روج بلند رهبر ما پر کشید و رفت
آوای "اِرجِعي" ز خدایش شنید و رفت
یک عمر خالصانه به راه جهاد بود
آخر ز شهدِ نابِ شهادت چشید و رفت
دنیا به احترامِ مقامش قیام کرد
او را چنان که عاشق و فرزانه دید و رفت
پیوسته در مقاومت و در جهاد بود
این فیض را به دارِ جهان برگزید و رفت
جان داد و تن نداد دمی زیر بارِ ظلم
باری گران به دوش عزیزش کشید و رفت
جانباز بود و پرچم او بود چفیهاش
با دستِ خسته معجزهها آفرید و رفت
چون کوه در میانهی جنگ ایستاده بود
چو سروِ سرفراز به خونش تپید و رفت
او روزه بود و راهی کوی بهشت شد
مثل حسین، تشنه شد آخر شهید و رفت
جان میدمید در تن ما هر خطابهاش
افسوس! پا ز مُلک سخن بر کشید و رفت
"ای میهن خدایی" باید دوباره خوانْد
کآن یاور وطن ز وطن پرکشید و رفت
- یکشنبه
- 17
- خرداد
- 1405
- ساعت
- 2:48
- نوشته شده توسط
- یوسف اکبری
- شاعر:
-
سید روح اله موید
ارسال دیدگاه