( منو نذار تنها میون این حرم )
بند اول:
چه عاشقونه تو، زدی پَر ای شهید
زمونه مثلِ تو، دیگه جایی ندید
قَدِ همه ایران، از داغِ تو تو خمید
پاشو ببین سردار، دلا پر از غمه
دیگه از این به بعد، پیش ما جات کمه
شدیم عزادارت، سلیمانی، همه
رفتی و گُلای شُهدا شدن یتیم
از غمِ تو دلهای شیعه ها شد دو نیم
خدانگهدار ای دلیر کشورم
بند دوم:
رسیدی آخر تو، به آرزوت شهید
شدی پیشِ ارباب، دیگه تو رو سفید
امام رضا قطعا، بالا سرت رسید
تو آتیشا سوختی، شبیه فاطمه
تنت شده مثلِ، شهید علقمه
فراغِ تو سردار، یه داغِ اعظمه
جای شکر که داره که تو، نشدی بی کفن
باز خوبه نشد غارت، واسه تو پیرُهَن
خدا نگهدار ای دلیر کشورم
- شنبه
- 28
- دی
- 1398
- ساعت
- 12:18
- نوشته شده توسط
- ابوالفضل عابدی پور
چشمان جهان محو تماشایت بود
تن پاشیده
سرگشته و مضطریم حتی نادم
این معرکه آغاز رجزخوانی هاست
این معرکه آغاز رجزخوانی هاست
دستت جدا شد از تن پاکت
