• جمعه 16 خرداد 99


در مدح حضرت معصومه (س) -(ای که به خلق جهان تویی سر و سرور )

81

ای که به خلق جهان تویی سر و سرور 
شأن تو از قدر کاینات فزون تر 
وقت ثنای تو ماتْ عقلِ خردمند 
گاه مدیح تو محوْ فکرِ سخنور 
سایر وهم ار رسد به پایه قدرت 
بال و پرش سوزد ار بود چو سمندر 
شانۀ گیسوی توست، پنجه خورشید 
آینۀ روی توست ماه منوّر 
رشحه ای از نور طلعت تو به افلاک 
بر شد و افلاک از آن شدند پراختر 
عکس زابروی تو هلال چو برداشت 
گشت مشار الیه خلق سراسر 
بهر وجود تو خلق گشته دو عالم 
بهر تو گردیده کاینات مسخر 
خلقت هستی، تو داده ای به همه خلق 
زآنرو مهتر تویی بر این همه کهتر 
آدم و نوح و خلیل و موسی و عیسی 
از مدد فیض تو شدند پیمبر 
کفو تو را چون نکرد خلق خداوند 
زآن ننمودی به عمر خویش تو شوهر 
خلق جهان جمله اند زوج و خدا فرد 
تو چو خدا فردی و نداری همسر 
ذرّه ای از عصمتت زنان جهان را 
گر برسد مریمندْ جمله و هاجر 
شبنمی از جودِ توست رحمت نیسان 
سبزه ای از کِشت توست گنبد اخضر 
دست کشیدی مگر تو بر سر آهو 
کز وی حاصل شد است نافه اذفر 
«واللّیل» از موی تو شد است مبیَّن 
«والشّمش» از طلعت تو گشته مفسَّر 
باب عطایت گشاده بر همه عالم 
چشم امید خلایق است بر این در 
گرد ضریحت دوای اکمه و ابرص 
گرد حریمت شفای عاجز و مضطر 
حکم الهی به مهر توست مُسجَل 
امر خدایی به حبّ تو است مقرّر 
بضعۀ زهرایی و سلالۀ حیدر 
نور دو چشم نبی، حبیبۀ داور 
فاطمۀ ثانیی به عالم ظاهر 
لیک به معنی تویی همان و نه دیگر 
مظهر حقّند خانوادۀ عصمت 
جلوۀ ربّند دودمان مطهّر 
بسته لبم لم یلد و گر نه بگویم 
دخت خدای است بنت موسی جعفر 
عمر تو کوتاه همچو شاخه گل بود 
چون تو بزرگی و این سراست محقّر 
نیست مرا غیر درگه تو پناهی 
آخر و اوّل تویی و اول و آخر 

  • یکشنبه
  • 23
  • تیر
  • 1398
  • ساعت
  • 10:55
  • نوشته شده توسط
  • ابوالفضل عابدی پور

برای بارگذاری فایل در سایت اکانت مداحی بسازید



ارسال دیدگاه



ورود با حساب گوگل

ورود کاربران