روشن مسیر مردمِ بی ادعا شد
چون حفظ سنگر امر سیّد مجتبی شد
دشمن هراسان از حضور ملّت ماست
ایران سراسر خاکِ شاه لافتی شد
واجب شده لشکر بماند در خیابان
حتی اگر بر گفتگو کردن ، بنا شد
باید فدائیِ امام جامعه بود
بنگر که بعد از قصه ی کوفه چها شد
در جبهه ی حق بر علیه هر چه باطل
نیروی نامرئی ما مردم دعا شد
باید به سلمان و ابوذر اقتدا کرد
باید برای ماندن قرآن فدا شد
هیهات من الذّله باشد باور ما
بنگر به میناب و به تهران ، کربلا شد
آقا به زیر بیرق باب الحوائج
ماند و در آخر هم شهید این لوا شد
یک جمله از مولا ابوفاضل بخوانم
پای امامش ،از تنش دستش جدا شد...
- شنبه
- 2
- خرداد
- 1405
- ساعت
- 1:58
- نوشته شده توسط
- یوسف اکبری
- شاعر:
-
مرتضی عابدینی
ارسال دیدگاه