دستی تو بگیر از من و مگذار رها شم
ایکاش نیاید که دمی از تو جدا شم
ای شاه وفا یابن زهرا
هستی تو کجا یابن زهرا
من غرق گناهم تو بیا پاک مرا کن
آقا چه شود،قسمت ما کرببلا کن
من حسینی ام یابن الزهرا
بی تو من نی ام یابن الزهرا
آقا نظری بر من افتاده ز پا کن
یک نیمه نگاهی ز کرم سوی گدا کن
من منتظرم یابن زهرا
بی بال و پرم یابن زهرا
ترسم که راضی ز من ایدوست نباشی
بر درد دلم میشود آیا تو دوا شی؟
بیمار توام یابن زهرا
سربار توام یابن زهرا
چون شمع بسوزم ز فراقت که بیایی
آتش زده ای بر دلم از داغ جدایی
من مال توام یابن زهرا
دنبال توام یابن زهرا
تا کی ز غمت ناله کنم اشک ببارم؟
تاکی غمت ایدوست به این سینه سپارم؟
آخر تو بیا یابن زهرا
مردم به خدا یابن زهرا
با آنکه بدم، باعث آزار تو هستم
اما همه جا در پی دیدار تو هستم
گیرم که بدم یابن زهرا
تو مکن ردم یابن زهرا
دانم که تو را عاشق دلخواه نبودم
بگذار فدای تو کنم بود و نبودم
در تاب و تبم یابن زهرا
ای ماه شبم یابن زهرا
از دامن لطفت مکش آقا دو دستم
از بار گناهان خودم سخت شکستم
شرمنده منم یابن زهرا
بد بنده منم یابن زهرا
از درد گناهان خودم زار و حزینم
آشفته ام و از غم هجر تو غمینم
غمدار منم یابن زهرا
گنهکار منم یابن زهرا
- دوشنبه
- 28
- اردیبهشت
- 1405
- ساعت
- 23:44
- نوشته شده توسط
- یوسف اکبری
- شاعر:
-
اسلام مولایی
ارسال دیدگاه