بند_اول
بیا همه کس و کارم که وقت تلقین است
به وقت مرگ بیاییو مرگ شیرین است
کفن کنید مرا رو به قبله ی حرمش
نجف چه جای قشنگی برای تدفین است
دم تلقینم یا علی مولا
دین و ایینم یا علی مولا
میای پیشم وقتی همه میرن
تورو میبینم یا علی مولا
منم دم مرگم باز میبینمت مولا
اگه زبونم گشت باز بهت میگم بابا
کسم علیست در ان بی کسی که میگویند
به عزت و شرف لا اله الا الله
یا علی مولا بابای من
بند_دوم
خوبه جون سپردن از داغ اباعبدالله
تو شدی خادم دربار اباعبدالله
رو در ودیوارای قبر تو باز مینویسن
رحمت الله به عشاق اباعبدالله
غم شیرینم یااباعبدالله
دین و ایینم یا اباعبدالله
شب اول قبرم اقا
تورو میبینم یا اباعبدالله
به موقع مرگم ذکر رو لبامی تو
تا عمر دارم میگم من فقط اقامی تو
نوکریام اقا بر حسب وظیفه بود
یقین دارم تو محشر همش باهامی تو
یا اباعبدالله اقای من
- سه شنبه
- 5
- خرداد
- 1405
- ساعت
- 23:11
- نوشته شده توسط
- یوسف اکبری
- شاعر:
-
محمدرضا مصطفوی
ارسال دیدگاه