در زدم، گفتم بیاین به یاری
در زدم، گفتم که یار نداری
در زدم، اما درا رو وا نکردن
آه نکش، من مگه مُردم آقا
آه نکش، هنوز که نیستی تنها
آه نکش، بدجوری میگیره دل من
تویی همه دار و ندارم
طاقت آهتو ندارم
هستیمو پای تو میذارم
دوس ندارم ببینمت بیقرار
حقتو میگیرم از این روزگار
ای مظلوم
«وای مظلوم عالم»
غربتت، روز منو سیاه کرد
تو بخند، یادم میره غم و درد
تو بخوای، غصهها رو جواب میکنم
حقتو، خوردن تو روز روشن
اینجوری، آروم نمیمونم من
دنیا رو، رو سرشون خراب میکنم
سخته برام گرچه جدایی
تویی امام و من فدایی
تو که وصی مصطفایی
آخه تو رو چرا گذاشتن کنار
مثل تو مردی ندیده روزگار
ای مظلوم
عاقبت، حق میرسه به حقدار
مردمم، میشن یه روزی بیدار
میرسه، روزی که باز به پات میافتن
حقتو، قبول دارن ولی باز
واسهشون، نمونده رویِ ابراز
که یه روز، جواب سلامتم نگفتن
میفهمن اما خیلی دیره
فاطمۀ تو داره میره
دلش از این زمونه سیره
یه روز عزیز میشی دوباره علی
دنیا به عشقت رو میاره علی
یا مولا
- پنج شنبه
- 17
- اردیبهشت
- 1405
- ساعت
- 21:49
- نوشته شده توسط
- یوسف اکبری
- شاعر:
-
محمد جواد الهی پور
ارسال دیدگاه