ای که خواندی مرا به خیمههایت
ای به قربان آن غمِ صدایت
آمدم آمدم که برنگردم
آمدم آمدم سرم فدایت
خاکت بهشتم! ای سرنوشتم! یا حسین لبیک
دینم، مرامم! ای تشنهکامم! یا حسین لبیک
«یا حسین لبیک، یا حسین لبیک»
خاک تو قبلۀ فرشتگان است
دل من در طواف آسمان است
پیر عشقت شدم سرت سلامت
پیرم امّا هنوز غمت جوان است
شرمنده هستم، تا زنده هستم، به تو مدیونم
حق الیقین را، معنای دین را، به تو مدیونم
«یا حسین لبیک، یا حسین لبیک»
اشک ما زادۀ دلِ شکستهست
بند دنیای ما به گریه بستهست
بیقرارم بیا که سینه تنگ است
روحم از هرچه جز غم تو خستهست
جانِ جهانی، این زندگانی، همه تقدیمت
بی تو چه دارم؟ دار و ندارم، همه تقدیمت
«یا حسین لبیک، یا حسین لبیک»
ای به قربان تو که تشنهکامی
چشمهای روشن و علی الدّوامی
ای شهیدی که خود جانِ جهانی
بی کسی گرچه بر جهان امامی
آب حیات است، راز نجات است، غم سوزانت
زنگار دل را، آتش بزن با، غم سوزانت
«یا حسین لبیک، یا حسین لبیک»
- یکشنبه
- 20
- اردیبهشت
- 1405
- ساعت
- 22:5
- نوشته شده توسط
- یوسف اکبری
- شاعر:
-
علی مویدی
ارسال دیدگاه