بند اول
طلوع ماهه عشق و ماهه ماتمه
شروع فصل نوکری فصل غمه
نغمهءچاووشی که میرسه به گوش
حی علی العزا که باز محرمه
محرمه/ماهه کربلاییا
محرمه/ماهه شور نوکرا
محرمه/نمه اشکه رو چشا
به پرچما علم کتیبه ها سلام
به دودما و نوحه روضه ها سلام
به طبل و سنج و شور دسته ها سلام
حسین امیر کربلایی السلام
بند دوم
کاشکی بگیری جونمو تو روضه هات
کاشکی بگن که نوکرت شده فدات
خودت که میدونی چقدر دوسِت دارم
یه جون دارم اونم میدم نذر چشات
من اومدم/تا برات گریه کنم
اشکامو به/مادرت هدیه کنم
دوباره به/علمت تکیه کنم
شاهی و تا ابد غلام تو منم
یه افتخاره که برات سینه زنم
تا جون دارم برات به سینم میزنم
حسین امیر کربلایی السلام
بند سوم
نیا به کوفه که نفس گیره هوا
نداره مسلمه تو اینجا آشِنا
اینا به عهدشون نکردن که وفا
کشتنه مهمون شده کار کوفیا
کینه دارن/کوفیا از پدرت
خنجراشون/تیزه واسه حنجرت
نیا حسین/تورو حق مادرت
داغتو میذارن توو قلب خواهرت
پا میذارن رو دل پاک دخترت
رو نیزه میبرن سرِ مطهرت
کوفه نیا پسرعمو کوفه نیا
بند چهارم
از وطنم هیچ موقع دل نمیکنم
پرچم ایران میشه آخر کفنم
پیرو خط سرخ عاشورا منم
پای وطن اگر بره سر از تنم
ایرانی ام/مثل کوه و استوار
ایرانی ام/با شکوه و اقتدار
ایرانی ام/خوده تیغ ذوالفقار
اینو میگم به یاد رهبر شهید
که بشنون اون قوم کافر پلید
مثلی لا یبایعُ مثلُ یزید
حسین امیر کربلایی السلام
- شنبه
- 26
- اردیبهشت
- 1405
- ساعت
- 1:37
- نوشته شده توسط
- یوسف اکبری
- شاعر:
-
امیرحسین سلطانی
ارسال دیدگاه