چه چیزی را میخواهید جستجو کنید؟
سردار بدون واهمه… یعنی تو
محبوب قلوب ما همه... یعنی تو
گفتی بنویسند فقط سربازی...
سرباز عزیز فاطمه… یعنی تو
شاعر: #سیدمجتبی_شجاع
رسید از جمکران تصویرِ دلخواه
علَم شد پرچم ِ سرخی؛ پُر از آه
گواهی داد خونِ حاج قاسم
می آید انتقامی سخت از راه!
آغاز شد انتقام سختی بی شک
خمپارۂ شصت پُر شد از نارنجک
هر واژۂ شعر من نفربر شده و...
هر قطرۂ خونِ حاج قاسم موشک!
در کشور ما توطئه سازی نکنید
با فتنه ی کهنه یکه تازی نکنید
آویزه ی گوشتان شود این موشک
تا بار دگر ترقه بازی نکنید
ابری از آهِ آینه باران گریسته.
در خونِ چشمِ غم زده، مژگان گریسته.
بغضی که در گلوی قلم آتشم زده.
در باغِ سرخِ مرثیه طوفان گریسته.
گردیده زلفِ بید، پریشان واقعه.
دستی به روی چاکِ گریبان گریسته.
گویا که بر حماسه ی سهراب دیگری.
در شاهنامه رستم دستان گریسته.
گویا علی به منبرِ کوفه نشسته و.
بر داغِ مالِک اشترِ دوران گریسته.
از سنگ، ناله خواسته هنگامه ی وداع.
در غیبتِ بهار، زمستان گریسته*.
در محورِ مقاومت از غربتش زمین.
از فَکّهِ تا بلندیِ جولان گریسته.
فقدان، به نبضِ بی هیجانش به معرکه.
بر التهابِ سینه ی میدان گریسته.
آغوشِ خود گشوده به آغوشِ آسمان.
بر پاک بازی اش دلِ ایمان گریسته.
احلی من
در کشور ما توطئه سازی نکنید
با فتنه ی کهنه یکه تازی نکنید
آویزه ی گوشتان شود این موشک
تا بار دگر ترقه بازی نکنید
سرت سلامت ای ارباب انقلاب حسین
سرت سلامت ای آقای بی علمدارم
سرم فدای سرت نه فدای موی شما
که دست از این نفس گرم برنمیدارم
دلت پر از غم سردارهای خون جگر است
شراره های دلت را به جان ما بسپار
تو رهبر همه ی مسلمین دنیایی
تو سید حرمی و فداییت بسیار
اگرچه سینه ی ما را شکسته خصم زمان
اگرچه تیر هزار و سه شعبه آوردند
اگرچه قلب تو را حیله ی زمان سوزاند
اگرچه هرچه توانسته اند بد کردند
لبت همیشه صبر را شکست خواهد داد
که کار خصم زمان را تمام خواهد کرد
و ملتی که سراپا گوشِ حرف شماست
و در شماره ی سوم قیام خواهد کرد
همیشه دشمن ما سربه سینه خواهد برد
بفکر باطل دشمن ، امیر ما تنهاست؟؟
برای دادن سر صف به صف ش
برای خون شهید عزیز کشورمان
تمام حرف دلم را خلاصه خواهم کرد
برای شادی روح شهید قاسم ها
به هر اشاره ی رهبر حماسه خواهم کرد
هرکس که از دنیای فانی دل برید برد
سردار بود و چون زهیران رو سفید مُرد
باران به دنیا آمد و طوفان سوار رفت
سردار بود و اول نامش شهید خورد
آنان که از بیداری سردار ترسیدند
حالا کفن را مثل موری در بغل دارند
سردارها وقتی شهادت را طلب کردند
یعنی سرِ پایانِ احلی من عسل دارند
عباس اگر میزد به میدان مرگ حتمی بود
قاسم به لشکر زد قیامت را عقب انداخت
داغش چه سنگین بود اما برکت خونش
اتش به جان نسلهای بولهب انداخت
( منو نذار تنها میون این حرم )
بند اول:
چه عاشقونه تو، زدی پَر ای شهید
زمونه مثلِ تو، دیگه جایی ندید
قَدِ همه ایران، از داغِ تو تو خمید
پاشو ببین سردار، دلا پر از غمه
دیگه از این به بعد، پیش ما جات کمه
شدیم عزادارت، سلیمانی، همه
رفتی و گُلای شُهدا شدن یتیم
از غمِ تو دلهای شیعه ها شد دو نیم
خدانگهدار ای دلیر کشورم
بند دوم:
رسیدی آخر تو، به آرزوت شهید
شدی پیشِ ارباب، دیگه تو رو سفید
امام رضا قطعا، بالا سرت رسید
تو آتیشا سوختی، شبیه فاطمه
تنت شده مثلِ، شهید علقمه
فراغِ تو سردار، یه داغِ اعظمه
جای شکر که داره که تو، نشدی بی کفن
باز خوبه نشد غارت، واسه تو پیرُهَن
خدا نگهدار ای دلیر کشورم
بند ۱
نام تو شده جاویدان
ای شهید والا مقام
از شهادتت جاری شد
اشک غصه از این چشمام
پای این ولایت بودی
ای دلاور نام آور
جونمونو ماهم میدیم
مثل تو به پای رهبر
ما مدافع ایرانیم
بچه شیعه و یکرنگیم
با اجازه فرمانده
با همه جهان میجنگیم
لبیک یا حسین لبیک یا حسین
بند ۲
ما در این نبرد حساس
پشت رهبری میمونیم
از شهادت و از غیرت
با آمادگی میخونیم
ای رژیم پست و فاسد
ما نهایت طوفانیم
انتقام میگیریم از تو
فاتح همین میدانیم
واسه ما که عاشق هستیم
خیلی جون دادن آسونه
غیرت و شهامت اصلا
تو دل و تو رگهامونه
لبیک یا حسین لبیک یا حسین
بند ۳
تو دلای ما جا دارن
قاسم سلیمانی ها
بی نهایت ارزشمندن
در میون ایران
ابری از آهِ آینه باران گریسته.
در خونِ چشمِ غم زده، مژگان گریسته.
بغضی که در گلوی قلم آتشم زده.
در باغِ سرخِ مرثیه طوفان گریسته.
گردیده زلفِ بید، پریشان واقعه.
دستی به روی چاکِ گریبان گریسته.
گویا که بر حماسه ی سهراب دیگری.
در شاهنامه رستم دستان گریسته.
گویا علی به منبرِ کوفه نشسته و.
بر داغِ مالِک اشترِ دوران گریسته.
از سنگ، ناله خواسته هنگامه ی وداع.
در غیبتِ بهار، زمستان گریسته*.
در محورِ مقاومت از غربتش زمین.
از فَکّهِ تا بلندیِ جولان گریسته.
فقدان، به نبضِ بی هیجانش به معرکه.
بر التهابِ سینه ی میدان گریسته.
آغوشِ خود گشوده به آغوشِ آسمان.
بر پاک بازی اش دلِ ایمان گریسته.
احلی من
چشمان جهان محو تماشایت بود
ایثار چکیده ای ز تقوایت بود
سردار رشید دین شهادت تنها
اجرهمه ی مجاهدت هایت بود
تن پاشیده
چون تو که به سنگر شرف کوشیده
طومار نفاق را به هم پیچیده
سردار مجاهد، علمت پا برجاست
گر مثل ابالفضل، تنت پاشیده
اینقدر نخوان برای ایران تو کُری
بپّا که دگر دست خودت را نبُری
دوران بزن دررو تمام است ترامپ
یکّی بزنی ده تا به جایش بخوری
سردارِ مرا زدی تو با نامردی
داری ز سپاه ، یک دل پر دردی
اینبار اگر که لات بازی بکنی
جوری بزنم که افقی برگردی
با مالک اشتر علی همگام است
این دست هنوز پرچم اسلام است
بر خاک که افتاد تنفس می کرد
این دست بریده بهترین فرجام است
بند اول
علمدارِ ایرانی
اَبَر مردِ میدانی
ای قاسم سلیمانی
خروشان و طوفانی
فداییه قرآنی
ای قاسم سلیمانی
شده اِرباً اِربا تنِ اطهرت
حسین یا حسین ناله ی آخرت
اَلا ای سپهدارِ دینِ خدا
میخونیم همه اینو در محضرت
حسین یاحسین یاحسین یاحسین
بند دوم
ای سردارِ کرمانی
دلیرِ دلیرانی
قاسمه سلیمانی
تو مردِ با ایمانی
امیرِ شهیدانی
قاسمه سلیمانی
رسیدی از آخر تو به آرزوت
شهادت که بود مَطْلَعِ گفت و گوت
خوشا به سعادته تو که دیدی
دمه آخری اربابو رو به روت
حسین یاحسین یاحسین یاحسین
بند سوم
تو سردار دل هایی
پناهگاهِ دنیایی
تو فرزنده زهرایی
تو سربازِ آقایی
رشید و مُعَلّایی
تو فرزنده زهرایی
تو در قلبِ ما
سرگشته و مضطریم حتی نادم
اما دلمان شده است با تو عازم
سردار ! پس از تو هریک از ما شده است
قاسم قاسم قاسم قاسم قاسم
این معرکه آغاز رجزخوانی هاست
آغاز حماسه سلیمانی هاست
دیروز علم دست سلیمانی بود
امروز علم به دست قاآنی هاست
نوحه شور یا زمینه
بند اول
خبر شهادتت،نفس ما رو گرفت
بخدا دلخوشیه،دل تنها رو گرفت
یاد تو میکنم،با روضه های کربلا
یاد تو میکنم،یاد شهید سرجدا
یاد تو میکنم،سرباز خون خدا
مالک اشتر حسینی
فاتح خیبر حسینی
رو خاکا قطعه قطعه(اربا اربا) مثل
علی اکبر حسینی
نمیره خاطرم که گفتی،ما اهل رشادتیم
ما ملت امام حسینیم،ما ملت شهادتیم
اسلام علی اصحاب الحسین(ع)
بند دوم
تو زمین و آسمون،همه بیقرارتم
گوشه گوشه زمین،همه داغدارتن
به زودی دشمنات،زندگیشون سراب میشه
لحظه به لحظه شون،دلهره و عذاب میشه
کاخ سفیدشون،رو سرشون خراب میشه
بخدا آروم نمیگیرم
تا انتقامتو نگیرم
حاظرم واسه انتقامت
روزی هزار دفعه بمیرم
مثل تو
این معرکه آغاز رجزخوانی هاست
آغاز حماسه سلیمانی هاست
دیروز علم دست سلیمانی بود
امروز علم به دست قاآنی هاست
حاجی سلام امروز خیلی بیقرارم
من از تو خیلی شکوه دارم ، دس مریزاد
رفتی چیو ثابت کنی آی حاج قاسم!
خواستی بگی ایمانمون زود میره بر باد؟!!!
رفتی ولی کاشکی رِفیقِت رو می بُردی
کاشکی نمیذاشتی میون ما بمونه
سخته نباشی و به جای انتقامت
مجبور باشه تهمتامون و بخونه
می شد که جای هردوتون با هم عوض شه
می شد که حاجی زاده توو تابوت باشه
ما قهرمانِ کُشتَه مون و دوست داریم
اون که تنش توو ترکش و باروت باشه
می شد که جای هردوتون باهم عوض شه
می شد سلیمانی یه قاتل باشه حالا
جنگ رسانه س صفحه هامون لایک میخان
باید یکی نُقل محافل باشه حالا
ما دوست داریم انتقام قهرمان و
محض سیاست از خودیهامون بگیریم
شاید برای انتخا
حاج قاسم ! بلند شو از جات
سیل اومد دوباره ، تنهاییم
خیلیا باز شدند ماهی گیر
این وسط ما غریقِ دریاییم
با ابومهدی از سفر برگرد
مثل روزی که رفتی خوزستان
دولتی ها به فکرمون نیستن
پاشو از جات به خاطر سیستان
واسه ی دیدن تو دلتنگه
دل زابل ، هوای خاش ، حاجی
نزا ماهی بگیرن از این آب
تو سلبریتی ما باش حاجی
دست و پای رِفیقات و بستن
نمیزارن یه کم نفس بکشن
دلمون قرصه چون که هم رزمات
پا از این غم محاله پس بکشن
انتقامای سخت گاهی با
امتحانای سخت همراهن
عوضش زودِ زود میفهمیم
کی برامون رفیقه کی دشمن
سردار سپاه ایرانی
ای یار سید خراسانی
شهادتت مبارک سلیمانی۲
در دفاع از حرم
همیشه بوده در دستانت علم
به راه حق تو بودی ثابت قدم
به خون پاک یارانت قسم
چون مدال یا زینب است
نقش بر روی سینه ات
عاقبت رسیدی تو بر
ارزوی دیرینه ات
رسیدی به یاران
به پیرجماران
زمستان شد از خون سرخت بهاران
__________________________________
@amirhoseinolfat
سردار سپاه ایرانی
یار سید خراسانی
میروید ز خون سرخ تو
صدها قاسم سلیمانی
بودی در زمین اما
قصد اسمان کردی
تو جام شهادت را
اخر نوش جان کردی
ای سردار کربلا لبیک
__________________________________
تو اسطورهء زمان بودی
کابوس یزیدیان بودی
تو در جبههء علیه کفر
پرچمدار شیعیان بودی
خیلی با صفا بودی
خیلی بی ریا بودی
تو از گریه کن های
شاه کربلا بودی
ای سردار کربلا لبیک
__________________________________
زیر ماتمت شکستم من
در سوگ غمت نشستم من
دیدم در وصیتت گفتی
یک سرباز ساده هستم من
تو با این همه القاب
بودی اسوہ ء اخلاص
تا دست تو را دیدم
خواندم روضهء عباس ع
ای سردار کربلا لبیک
_____________________
در کشور ما عطر خوش ،،یاس،، رسد
با نغمه و شور و بزم احساس رسد
این ،،قاسم،، ما بود که آمد میدان
پس وای اگر نوبت ،،عباس ،،رسد
بوی حرم آمد و بیرق غم میکشیم
چشمِ ترِ خویش بر شانهی هم میکشیم
گرچه چهل سال است ظلم و ستم میکشیم
راه حسین است و ما باز علَم میکشیم
ماکه قسم خوردهایم پایِ قسم میکشیم
آی شهیدانِ عشق نوبت مهمانی است
عرشِ خدا تا بهشت غرقِ چراغانی است
منتظر یارِ ما پیرِ جمارانی است
آنچه که مانده کنون راهِ سلیمانی است
دشمنِ این خاک را ما به عدم میکشیم
خواستهام از خدا تا که مُرادم دهد
مثل شهیدی که ماند عشق به یادم دهد
تا که پذیرد مرا تا که زیادم دهد
وای اگر رهبر حکم جهادم دهد
هرچه که مستکبر است زیر قدم میکشیم
یادِ تورا بعد از این بین حرم میکنیم
یاد علمدار با مشک و عَلم میکنیم
یادِ عمود و سر و دست قلم
اگرچه نوبت خون گریههای طولانیست
اگرچه کشور من در هوای بارانیست
قسم به خون تو ای سربدار قدسیِ ما
که این دیار پُر از قاسم سلیمانیست
