(بند اول)
بی حیا بود دشمنت امّا
بی عبا کوچه بردنت امّا
گرچه آزرده شد تنت امّا
زخم دل را کسی نمک نزده
در شلوغی رفت و آمد ها
نیمه شب دوره کردنت امّا
بد و بیراه گفتنت اماّ
همسرت را کسی کتک نزده
جلوی چشم کبوتر
میسوزه آشیونه
قاتل حوریه شد
ضربه های مردونه !
از پیمبر حیا کنید
مادرم رو رها کنید 4
(بند دوم)
در مدینه آتشی بر لانه
رد شلاق بر روی شانه
کوفه هم نیز ابن مرجانه
داد ازین درد و رنج و غم ای داد
فاطمیه نبود افسانه
جای زینب نبود ویرانه
در کنار آن همه دُردانه
دَخَلَت زینبُ عَلَی بنُ زیاد
این قصه که به سر رسید
چه چیزایی که ندید
زینب خودش یک تنه
جور حرم رو کشید
چه مجلسی به پا شده
دشمن چه بی حیا شده 4
- دوشنبه
- 4
- خرداد
- 1405
- ساعت
- 23:39
- نوشته شده توسط
- یوسف اکبری
ارسال دیدگاه