بس کن یزید شعله به هفت آسمان مزن
دیگر نمک به زخم دل کودکان مزن

از سلسله کبود شده پیکرم ولی
زخمم بزن به پیکر و زخم زبان مزن

راس بریده گریه به حالِ سه ساله کرد
بس کن یزید طعنه به اشک روان مزن

این لب ترک ترک شده و سنگ خورده است
ای بی حیا دگر به لبش خیزران مزن

بس کن یزید دختر او نیمه جان شده
بردار چوب و در برِ این نیمه جان مزن

هرجاکه رفت سر،پیِ سر مادرش رسید
درپیش چشم مادر قامت کمان مزن
******
شائق