ای حسین، ای غم تو همدم ما
ای تو خود شاهد اشک غم ما
ای به هر رنج و غمی مَحرَم ما
ای خجل از کَرَم تو کمِ ما
ای دل و دست تو سرچشمۀ جود
کرم از لطف تو آمد به وجود
دل ما غرق غم توست حسین
سر ما و قدم توست حسین
کمِ ما و کرم توست حسین
قبلۀ ما حرم توست حسین
به غم زینب و زهرا سوگند
به نماز شب زهرا سوگند
ای که ناز تو خریدن دارد
سرگذشت تو شنیدن دارد
گل ز گلزار تو چیدن دارد
حرم پاک تو دیدن دارد
مهر تو زادِ رَه و توشۀ ماست
حرمت کعبۀ ششگوشۀ ماست..
عالم از شور غمت پر شده است
غرق دریای تفکر شده است
آنچه اسباب تحیر شده است
طرز رفتار تو با حر شده است
عشق جز مکتب و فرهنگ تو نیست
نیست یک گل که در او رنگ تو نیست..
گرچه ره روشن و روشنتر شد
شب ما با غم یاران سر شد
دیده از خون دل ما تر شد
یک گلستان گل ما پرپر شد
به خدا مهر تو روشنگر ماست
عشق و ایمان و وفا سنگر ماست
ای حسین ای پسر خون خدا
معنی روشن مصباح هدی
ای جمال تو بهشتِ شهدا
دل جدا محو تو شد، دیده جدا
تو که جان دادن ما را دیدی
امتحان دادن ما را دیدی
شیرمردان که قد افراختهاند
همه شمشیر شرف آختهاند
به تولای تو دل باختهاند
کربلای دگری ساختهاند
به مرام تو ارادت دارند
عطش جام شهادت دارند
شیرزنها که خدا یاورشان
جدان فدایِ دل حقباورشان
سنگ اندوه شکسته پرشان
گاهِ تودیعِ علیاکبرشان
گرچه پروانۀ پر سوختهاند
درس از زینبت آموختهاند...
- سه شنبه
- 15
- اردیبهشت
- 1405
- ساعت
- 19:41
- نوشته شده توسط
- یوسف اکبری
- شاعر:
-
استاد محمد جواد غفورزاده
ارسال دیدگاه