واویلا
رود همسر فاطمه حیدر از دار دنیا
دگر می شود راحت از رنج و از درد و غم ها
واویلا
واویلا
ز سوز غم مرتضی زینبش خونجگر شد
حسین و حسن در کنار پدر دیده تر شد
واویلا
واویلا
عزیز پیمبر علی گشته خاموش
به دست حسن پیکرش شد کفن پوش
واویلا
واویلا واویلا واویلا واویلا۲
واویلا
الا شیعه ی مرتضی غربت او عیان است
سوی جنت حق سوی فاطمه اش روان است
واویلا
واویلا
گلان علی فاطمه زینب و ام کلثوم
نشسته ولی دیده گریان بابای مظلوم
واویلا
واویلا
تن پاک حیدر کفن شد شبانه
شده دفن او نیمه شب مخفیانه
واویلا
واویلا واویلا واویلا واویلا۲
واویلا
به یاد علی شیر حق خانه ماتمسرا شد
ز سوز غم مرتضی بزم غم ها به پا شد
واویلا
واویلا
حسین و اباالفضل حسن جمله در تاب و در تب
بسوزند ز داغ پدر ام کلثوم و زینب
واویلا
واویلا
تن پاک مولی برفته زیر خاک
رود ناله های همه تا به افلاک
واویلا
واویلا واویلا واویلا واویلا۲
- دوشنبه
- 11
- خرداد
- 1405
- ساعت
- 14:43
- نوشته شده توسط
- یوسف اکبری
- شاعر:
-
رضا یعقوبیان
ارسال دیدگاه