بند اول
شب جود باز شب رحمته
شادیه آسمون بی حده
کفتر دل تو باب الجواد
گاهی جلد به روی گنبده
اومده اونکه حرمش
دلارو میکنه مست ، خودش بماند
اومده اونکه نداره
مهربونیاش رودست ،خودش بماند
خودش بماند که ولی نعمته
گدا شدن در خونش عزته
برادر شفیعه ی جنته ۲
یا مولا یا رضا ۳
بند دوم
به فقیر و به شاه و گدا
از در لطف عنایت داره
توی جمهوریِ صحن دل
عمریه که حکومت داره
خاک توی کفش داریاش
مریض و شفا میده ، خودش بماند
زردی گنبد طلاش
انگاری که خورشیده ، خودش بماند
خودش بماند انیس النفوسه
بدر نجومه و شمس الشموسه
تو جود و رحمت مِثِ اُقیانوسه ۲
یا مولا یا رضا ۳
بند سوم
قصه ی من و آقا همون
قصه ی خوب شاه و گداست
حرمش واسه من هم نجف
هم مدینه و هم کربلاست
آب توی سقاخونش
انگاری که زمزمه ، خدا میدونه
هرچی بگم از کرمش
میدونم خیلی کمه ، خدا میدونه
خدا میدونه چقَدَر دلبره
خدا میدونه که آقا سروره
مرامشم شبیه به حیدره ۲
یا مولا یا رضا
- یکشنبه
- 27
- اردیبهشت
- 1405
- ساعت
- 2:19
- نوشته شده توسط
- یوسف اکبری
- شاعر:
-
رضا رسولی
ارسال دیدگاه