ای وای من
از چه شده عمری غریب آقای من
نداره غمخوار و حبیب آقای من
ای وای من
توو کوه و دشت سرگردونه آقای من
صبح و مساء روضه خونه آقای من
ای وای من
زخمی شده پلک چشاش آقای من
از چه شده خاکی عباش آقای من
ای وای من
خون می چکه از چشمای آقای من
پایان نداره دردای آقای من
ای وای من
از بچه هاش گشته جدا آقای من
عیدش شده عین عزا آقای من
ای وای من
در فکر داغ زینبه آقای من
لطمه زنان، روز و شبه آقای من
ای وای من
فکر سر رو نیزه هاس آقای من
یادغریب کربلاس آقای من
خدای من
رحمی نما مضطر شده آقای من
از خون دوچشمش تر شده آقای من
خدای من
رحمی نما شده شرید آقای من
رحمی نما شده وحید آقای من
خدای من
غضب نما بر دشمن آقای من
امضا نما برگشتن آقای من
ای وای من... ?
ای وای من
از چه شده صحرانشین آقای من
عمری طرید و بی کسه بابای من
ای وای من
از چه نداره یاوری مولای من
بی لشکره از چه شه والای من
ای وای من
او رو ندیده دیده ی شیدای من
تا خیمه گاه او نرفته پای من
ای وای من
تنها فرج پایانه بر غمهای من
تنها ظهوره بهترین رویای من
ای وای من
کی خیمه ی مهدی میشه مأوای من
با دیدنش جنت میشه دنیای من
ای وای من
کی میرسه اون دلبر زیبای من
روشن میشه با نور او شبهای من
ای وای من
یارب به سوز ندبه و اشکای من
امضا نما دیگه بیاد مولای من
ای وای من
یا رب شده عجّل فرج نجوای من
رحمی نما بر رهبر تنهای من
- شنبه
- 26
- اردیبهشت
- 1405
- ساعت
- 23:56
- نوشته شده توسط
- یوسف اکبری
- شاعر:
-
علی مهدوی نسب
ارسال دیدگاه