یه جنگ نابرابر،یه قصه ی تکراری
یه طرف آدمای مظلوم،یه طرف ظلم و خونخواری
تا بوده همین بوده،بشر همیشه غرق مستی
تا بوده همین بوده،عاقل کشی جاهل پرستی
آره میدونم روزای خوب نزدیکه،صبور باشیم یکم دیگه
آره میدونم سحر میشه این شبها،دلداری بدیم به همدیگه
"خدا تو میبینی،بنده های دل شکسته رو
خدا تو میشنوی،آه سینه های خسته رو"
امام صادق
مدینه و کوچه و،یه خاطر مکدر
یه طرف پیر اهل بیت و،یه طرف بیحیای کافر
دست نجس شیطان،خزون میکرد فصل بهارو
با پا و سر عریان،کشون کشون می برد آقارو
چرا یکی نیست کمک کنه آقارو،وقتیکه میخوره زمین
یاعلی میگه تا پاشه از روی خاک،به یاد شاه خونه نشین
"خدا تو میبینی،اهلبیت دل شکسته رو
خدا تو میشنوی،آه سینه های خسته رو"
حضرت رقیه
یه ماه پر خسوفه،تو قلب یک کهکشون
ساقه ی غنچه ای شکسته،میون لشکری پریشون
لکنت داره و حرفاش،همش با ایما و اشاره ست
از آبله ها بدتر،زخم زبون بی شماره ست
آرومه ولی پره دل بی تابش،از سوالای بی جواب
از اون فاصله داره براش میخونه،لالایی بابا آروم بخواب
"خدا تو میبینی،دخترای دل شکسته رو
خدا تو میشنوی،آه سینه های خسته رو"
- سه شنبه
- 5
- خرداد
- 1405
- ساعت
- 0:25
- نوشته شده توسط
- یوسف اکبری
- شاعر:
-
ابوالفضل جدیان
ارسال دیدگاه