ایرانی ام غلام تو
خادم بارگاه تو
حافظ نوازد این نوا
شعری برا امام رضا
قبر امام هشتم و سلطان دین رضا
از جان ببوس و بر در آن بارگاه باش
حافظ طریق بندگی شاه پیشه کن
وانگاه در طریق چو مردان راه باش
(سلطان ایرانی)
بهشتِ بر همه ارزانی
صراط حقی و میزانی
میزاریم اسم همه پسر هامونو
رضا رضا عجب عنوانی
(سلطان ایرانی)
تویی که مظهر یزدانی
نوای نم نم بارانی
سرای مشهدت رویامه
چه صحن و گنبد و ایوانی
چه غم دارم تا امام رضا رو دارم
میرم تا مشهد که راه بیوفته کارم
می برّم از این تعلقات دنیا
سرم رو رو دیوار حرم میزارم
مدد اقا جان یا امام هشتم
بند_دوم
آقا تویی که از قدیم
خادم شاه مشهدیم
باید نوشت به زر و سیم
شعری که گفت برات نسیم
دیشب به سرم باز هوای دگر افتاد
در خواب مرا سوی خراسان گذر افتاد
چشمم به ضریح شه والا گهر افتاد
این شعر همان لحظه مرا در نظر افتاد
با آل علی هر که در افتاد ور افتاد
(هر کی در افتاده)
با این تبار زهرا زاده
تبار دولتش بر باده
هزار و چند و چندین ساله
که کشور رضا آباده
(این دنیا هم داره)
بهشتی که جای ابراره
پناه و ملجا زواره
تو صحن انقلابش حتی
غروبا میزنه نقاره
خراسان داره جنت الماوا رو
تو قلبش جا داد حضرت آقا رو
ایشالا روزی با امام غایب
زیارت با هم می کنیم اینجا رو
مدد آقا جان یا امام هشتم
- یکشنبه
- 27
- اردیبهشت
- 1405
- ساعت
- 2:46
- نوشته شده توسط
- یوسف اکبری
- شاعر:
-
محمدرضا مصطفوی
ارسال دیدگاه