بند اول:
میزنه دست و پا
جَوون امام رضا
میون هلهله
میفته از صدا
با جگر پاره پاره
افتاده
یه گوشه ی حجره بی کَس
جون داده
آتیشه تمومه جونش
آبی نیست
نمی باره آسمونش
آبی نیست
بالا میگیره تبش
واویلا واویلا
خونه تموم لبش
واویلا واویلا
غریب امام جواد
واویلا واویلا
بند دوم:
با بغضِ توو صدا
میونِ گریه ها
یادش میاد فقط
غمای کربلا
با این که بالای سرش
جنجاله
ولی رو لبش روضه ی
گوداله
میخونه از اون پیکرِ
صد پاره
از عمه زینب که شد
آواره
نیزه و خنجر نزن
واویلا واویلا
جلوی مادر نزن
واویلا واویلا
غریب مادر حسین
واویلا واویلا
- پنج شنبه
- 24
- اردیبهشت
- 1405
- ساعت
- 20:30
- نوشته شده توسط
- یوسف اکبری
- شاعر:
-
علی علی بیگی
ارسال دیدگاه