چه چیزی را میخواهید جستجو کنید؟
درکشورماروح خداسرورعشق است
برملت ماسیدعلی رهبرعشق است
دشمن نبردصرفه ازاین حیله و
نیرنگ
باخصم بگوییدکه این کشورعشق است
هروزشکست است نصیب صف کفار
تاسیدعلی خامنه ای یاورعشق است
کاری به توای بی خبرازعشق نداریم
درمحکمه عدل خداداورعشق است
ای که تو بودی کوه استقامت
اما ما اما ما
رفتی از این دنیا به سوی جنت
اما ما اما ما
ریز سرشک دیدگان چو دریا
اما ما اما ما
از این جهان رفتی به سوی زهرا
اما ما اما ما
امت بگرید از غم فراغت
اما ما اما ما
سوزانده قلب ملت تو داغت
اما ما اما ما
تو رفتی وامت عزاگرفته
اما ما اما ما
عزازبهر مقتدا گرفته
اما ما اماما
محبوب خلقی و امید عالم
اما ما اما ما
هر دیده ترشده ز اشک نم نم
اماما اماما
تو آمدی ایران چه باصفا شد
اما ما اماما
امت به دین و عترت آشنا شد
اما ما اما ما
تو آمدی عزت گرفته مکتب
اما ما اما ما
رونق گرفته ازتودین و مذهب
اما ما اما ما
زعامت خامنه ای چه عالی است
اما ما اما ما
جای تو بین امتت
ای نور دل امت (رفتی زبر ملت)۲
ایران که بود آزاد( داردزتوهر عزت)۲
تورهرو خط امام حسینی
رهبر دین و امتی، خمینی
تسلیت یامهدی آجرک الله(۲)
ای رهبر دریا دل (بودی تو امام ما)۲
ملت شده بیدار و (شیرین شده کام ما)۲
آمدی شدیم از بند غم آزاد
ایران اسلامی با تو شد آباد
تسلیت یا مهدی آجرک الله
تنها نه فقط ایران( تو رهبر اسلامی)۲
بر قلب همه عالم (تو محور الهامی)۲
آمدی ایران ما باصفا شد
امت با دین دوباره آشنا شد
تسلیت یا مهدی آجرک الله
تو دشمن هرظلم و (تو کعبه دل هایی )۲
غمخوار همه امت (تو رهبر دنیایی)2
ایران با تو شد در جهان با عزت
استکبار جهانی شد در ذلت
تسلیت یا مهدی آجرک الله
بر امت بیدارت (تو نور بص
ما طائر قدسیم، نوا را نشناسیم
مرغ ملکوتیم، هوا را نشناسیم
پروانۀ اِبقای دو عالم به کف ماست
ما خضر بقائیم فنا را نشناسیم
در کشور ما میر اجل راه ندارد
از مرگ نمیریم و عزا را نشناسیم...
نور جبروتیم، ز ظلمت نهراسیم
آیینۀ صبحیم، مسا را نشناسیم...
اصحاب یقینیم، گمان را نپسندیم
ارباب صوابیم، خطا را نشناسیم...
فارغ ز غم نیستی و هستی عالم
از خاک فنا آب بقا را نشناسیم...
ما قافلۀ حج به تجارت نفروشیم
قلب سر بازار منا را نشناسیم
نور نَبوی در نظر ماست هویدا
روشننظرانیم و عمی را نشناسیم
بر دانش ما انجم و افلاک بخندند
گر صاحب «لولاکَ لما» را نشناسیم
جاوید بسوزیم ز خورشید قیامت
گر پرتو آن شمسِ ضحی ر
دوست میدارم خمینی را، که او فرزند زهراست
بندة معبود یکتاست، اسوة ایمان و تقواست
رهبر و بنیانگذار نهضتی پر شور و غوغاست
سینهاش از جنس سیناست، قامتش مانند طوباست
نام روحاله و شهرت موسوی همنام عیساست
هر زمان محبوب دلهاست
.
دوست میدارم خمینی را، به ذلت تن نمیداد
دل به اهریمن نمیداد، باج بر دشمن نمیداد
گر نبُد لایق ورا قدرت حق ذوالمن نمیداد
حسن مستحسن نمیداد، پر ز گل گلشن نمیداد
آری آری او امام قلبهای ناشکیباست
هر زمان محبوب دلهاست
.
دوست میدارم خمینی را، حسینی بود آن پیر
بیشة اسلام را شیر، بیتکبر مرد تکبیر
گفت با خون میشود پیروز شد بر تیر و شمشیر
ریخت با اخلاص تدبیر، قلبها را کر
با کلامت تو دلبری داری
رسم و آیین دیگری داری
در نگاهت بصیرتی والا
در دلت شور حیدری داری
رسم خوبان اگر چه شیرین است
رهبرم؛تو رسم بهتری داری
حلقه اتصال شیعه و سنی
انعکاس برادری داری
بر مسلمان به هر کجا که بُوَد
تو نگاه برابری داری
ما همه خادمیم و تو برما
تا ابد حکم سروری داری
در دلِ عاشقانت ای آقا
بوذر،عمار و مالک اشتری داری
در دل سرزمین ایران بس
لاله ی سرخ و پرپری داری
شهر علمی در این زمانه ی سرد
در دل عاشقان دری داری
به یقین در حکومت مولا
در میان سران سری داری
دست تو یادگار عشق و جهاد
مثل عباس عرق کشوری داری
کیست آقا بدِ تو را خواهد
مثل زهرا تو مادری داری
من در این سالهای طولانی، خیلی اوقات به برادران مداح که اینجا می خواندند، این اعتراض را می کردم که جلسهی جشن و مولود را تبدیل می کردند به مجلس عزاداری؛ مفصّل روضه خواندند و اشک گرفتند! هر چیزی به جای خودش. به شما می گویند مداح. مداح یعنی چه؟ شاخصهی اصلی شما مداحی است، نه روضهخوانی. روضه بخوانید، بنده طرفدار روضهخوانی ام، خودم هم روضهخوانم. اینجور نیست که در مجلس مولودی خوانی ائمه (علیهمالسّلام) هم حتماً باید یک روضهای خوانده شود، یک دمی داده شود، یک اشکی گرفته شود؛ هیچ لزومی ندارد. بگذارید عواطفی که مردم نسبت به ائمه (علیهمالسّلام) دارند، در خارج اینجور وانمود نشود که منحصر است در قضیه
تقدیم به رهبر عزیز
زاده زهرایی وبر کل ایران شهریار
از وجود توست این جمهوری ما برقرار
مایه ی امید ما هستی ویاس دشمنان
ملت ما با تو پیروزست در هر کارزار
رهبری ورهروانت را هدایت می کنی
در همه عالم نماید شیعه برتو افتخار
در مصاف دشمنان چون حیدر کرار تو
در نوردیدی تمام مرزهای اقتدار
سرور ما هستی وصاحب زمان را نایبی
منتظر هستیم با تو در صراط انتظار
طول عمرت از خدا خواهیم ای پیر طریق
تا همه بینیم آن مه روی پنهان آشکار
شعر:اسماعیل تقوایی
زائر امام رضا در
زیارت مخصوص
احرام بستهام به حریم تو آمدم
بهر عطا و لطف کریم تو آمدم
آقای مهربان تو همه حج من شدی
از بهر یک نگاه عظیم تو آمدم
ای اسم اعظم همهی انبیا رضا
در وقت مردنم تو به بالین من بیا
چشمم براه مانده نگاهی کنی ز لطف
بعد از زیارت تو روم سوی کربلا
صحن و سرای تو همه باغ و بهشت من
بسته به لطف تو همهی سرنوشت من
شاعر شدم که مدح ترا منعکس کنم
زیبا نمودهای به جهان روی زشت من
نوکسیه نیستم که گدای قدیمیم
دراینحرم بهعشق شماچون نسیمیم
(نقاره میزنند مریضی شفا گرفت)
حاجت گرفت فردی و گفتا کلیمیم
?️مقطع زمانى واقعه مباهله
سیدبن طاووس در تعیین روز مباهله بیست و یكم و بیست و چهارم و بیست و هفتم ماه ذىحجة را نقل یاد كرده واصح آنها را بیست و چهارم ذىحجة دانسته است و سپس همین روز را به عنوان روز خاتم بخشى امیرالمؤمنین و نزول آیه ؛
«انما ولیكم الله....» معرفی می کند .
?️مناظره ی مسیحیان با پیامبر (ص)
مسیحیان نجران با آن حضرت به بحث و مناظره نشستند و مسائلى چند از آن حضرت پرسیدند .
از آن حضرت پرسیدند نظر شما درباره بزرگ ما حضرت مسیح چیست ؟ پیغمبر فرمود : او بنده خدا بود كه او را برگزید و بهخود مخصوص گردانید .
پرسیدند : آیا براى او پدرى سراغ دارى كه از او به وجود آمده باشد ؟ حضرت فرمو
ماه ذیالحجه
روز مباهله
بهر مباهلهست همه آماده میشدند
جمع کثیرشان چقدر سادهمیشدند
از سوز تشنگی به لب بادهمیشدند
دلبر ندیده عاشق دلداده میشدند
جلوه نموده شمس و قمر با کواکبش
مرکب شد آسمان و زمین بهر راکبش
نجران به حیرت آمده مات جلالشان
عیسی تمام دیده و محو جمالشان
بیخود زخویشگشتهودرخطوخالشان
این سیر رشد بوده که بیحد کمالشان
آیینهی خدا چو محمد به کف گرفت
خرسندبوده فاطمه دل را هدف گرفت
زهرا میان خیل کسا محور آمده
زهرا به عرش و ارض و سما محور آمده
زهرا به هلاتای خدا محور آمده
زهراست آنکه در همه جا محور آمده
نجران به یمن فاطمه تسلیم دین شدند
عیسی ندیده عاشق حبلالمتین شدند
پیغام این مب
بند اول:
با مشت گره کرده ثابت به همه کرده
مولای شهید ما الحق یه ابر مرده
با دشمن دون بیعت هرگز ابدا هرگز
با خصم زبون بیعت هرگز بخدا هرگز
ای رهبر آزاده ام ، ( آزاده ام)۲
دل به طریقت داده ام (دلداده ام)۲
تو رفتی و در بیعت فرزند تو من مانده ام
بهر نبردی بی امان ( آماده ام ) ۲
از تو به یک اشاره
از ما به سر دویدن
یک یا علی دیگر
تا قله ها رسیدن
بند دوم :
درمانده شده دشمن از قدرت این ملت
عزت تو دمیدی در روح و تن این امت
این قلب شجاع ما بی واهمه و وحشت
داند که رسد از راه صبح فرج و نصرت
من رخت سربازی به تن (دارم به تن)۲
ای پرچمت ما را کفن ( جانم وطن ) ۲
جان میدهم در راه تو ( ایران من ) ۲
ایران فدای نام تو ( یابن الحسن ) ۲
ای رهبر شهیدم
راهت ادامه دارد
تا انقلاب مهدی
نهضت ادامه دارد
رهبر معظم انقلاب در جلسه درس خارج فقه سهشنبه ۱۶ مهر ۱۳۹۸، بر ممنوعیت برهنه شدن در عزاداری مجدداً تأکید کردند.
سیرهای که انسان به آن اعتماد میکند، لااقل وجود ۲ خصوصیت در آن لازم است: یکی اینکه: واقعاً در بین متشرعه مشی رایج باشد، یکچیزی باشد که بهطور رایج در بین متشرعه وجود دارد. ثانیاً بدانیم که این سیره متصل به زمان معصوم علیهالسلام است و الا خیلی کارها متشرعه میکنند.
فرض بفرمایید سالهای متمادی،
متشرعه، متدینین ِ خوب ما وقتی میخواستند سینه بزنند، پیراهنشان را در میآوردند. البته ما ممنوع کردیم، بعضیها گوش میکنند، بعضیها هم گوش نمیکنند. پس سیره متشرعه این است که باید پیراهن را د
باید گهی اشاره به ننگ خواص کرد
بعضی خواص را مَثَلِ عمروعاص کرد
دشمن شناس بودن ما یک ضرورت است
باید زبان گشود و نباید هراس کرد
باید سرانِ فتنه این انقلاب را
با اهل شام و کوفه گهی، هم قیاس کرد
حق خدا ز دشمن ظالم گرفتنی است
لعنت به آنکه از وطنم اختلاس کرد
این انقلاب و رهبرمان نعمت خداست
باید به سجده رفت و خدا را سپاس کرد
هَیهات مِنَّ الذّلَهِ ما، یک شعار نیست
از جنگ نرم، یک نفر اهل فرار نیست
باز در دستم قلم آماده است
در وجودم حسّ فوق العاده است
شور و شوقی در سرم افتاده است
عشقِ نابی کار دستم داده است
در تشهّد میدهم تا که سلام
میخورَد عطر شهیدان بر مشام
غرق در ذات خدا بودند و بس
نفْس را کشتند کنج هر نفَس
قلبشان شد خالی از مکر و هوس
با چه حالی پر کشیدند از قفس
سخت در خون غوطه ور شد رویِ خاک
پیکرِ گمنام هایِ بی پلاک
جان سپردند و هدف شد آشکار
با جنم ماندند محکم پایِ کار
تا که «سر» دادن به حق شد افتخار-
روزگارِ دشمنان شد شام ِ تار
باز هم در جای جایِ این وطن
با ولایت فتنه ها شد ریشه کن
موسم بیداری و فریاد شد
کارمان تخریبِ استبداد شد
علم و استقلالِ مان آباد شد
خوب شد که از شهیدان ی
فرصت طلبان دم از نصیحت بزنند
یاران طریق دم ز حکمت بزنند
در راه سلوک با ،،ولی،، باید بود
فتنه که شود دم از بصیرت بزنند
سعی همه روی دانش تولید است
در سنگرِ کار، چرخش تولید است
با لطف خدا و همت مسئولین
سال ۹۹ ،،جهش تولید،، است
اگر چه طعنه هم گاهی شنیدند
پیِ خدمت چه سختی ها کشیدند
به یاد حاج قاسم کار کردند
به عشقش دل زِ آسایش بریدند
نگفتند این چپ است و آن یکی راست
میانِ مردمان فرقی ندیدند
در این غوغای ویروس و مریضی
بسیجی ها حماسه آفریدند
به برکت ۱۲ فروردین روز جمهوری اسلامی ایران
تقدیم به روح ملكوتي حضرت امام خميني(ره) و ارواح طیبه ی شهدای انقلاب اسلامي ، دفاع مقدس، مدافع حرم و شهدای جبهه های مقاومت، خدمت، امنیت و سلامت
ایرانِ سربلند، سعادت از آنِ توست
زیرا که اقتدا به ولایت از آنِ توست
وقتی خدا اراده کند سرفرازی اَت
دیگر یقین بدان که عنایت از آن توست
دیری نمیشود که سرافراز تر شوی
یعنی که در جهان، همه عزت از آن توست
علم و عمل میان جوانان، رسد به اوج
تا فتحِ قله های هدایت از آن توست
اصلِ جهاد، دانش و فناوریِ ماست
حالا سلاحِ برترِ خدمت از آن توست
فائق شوی تو بر همه ی دشمنانِ خویش
زیرا امید و وحدت و همت از آن توست
داری به
بعد از تو ادامه یافت ایثار و غرور
با قدرت و قاطعیت و شور و شعور
رفتی و به روی دوش مان خواهد ماند
این بیرقِ انقلاب تا روز ظهور!
#رحلت_امام_خمینی_تسلیت
#أللهم_عجل_لولیک_الفرج
لیلهالمبیت
آن شب که بجای مصطفی خوابیدی
بر صورت مرگ بوده میخندیدی
جان بر کف خود گرفته بهر احمد
شادی خدای خویش را میدیدی
دلتنگ ملاقات حضوری هستیم
ای کاش دوباره بار عامی بدهی
ما راهروان را بپذیری وبه ما
از گنج سخن درّ کلامی بدهی
حلول ما رجب
اول ماه رجب ماه علیست
نور حق از آسمانها منجلیست
ماه نور و اعتکاف و توبه است
ماه دیدار خداوند جلیست
نهر جاری در رجب از کوثر است
ساقی این نهرها هم حیدر است
جرعه نوش ساغر زهراییم
چونکه زهرا بر دو عالم مادر است
شب جمعه
شب زیارتی سیدالشهداء
شب جمعه است حرم منتظر مادر بود
روضه خوان بین حرم گریه کنان خواهربود
مادر از راه رسید و همه جا ریخت بهم
گریه ی روضه به سمت سر بی پیکر بود
آخرین شب جمعه ماه رمضان
شب زیارتی ارباب
شب جمعه برسان بر من آلوده برات
در کنار حرم شاه شهیدان حسنات
من برای سر ببریده زنم ناله ز دل
فاطمه آمده از راه فرستید صلوات
با کینه نگیرید نشان بیش از این
سیلی نزنید بی امان بیش از این
کافیست! سکوت کرده...بازی نکنید
با باور و اعتقادمان بیش از این
دیدیم دروغ و مکر و صحنه سازی
فتنه گری و خیانت و أخّاذی
بیچاره شدیم! چونکه تدبیرِ شما
بنیان شده بر اساس ِ سنگ-اندازی
ابلیس شده ست مات و حیرانِ شما
اصلاً کرونا نیست که مهمانِ شما!!
ماندیم چرا هست تردد آزاد-
در جادۂ ویلای لواسانِ شما؟!
شد روضه شفاخانه! ببین برکت را
یک عمر گرفتیم فقط حاجت را
تعطیل شود هیئتِ ارباب(ع) چرا؟!
تعطیل کنید هیئتِ دولت را
برخیز که حق میانِ باطل شد گم
از فقر چه آمد به سرِ این مردم
بردند به تاراج اصولِ دین را
بیدار شو ای حوزۂ علمیۂ قم
با معنویت جنگ و جدل نیست روا
در محفلِ اشک؛ میشود رفعِ بلا
با قاطعیت حضرت آقا فرمود:
داریم نیاز به توسل وَ دعا
دیروز به خیمه گاه؛ با قصد ثواب-
بردند هجوم و شد؛ دو عالم بیتاب
یک عده هم امروز هجوم آوردند
هر لحظه به خیمۂ عزایِ ارباب(ع)
خم میشود از این غم ِ ویرانگر، پشت
از داغ حرم به سینه می کوبم مشت
ویروس که نه! حتم بدان با این وضع
دلتنگیِ کربلا مرا خواهد کشت!
سومین رهبر بیامد حمد رب العالمین
بار دیگر بر علی شد مجتبایش جانشین
می گذارد پرچم دین در کف صاحب زمان
ای خدا حفظش کن ازشر شیاطین زمین
رحلت امام خمینی
تابوت او بر موج انسانها روان بود
مستضعفان عالمی را همچوجان بود
می رفت تا در قرب حق آرام گیرد
او یار مظلومان و خصم ظالمان بود
اسلام ما با او دوباره سر برآورد
احیاگر دین خدا در این زمان بود
روح خدا بود وشدیم از او خدایی
وقت عروجش چشم ایران خونفشان بود
باور نمی کردیم هجرانش ببینیم
روز عزایش ملتی قامت کمان بود
پیر ومراد عاشقان بودی خمینی
چار وده از خرداد مرگ عاشقان بود
از آمدن تا رفتنش ده سال بگذشت
او یک دهه خورشید تابان جهان بود
یادش بود در قلبهامان جاودانه
روز وداعش برهمه باری گران بود
صدحیف او رفت وخدا را شکر آمد
سید علی که برهمه حسنش عیان بود
شعر:اسماعیل تقوایی
با کینه نگیرید نشان بیش از این
سیلی نزنید بی امان بیش از این
کافیست! سکوت کرده...بازی نکنید
با باور و اعتقادمان بیش از این
دیدیم دروغ و مکر و صحنه سازی
فتنه گری و خیانت و أخّاذی
بیچاره شدیم! چونکه تدبیرِ شما
بنیان شده بر اساس ِ سنگ-اندازی
ابلیس شده ست مات و حیرانِ شما
اصلاً کرونا نیست که مهمانِ شما!!
ماندیم چرا هست تردد آزاد-
در جادۂ ویلای لواسانِ شما؟!
شد روضه شفاخانه! ببین برکت را
یک عمر گرفتیم فقط حاجت را
تعطیل شود هیئتِ ارباب(ع) چرا؟!
تعطیل کنید هیئتِ دولت را
برخیز که حق میانِ باطل شد گم
از فقر چه آمد به سرِ این مردم
بردند به تاراج اصولِ دین را
بیدار شو ای حوزۂ علمیۂ قم
با معنویت جنگ و جدل نیست روا
در محفلِ اشک؛ میشود رفعِ بلا
با قاطعیت حضرت آقا فرمود:
داریم نیاز به توسل وَ دعا
دیروز به خیمه گاه؛ با قصد ثواب-
بردند هجوم و شد؛ دو عالم بیتاب
یک عده هم امروز هجوم آوردند
هر لحظه به خیمۂ عزایِ ارباب(ع)
خم میشود از این غم ِ ویرانگر، پشت
از داغ حرم به سینه می کوبم مشت
ویروس که نه! حتم بدان با این وضع
دلتنگیِ کربلا مرا خواهد کشت!
مگذار از دستِ علی پرچم بیفتد
نهضت، مبادا دستِ نامحرم بیفتد
آن روز، باید ما جماعت مرده باشیم
کز دیدهی سیدعلی، شبنم بیفتد
این مملکت ویرانه میگردد، مبادا
چشمِ اجانب بر وطن، یکدم بیفتد
ای عشق! از ما سر طلب کن، تا ببینی
در مقدمت، سرها که پشتِ هم بیفتد
