نالایقم،من عزادار امامِ صادقم
با خونِ دل،غصه دار غربت شقایقم
بدم ولی،به آقای مهربونم عاشقم
واویلا...
من شنیدم،شبونه تو کوچه ها کشوندنش
به دنبالِ،مرکب خصم لعین دَووندَنش
نا نجیبا،بین بزم دشمنا نشوندش
واویلا...
یادم اومد،مجلس شراب و اندوه و بلا
یادم اومد،غصه های زینب و طشت طلا
یادم اومد،خیزران و لب شاه کربلا
واویلا...
چی بگم از،بی حیاییِ عیان و منجلی
چی بگم از،غصه های ابدی و ازلی
چی بگم از،چشم نامَحرم و ناموس علی
واویلا...
- سه شنبه
- 1
- مرداد
- 1398
- ساعت
- 16:5
- نوشته شده توسط
- TzwSVsOw
- شاعر:
-
امیر عباسی
ارسال دیدگاه