یه وقتایی آدم از همه نا امید میشه
یه وقتایی طوفانِ غصه ها شدید میشه
یه وقتایی تو مردم میمونم تک و تنها
یه وقتایی دلگیره زندگی برام اما
تا تو رو دارم امام رضای من
کم نمیارم امام رضای من
ای رفیق صمیمی
سرپناه قدیمی
تو همه زندگیمی
مشهد رو عشقه
زیر نم نم بارون گنبد رو عشقه
صحن گوهرشاد
یادم نمیره اشکام از چشمم افتاد
دورت بگردم
من مهربون تر از تو پیدا نکردم
یه وقتایی میترسم دنیا خیلی بی رحمه
یه وقتایی دردامو هیچکسی نمیفهمه
یه وقتایی قلب من دست آدما افتاد
ولی باز دیدم که حرمت پناهم داد
من دوسِت دارم یه وقت نگی برو
هیچ وقت از یادم نمیبرم تو رو
خیلی قلبم میخوادت
هستم آقا به یادت
تو رو جون جوادت
منت کشیدم
غیر تو دور هرکس رو خط کشیدم
خیر کثیره
آدم تو صحن تو آرامش میگیره
یادم نرفته
بابام شفامو از دست تو گرفته
- سه شنبه
- 29
- اردیبهشت
- 1405
- ساعت
- 1:4
- نوشته شده توسط
- یوسف اکبری
ارسال دیدگاه