وقتی که تابوت ترا بر دوش ها بردند
گلها همه در صحنه ی گلزار پژمردند

مرد خدا بودی وبرعرش خدا رفتی
دلهای مشتاق خدا در سوگ تو مردند

چون داغ مانده، بردل عشاق تو آقا
روزی که جسم پاک تو برخاک بسپردند

گلهای جان ما وجود تو شکوفا کرد
اما تو رفتی، جمله با مرگ تو افسردند

شکرخدا بعد از فراقت خبرگان ما
سکان کشتی دست فرزندتو بسپردند

شاعر:اسماعیل تقوایی