من عبداللهم
درسته نوجوونم، ولی پر از اراده
قراره با رفیقم، عَمرو بن جناده
مرد و مردونه بایستیم
روبروی هر کسی بایسته روبروی امام
تا یه روزی نوجوونا
کربلاشونُ پیدا کنن و برن به سوی امام
رفیق هر چی صمیمی بهتر
رفیق یار دلِ آشوبه
رفیق هر چقدم خوب باشه
«رفیق امام حسینیش خوبه»
همعهدیم با هم
رؤیامون بزرگه، رؤیامون قشنگه
یکیمون شهید شد، دومی بجنگه
تا به آخر نفسامون
مثل مسلم بن عوسجه بشیم برای حبیب
اونجوری که به حبیب گفت
ما همونطور بگیم به هم «وَ اوصیکَ بِهذَا الغریب»
رفیق، رفیقِ روز سخته
رفیق، یه رزقِ که مکتوبه
خدا، برا همه بنویسه
«رفیق امام حسینیش خوبه»
تو قتلگاهم
فدایی حسینم، فدایی امیرم
من حاضرم تو این راه، هزار دفعه بمیرم
من به آرزوم رسیدم
آرزوی خوشِ «وَ الجهادَ فی سَبیلِ حسین»
هر کسی بیاد تو این راه
آخرش یه روز میرسه که میشه قتیل حسین
رفیق، به یادتم این لحظه
سرم، رو زانوی محبوبه
رفیق، به همه ثابت کردیم
«رفیق امام حسینیش خوبه»
- پنج شنبه
- 17
- اردیبهشت
- 1405
- ساعت
- 20:49
- نوشته شده توسط
- یوسف اکبری
- شاعر:
-
حسین حاجی
ارسال دیدگاه