سه روز دیگه، دو روز دیگه
چقدر مونده تا رفتن؟
خوابم نبرده، شبا رو اصلا
پر از شوق و شورم من
یه کولهپشتی دارم تو اتاقم
که روش پر از عکسای قهرماناس
علی لندی، حسین فهمیده
کنارشون حاج قاسمم اونجاست
این اولین باره
که دعوتم کرده، امام مهربونم
الهی با لطفش
تا آخر عمرم، تو این مسیر بمونم
«اباعبدالله، اباعبدالله، اباعبدالله»
دو روز دیگه، یه روز دیگه
چه دیر میگذره ساعت
همه وجودم، امید و شوقه
ندارم دیگه طاقت
رسیده وقت سفر بسمالله
ببین چه زود حاضر و آمادهم
دارم میام وا کن آغوشت رو
با کولهپشتیم الان تو جادهم
میخوام تو این روزا
رفیق بشم من با، تمام نوجونا
زیادشم کم هست
رفیقی که باشه، فداییتون آقا
«اباعبدالله، اباعبدالله، اباعبدالله»
یه خورده سخت بود، ولی مهم نیست
فدای سرت آقا
با تاول پا، کنار میام من
کنارمه چون بابا
نوازشم میکنه با گریه
میگه الهی بمیرم واسهت
من اما گریه نکردم اصلا
تازه یه بیرق میگیرم واسهت
داریم میریم افسوس
تا سال بعد با عشق، دوباره برگردیم
قرارِ من! لطفا
بهم بگو بازم، قراره برگردیم
«اباعبدالله، اباعبدالله، اباعبدالله»
- پنج شنبه
- 17
- اردیبهشت
- 1405
- ساعت
- 2:39
- نوشته شده توسط
- یوسف اکبری
- شاعر:
-
محمد جواد الهی پور
ارسال دیدگاه