بند اول:
آخر تو رو پیشم، آوردنت بابا
اما چرا با سر، کو پس تنت بابا
بابای خوبم، من فدای چشمای ترت
رفتی کجا که، گرد و خاک نشسته رو سرت
آروم ندارم، حرف بزن یکم با دخترت
چرا خونیه لبهات، باباجون
شده موی سر تو، پریشون
شنیدم مونده جسمت، رو خاک، بیابون
مَنِ الذی اَیْتَمَنی، (بابا ۴)
بند دوم:
از زندگی سیرم، خستم، کم آوردم
دیگه گرسنم نیست، از بس کتک خوردم
بابا نبودی، با لگد زدن به پهلوهام
هی تازیونه میزدن کبوده دست و پام
سیلی ومُشت و،کعب نی نفس نذاشت برام
شبیه فاطمه قد، کمونم
اگه لکنت گرفته، زبونم
یه شبی وحشت افتاد، تو صحرا، به جونم
مَنِ الذی اَیْتَمَنی، (بابا ۴)
بند سوم:
جونم به لب اومد، بابا بدون تو
صد دفعه تا حالا، مُردم به جون تو
بابا بغل کن، باز رقیتو مثه قدیم
از این خرابه، دستمو بگیر باهم بریم
این دخترای، اهل شام بهم میگن یتیم
یه روز خوش هم اینجا، ندیدم
بس که حرف کنیزی شنیدم
به خدا دیگه طاقت، ندارم، بریدم
مَنِ الذی اَیْتَمَنی، (بابا ۴)
- چهارشنبه
- 23
- اردیبهشت
- 1405
- ساعت
- 1:47
- نوشته شده توسط
- یوسف اکبری
- شاعر:
-
طاها تحقیقی
ارسال دیدگاه