نیمه شب خاک خرابه رنگ دریا شد حسین

قطرة اشک رقیه خون سقا شد حسین

پرچم سرخ قیامت را به دوش خود گرفت

بارِ سنگینی که راه صبح فردا شد حسین

هر چه را با سوز دل در سینه جا می شد نهاد

با سه تیر ناله اش در جنگ اعدا شد حسین

جای پرچمدار لشکر، شامیان عاصی نمود

باز مثل کربلایت شور و غوغا شد حسین

لشکری دیدم حریف گریه های او نبود

یک سه ساله یک تنه غالب به آنها شد حسین

یاحسین شد آخرین یارت رقیه

جای عباست علمدارت رقیه

دخترت نه ، مرد پیکارت رقیه

پَر زد و آمد به دیدارت رقیه

******

نیمه شب خاک خرابه رنگ دریا شد حسین

چشم دنیا روی گل های تو بینا شد حسین

عصر عاشورای خونین در نگاهم زنده شد

تا دوباره پای ظالم در حرم وا شد حسین

مثل آن روزی که غارت بود و دعواشان گرفت

بر سر گوشوارة طفل تو دعوا شد حسین

گریه هایش بند آمد نوگل نورسته ات

تا سرت در تشتِ زر یکدفعه پیدا شد حسین

از فراز نیزه ها دیدم به پایین آمدی

دخترت مشغول لالایی به بابا شد حسین

یاحسین شد آخرین یارت رقیه

******

نیمه شب خاک خرابه رنگ دریا شد حسین

در رقیه شوق دیدار تو القا شد حسین

من یتیمه پروری کردم خدا داند بدان

عشق در پرواز او با گریه معنا شد حسین

بر کبودی های پهلویش نظر افکندم و

ناخودآگاه خاطرات کهنه انشا شد حسین

جای میخ در نشان تازیانه دیدم و

جنس مظلومیت او مثل زهرا شد حسین

باز دفن نیمه شب دیدم امان از بی کسی

در گِلِ خیس خرابه دخترت جا شد حسین

یاحسین شد آخرین یارت رقیه

******

نیمه شب خاک خرابه رنگ دریا شد حسین

باز ماتم در حرمگاه تو بر پا شد حسین

آن چه را نادیدنی بوده به دیده دیده ام

قامت من زیر این داغ گران تا شد حسین

زینبت هرگز امانت دار طفلانت نشد

مثل آن طفلی که گم در دشت و صحرا شد حسین

دخترانت را سپردی بر منِ خونین جگر

این سکینه بعد خواهر باز تنها شد حسین

سروری می گفت و چشم آسمان خون گریه کرد

حال و احوال قیامت شرح دنیا شد حسین

یاحسین شد آخرین یارت رقیه

******