بند اول:
توو حجره
مثل شمع
داره میشه
تن تو آب
میسوزی
لب تشنه
شده حالت
مثه ارباب
چشات سیاهی میره
رنگ رخت پریده
میزنی دست و پا و
جونت به لب رسیده
خونجگری و هیچکس
جوابتو نمیده
تب کردی، کوه دردی
توو خونَت، بی همدردی
زهرت داد، از رو کینه
همسرت(ام الفضل)، با نامردی
واویلا، مظلوم امام جواد
بند دوم:
خندیدن
رقصیدن
کنیزا با
اشک و آهت
تنها و
مظلومی
شده حجره
قتلگاهت
اگه شدی شکسته
اگه قدت کمونه
اگه شدی جوون مرگ
با ظلم این زمونه
این روضه ها رو داری
از مادرت نشونه
دلگیری، داری میری
از دنیا، دیگه سیری
جون میدی، توی غربت
چه بخت و، چه تقدیری
واویلا، مظلوم امام جواد
بند سوم:
روضت با
کربلا
شده هم عکس
توی یک قاب
وقتی که
جسم تو
رو زمین موند
زیر آفتاب
با اینکه پیکرتو
رو بوم گذاشتن اما
بال کبوترا شد
سایه بون تو، آقا
ولی تن حسین سوخت
سه روز رو خاک صحرا
بی جون بود، غرق خون بود
زخمی و، بی سامون بود
انگشت و، انگشترش
تو دست، ساربون بود
واویلا، مظلوم کرب و بلا
- چهارشنبه
- 23
- اردیبهشت
- 1405
- ساعت
- 0:53
- نوشته شده توسط
- یوسف اکبری
- شاعر:
-
طاها تحقیقی
ارسال دیدگاه