دردت به جونم
چه رنجی از دنیا کشیدی
دردا رو باز به جون خریدی
خیری از این مردم ندیدی
زینب اشک می ریزه با نگرونی
کاشکی مثل زهرا نری،بمونی
زخم کاری زدن شق القمر شد
افتادی تو بستر با فرق خونی
ابریه چرا چشمای علی
از غربت پره دنیای علی
یا علی علی ۴
بند دوم:
این همه ساله
که روزه ی سکوت گرفتی
غمت رو به هیشکی نگفتی
هر شب یاد مادر می افتی
با هر آه و ناله ات جون میده زینب
انگار نوحه خونه لب کبودت
روز وشب با همین یتیم نوازی
وقفه بچه ها شد بود و نبودت
غرق ماتم و اندوهی پدر(علی)
محکم بودی مثل کوهی پدر(علی)
یا علی علی ۴
- جمعه
- 8
- خرداد
- 1405
- ساعت
- 23:46
- نوشته شده توسط
- یوسف اکبری
ارسال دیدگاه