آقای دلشکسته ها
مرحم حال خسته ها
ذکر میون دسته ها
امام حسین جان
روشنی شبای من
جوهره ی صدای من
سوز منو دعای من
امام حسین جان
حزن عجیبی ، رو اسمت آقا ، انگار نشسته
مرحم میشی ، واسه قلبایی که ، از غم شکسته
مس قلب ما رو نگاهت طلا کرد
مادر تو زهرا ما ها رو سوا کرد
ما رو مجنون خاک کرببلا کرد
سینه میزنم از بچگی تو هیئت
قد کشیدم آقا توی بزم روضت
تکیه گاه من شد تیغه ی علامت
حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان
تموم دلخوشی من
رفیق بچگی من
دلیل بندگی من
امام حسینه
لطف تو بی نهایته
دنیا به زیر سایته
پناه خسته هیئته
امام حسینه
سفره قلبم ، بی اسمت زیبات ، نمک نداره
خوشا به حال ، کسی که آقا ، به تو دچاره
ته لذت اینه که باشم رفیقت
سرم رو میزارم من به زیر تیغت
میام اربعین من به سمت طریقت
مادرت به ما هدیه کرده غمت رو
بیرق و کتیبه ذکر و پرچمت رو
به رو لب آوردن اسم عظمت رو
حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان
- سه شنبه
- 29
- اردیبهشت
- 1405
- ساعت
- 1:22
- نوشته شده توسط
- یوسف اکبری
- شاعر:
-
امیر رضایی
ارسال دیدگاه