شَوَد تا آبیاری
بَلی این نَخل ، آبَش خونِ پاک است
برایِ حفظِ او صَد سینه چاک است
بَلی عهدیست مارا ای عزیزان
سَرِ عَهدیم ما ، تا دادنِ جان
همان عهدی که بسته با ولایت
همان عهدِ ولایت تا شهادت
خدا را شُکر ما اهلِ یقینیم
مُحِبٌانِ امامُ المُتَّقینیم
هَمی گویم که من سربازِ عشقم
مُریدِ سَیّد و جانبازِ عشقم
چراغِ عُمرم آن دَم مُنجَلی بود
امام و رهبرم سیّد علی بود
زِبَس در معرکه بودی هُنَرور
که مُزدَش شد شهادت ای برادر
شهیدان یک به یک هستند راهی
کُنَد اَرواحِشان هم پادِشاهی
بِدان دشمن ، که در چشمت چو خاریم
که ما باکی زِخون دادن نداریم
اَلا صَهیون توکه چون کَلبِ هاری
تو که یک خویِ انسانی نداری
اَلا صَهیون که رَسماً هار گَشتی
به دستِ اهلِ ایمان خوار گَشتی
طنابِ عُمرِ تو چون موست باریک
بِدان عُمرت به آخر گَشته نزدیک
بِدان ای قومِ ناپاکِ یهودی
کنارِ مسجدُ الاقصی به زودی
نمازِ عشق را بَر پا بِداریم
بِدان ما روزها را میشُماریم
اگر چه ظاهراً ما (بیکَسانیم)
عزایت را به زودی میرسانیم
- دوشنبه
- 21
- اردیبهشت
- 1405
- ساعت
- 2:11
- نوشته شده توسط
- یوسف اکبری
- شاعر:
-
مهدی عبادی(بیکس)
ارسال دیدگاه