دلم با عشق ، رضا مانوسه
میون دست خادم هاش پر طاووسه
به دست آقا خودم رو دادم
نمیره خاطرات تو حرم از یادم
جان جانانه،شاه و سلطانه
این آقا صاحب کل ایرانه
والا مقامه،چه بامرامه
هرکس شد نوکرش با احترامه
به خودش بگو درداتو،بگو غصه و غم هاتو
بگو یا رضا تو قلبم،به کسی نمیدم جاتو
یا امام رضا السلطان
به ذکر سلطان ، لبم شیرینه
همیشه سفره ی اطعامشم رنگینه
کی غیر از مولا، هوامو داره
یه لحظه دوری از آقا برام دشواره
کاشکی زائر شم ،حتی تو خوابم
خیلی دلتنگ صحن انقلابم
لطف این آقا،بی حد و مرزه
نوکریش به همه عالم میرزه
تو حرم پُر از فریادم، با امام رضا آبادم
توی زندگی تو سختی،میکنه همش امدادم
یا امام رضا السلطان
- یکشنبه
- 27
- اردیبهشت
- 1405
- ساعت
- 2:7
- نوشته شده توسط
- یوسف اکبری
- شاعر:
-
هاشم محمدی آرا
ارسال دیدگاه