ولادت حضرت امیرالمومنین علی (ع)

حرم الله شد حرمت یا علی
سر و جان فدای قدمت یا علی
ذکر کعبه شده یا علی یا علی

علی مولا علی علی مولا علی

فاطمه فاتح خیبر آورده‌ای
دختر شیری و حیدر آورده‌ای
راز کن با خدا، ناز کن با علی

علی مولا علی علی مولا علی

مرحبا ای حرم دور حیدر بگرد
دور حیدر بگرد با پیمبر بگرد
شرف دیگرت کرده اعطا علی

علی مولا علی علی مولا علی
گو در آرد ز تن آسمان پوستم
من علی دوستم من علی دوستم
فکر و ذکرم بوَد در دو دنیا علی

علی مولا علی علی مولا علی

من ز صبح ازل با علی بوده‌ام
رخ به خاک در قنبرش سوده‌ام
بوده پرواز من از علی تا علی

علی مولا علی علی مولا علی

من به عشق علی بندگی کرده‌‌ام
با تولای او زندگی کرده‌ام
در

• سه شنبه
• 17
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 14:31
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

نغمۀ «یا هو»ست به هر موی من
پر شده عالم ز«هوالهو»ی من
روی من از چار طرف سوی حق
دیدۀ حق از همه سو سوی من
تا که دمم هست دم از او زنم
بـانگ هوالحی و هوالهو زنم
قبضۀ خاکی بُدم آدم شدم
روح شدم نور شدم دم شدم
خیل ملک نیز مرا سجده کرد
از همه سو قبله عالم شدم
عالم را برای من آفرید
مرا برای خویشتن آفرید
ذکر دلم مدح و ثنای علی است
حال خوشم حال و هوای علی است
ذات الهی که مرا خلق کرد
هر چه به من داد، ولای علی است
خلوت من جلوت من با علی است
دار و ندارم همه یک یا علی است
کیست علی؟ آنکه ندانند کیست
کیست علی؟ آنکه خدا هست و نیست
علی، علی، علی که پیش از مکان
به ظل غیب لامکان داشت زیست
لحم و دم و جانِ محمّد علی

• سه شنبه
• 17
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 14:36
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای حرم امشب عجب زیبا شدی
زادگاه حضرت مولا شدی

ای ولی کبریا جان ختم الانبیا
یا علی یا مرتضی

ای سراپایت صفا قرآن بخوان
روی دست مصطفی قرآن بخوان

غنچۀ لب باز کن با محمد راز کن
یا علی یا مرتضی

تو حرم را مقتدایی یا علی
دست و شمشیر خدایی یا علی

در شب میلاد تو کعبه شد آباد تو
یا علی یا مرتضی
انبیا مات جلالت یا علی
اولیا محو جمالت یا علی

ای رخت وجه خدا ای فــروغ ابتــدا
یا علی یا مرتضی

ای که گردیده حرم دور سرت
از حرم بیرون بیا با مادرت

دُر ز لعل لب‌فشان دل ز پیغمبر ستان
یا علی یا مرتضی

نغمه‌های آب زمزم یا علی است
ورد آدم ذکر خاتم یا علی است

کعبه گوید یا علی مکه گوید یا علی
یا علی یا مرتضی

وج

• سه شنبه
• 17
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 14:35
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

همین که نام تو بردم گل از گلم واشد
برام واژه به واژه به شبیه رویا شد
ز شوق ساحل چشمم به رنگ دریا شد
خلاصه با تـو کلامم عجیب زیبا شد
نگاه گـرم تو آخر بهانه دستم داد
شراب و ساقی و ساغر بهانه دستم داد
چه روزها که به شوق وصال شب کردم
رطب چشیدم و منع همه رطب کردم
شبی ز ترس فراقت ز قصه تب کردم
به پیش پای مـحبان تو ادب کـردم
به سر هوای تو دارم اگر چه بی بالم
از این که نام تو بر لب نشسته خوشحالم
شـبانه ماه رخت را به آسـمان دادی
همیشه سهم خودت را به این و آن دادی
به جسم سرد فقیران شهر جان دادی
و دسترنج خودت را به میهمان دادی
دعا و راز و نیازت پر از سخاوت بود
علی رکوع نمازت پر از سخاوت بود

• سه شنبه
• 17
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 14:38
• نوشته شده توسط
• یحیی

ماه عوض نمی کند هیچ مرام خویش را

به دت شب نمی دهد صبح، زمام خویش را
ز شیشه ی نگاه خود به مستحق زکات ده
آینه های شرقی علی الدوام خویش را
خیال نارسای من به عمق تو نمی رسد
به دست کوتهم رسان قامت بام خویش را
اشک مقدست چرا نصیب چاه می شود؟
بیا به سینه ام فکن باده ی جام خویش را
رود سلام فیض تو از در خانه ها گذشت
باز شروع کرده ای رحمت عام خویش را!
حرف که می زنی همه سفید و پاک می شوند
ز چاه نور می کشی دل و کلام خویش را
تعجبی نمی کنم مرده سکوت می کند
باز جواب داده ای خویش سلام خویش را
تو آفتاب پخته ای تو ماه کار کشته ای
ببخش بی حواسی شعاع خام خویش را

• سه شنبه
• 17
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 14:40
• نوشته شده توسط
• یحیی

رسید و «لا اله»ام، «لا فتی» کرد
دلم را برق «لاسیف»ش دوتا کرد
رکوعش آنقدر شورآفرین بود
که مثل عشق در عالم صدا کرد
***
رکوعش مست کرده دلبرش را
نمی خواهد که بردارد سرش را
عجب جایی است مُلک دل که آنجا
سلیمان می دهد انگشترش را
***
مگر اینها درِ خیبر ندیدند
رکوع و برق انگشتر ندیدند
همین دستی که مظلومانه بستند
مگر در دست پیغمبر ندیدند
***
«درِ میخانه را گیرم که بستند»
و پهلوی کلیدش را شکستند
فراری ها چه فکری کرده بودند
که جای فاتح خیبر نشستند
***
کشیشان «اَلاَمان» پیغامشان شد*
نگاهت لرزه بر اندامشان شد
چنان از هیبتت ترسیده بودند
که از آن روز «ترسا» نامشان شد
***
*مربوط به روز مباهله

• سه شنبه
• 17
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 14:48
• نوشته شده توسط
• یحیی

امام رضا (علیه السلام) فرمودند
"كمال الدین ولایتنا و البرائة من عدونا"
كمال دین، ولایت ما و برائت از دشمنان ماست.
تا حب علی بُوَد جواز جنت
در هر نفسی هست دو شکر نعمت
با هر دم خود بر او فرستم صلوات
با بازدمم به دشمنانش لعنت
***
در خط ولایت ولی اللّهم
با نور علی شده منور راهم
مانند دو بال است برای شیعه
الحق که تولا و تبرا با هم

• سه شنبه
• 17
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 14:53
• نوشته شده توسط
• یحیی

مهر مولا از دل عشاق غم بیرون کشید
هر زمان که داخل آتش شدم بیرون کشید
یا علی گفتیم و ما را در وجودش راه داد
یا علی گفتیم و ما را از عدم بیرون کشید
خواستم گل بیت بودن را فقط معنا کنم
علتش این بود از کعبه صنم بیرون کشید
دوستان از دشمنان بهتر تو را سر میدهند
ابرویت آنقدر کشته از عجم بیرون کشید
کاظمین ما نجف، مشهد نجف، مکه نجف
میشود از این حرم چندین حرم بیرون کشید
(علي اكبر لطيفيان)

• سه شنبه
• 17
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 15:00
• نوشته شده توسط
• یحیی

دستان تو حالا شده بالاترین دست
جبریل بوسه میزند بر اینچنین دست
خلق ازل ، کار ابد ، بر عُهده ی توست
اِی اولین دست خدا ، ای آخرین دست
آن دستها را آنقدر بالا گرفتند
تا داد یزدان با امیرالمومنین دست
یاد تو و دست تو افتادم وقتی
در القمه افتاد بر روی زمین دست
هر سه حکایات نگاهت را نوشتند
پس آفرین ها،آفرین مشک،آفرین دست
این دستها که پیش روی ما باز است
از پشت ، بسته می شود روزی همین دست
پشت و پناه محکمی بودند این ها
زهرا توقع داشت در کوچه از این دست
دست مغیره ، دست زهرا ، دادِ بی داد
افتاد دست بدترین ها بهترین دست

• سه شنبه
• 17
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 15:40
• نوشته شده توسط
• یحیی

یا مظهرالعجائب دنیا ابالحسن
یا ایهالعزیز خدا ، یا ابالحسن
وقتی غلام حلقه به گوش حسن شدم
بهتر بود صدات زنم با ابالحسن
اول کلام یاد گرفته زمادرم
مولای توست حضرت آقا ابالحسن
محشر که گفته اند به ما از هراس آن
راحت توان گذشت ولی با ابالحسن
اعجاز گونه منحصری مثل لم یلد
همچون خدای یکه و تنها ابالحسن
از نوع بهترین عبادات نام توست
ذکر قنوت زینب کبری ابالحسن
این افتخار بس که مرا مقتدا تویی
ای مقتدای ام حضرت زهرا ابالحسن
تنها نخوانده اند شما را ابوتراب
خورشید و آسمانی و دریا ابالحسن
در خلقت تو هرچه تأمل نموده ام
راهی نبود غیر معما ابالحسن
میزان محشری و صراط قیامتی
حرف و حدیث آخر عقبا ابالحسن
شاعر: یاسر م

• سه شنبه
• 17
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 15:46
• نوشته شده توسط
• یحیی

مرا به ماه چه حاجت كه آفتابی‌ام امشب
كه داده چشم شما آسمان آبی‌ام امشب
مكن محبت از این بیش تا ز شرم نمیرم
حساب كن كه همان مرد نا حسابی‌ام امشب
به جمع پاكدلانم كشانده ای نگرانم
كه آبرو ببرد جامۀ شرابی‌ام امشب
ز پیچ و تاب جهان ایمنم به زلف سیاهت
اگر گره بخورد زلف پیچ و تابی‌ام امشب
در آستان تو باید نماز شكر بخوانم
اگر اجازه دهد مستی و خرابی ام امشب
اگر به هركه و هرچه تمام عمر تلف شد
تمام عمر فدایت ابوترابیم امشب
شاعر:میلاد عرفان پور

• سه شنبه
• 17
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 15:49
• نوشته شده توسط
• یحیی

دیده دو دو زده سرگرم کمی حیرانی است
جام نوشیده شده مستی آن پنهانی است
دست بر چشم نمالم ، به خدا رؤیا نیست
قصد و منظور من آن جا که خودت می دانی است
از تعجّب نظرم دست به دندان برده است
قصّه ام آب از آن برکه ی جوشان خورده است
ضربِ خورشید و قمر؟! نورٌ علی نور شده است
دشمن از شدّت نور است چنین کور شده است
وَه ! که شیطان به سجود آمده مجبور شده است
جار جبریل زده : سور خدا جور شده است
این یدالله ست که فرمانده «ایدیهم» شد
رایت الله ست که بر دست نبی قائم شد
روی دستان نبی شورش محشر دیدم
محشری را به روی دست پیمبر دیدم
برتر از حشر که من حضرت حیدر دیدم
حیدر از دور پر از نور سراسر دیدم
نور را بیشتر از پیش مق

• سه شنبه
• 17
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 15:47
• نوشته شده توسط
• یحیی

غزل در غزل یادتان واجب است
همیشه سر سفره نان واجب است
اگر عشق عشق حقیقی است پس
گذشتن از آن هفت خوان واجب است
شهید نگاهی ز سمت توأم
چه باکی! بگویند جان واجب است
کسی بر در خانه ات حک نکرد
که تفکیک خوب و بدان واجب است
تو آن بوترابی که در مکتبش
هواداری از بی کسان واجب است
خودم را تماما به نامت زدم
قیامت یقینا نشان واجب است
دلت میزبانِ دلِ مبتلاست
پذیرائی از میهمان واجب است
برای ولایت نباشد حصار
که بر جمله خرد و کلان واجب است
از این نکته به سادگی نگذرید
نوای علی در اذان واجب است
شاعر:علی اکبر حائری

• سه شنبه
• 17
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 15:54
• نوشته شده توسط
• یحیی

ایوبم لبریز عیوب آمده ام
با غربت سرشار جنوب آمده ام
بی صبر به خانۀ تو ای صاحب صبر
دنبال دو بیت شعر خوب آمدم
***
دل عاشق عترت محمد باشد
همسایۀ عصمت محمد باشد
انكار امامت علی ای مردم
انكار نبوت محمد باشد
***
من معتقدم كه ذهن كوچك دارد
از آن همه عشق سهم اندك دارد
در دایره ولایت قرآن نیست
هر كس به ولایت علی شك دارد
***
پیمان خداست عهد و پیمان علی
فرمان خداست عهد و فرمان علی
آن روز كه دست ها فراوان بودند
اسلام سپرده شد به دستان علی
***
یك روز هوای نافله خواهم كرد
با غیر علی مقابله خواهم كرد
دنیا هم اگر برابرم صف بكشد
با نام علی مباهله خواهم كرد

• سه شنبه
• 17
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 16:02
• نوشته شده توسط
• یحیی

خبری آمد از خدایِ جلیل
هان همه گوش ای اهالی ِ ایل
خبری که از آن خبر دادند
در صُحُف در زَبور در انجیل
خبری آنقدر حیاتی که
پابرهنه دویده جبرائیل
رفتگان هر چه زود باز آیند
ماندگان هم رسند با تعجیل
این خبر را نسیم هم چون باد
برساند به گوش هایِ اصیل
بعداز این ناقص است دین اله
بی ولایِ علی ولی الله
مَشِکَن این حس بی تکلم را
مزنی بَر هَم این تجسم را
که غدیر است و در خیال خودم
دیده ام داده ای به من خُم را
چقدر گویمت سلام و علیک
چقدر نشنوم علیکُم را
مثل مردابِ خشکم ای باران
تو به روحم بده تلاطم را
نظری کن بر این دلِ خاموش
بزن آتش شکسته هیزم را
از چه جز نانِ جو نخوردی تو
پدرت خورده بود گندم را
مثل توحید

• سه شنبه
• 17
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 16:06
• نوشته شده توسط
• یحیی

تویی ولی خداوندگار یا حیدر
که هم ولی و هم آئینه دار یا حیدر
به نامه عمل جمله بندگان خدا
ولایت تو بود اعتبار یا حیدر
نه این جهان که به عقبا و روز رستاخیز
خدا به دست تو داد اختیار یا حیدر
بهشت جای تو و دوستان تو باشد
و جای دشمن تو قعر نار یا حیدر
به جمله پادشهان فخر می فروشم من
کنم به نوکری ات افتخار یا حیدر
خدای تو چو دید لا فتی بغیر از تو
عطا نمود به تو ذوالفقار یا حیدر
چو قصد جنگ کنی از یلان به پا خیزد
ندای الحذر و الفرار یا حیدر
به جنگ اگر عدویت قصد زنده ماندن داشت
نداشت چاره به غیر از فرار یا حیدر
علی علی اسد الله یا علی حیدر
علی علی ید الله یا علی حیدر
تویی به خلق دو عالم امیر یا حیدر
منم

• سه شنبه
• 17
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 16:32
• نوشته شده توسط
• یحیی

شور عشقت به دل،زوال نداشت
آینه غیر تو خیال نداشت
بهتر و برتر از وجود خودت
مظهری ذات ذوالجلال نداشت
زادگاهت نبود اگر کعبه
کعبه بر سینه اش مدال نداشت
گر که حبل المتینی تو نبود
هیچ کس تا خدا وصال نداشت
ای تمامیّت نِعَم با تو
بی تو دین خدا کمال نداشت
تا به عشق تو مبتلا گشتم
با غدیر خُم آشنا گشتم
برکه ای بود و مثل دریا شد
با تو این بادیه مُصفّا شد
از جهاز شتر برای رسول
منبری مثل نور برپا شد
گفت:ای حاجیان بیت الله
از خدا وحیِ تازه انشا شد
بر هر آنکس که نَفس من أولی است
این علی سرپرست و مولا شد
پس دعا کرد والِ مَن والاه
با علی هرکه هست آقا شد
باز فرمود:عادِ مَن عاداه
بی علی هرکه هست رسوا شد
با علی با

• سه شنبه
• 17
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 16:08
• نوشته شده توسط
• یحیی

چشم وا کن احد آیینه ی عبرت شد و رفت
دشمن باخته بر جنگ مسلّط شد و رفت
آن که انگیزه اش از جنگ غنیمت باشد
با خبر نیست که طاعت به اطاعت باشد
داد و بیداد که در بطن طلا آهن بود
چه بگویم که غنیمت رکب دشمن بود
داد و بیداد برادر که برادر تنهاست
جنگ را وا مگذارید پیمبر تنهاست
یک به یک در ملأ عام و نهانی رفتند
همه دنبال فلانی و فلانی رفتند
همه رفتند غمی نیست علی می ماند
جای سالم به تنش نیست ولی می ماند
مرد، مولاست که تا لحظه ی آخر مانده
دشمن از کشتن او خسته شده، در مانده
در دل جنگ نه هر خار و خسی می ماند
جگر حمزه اگر داشت کسی می ماند
مرد آن ست که سر تا قدمش غرق به خون
آن چنانی که علی از احد آمد بیرون
می

• سه شنبه
• 17
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 16:16
• نوشته شده توسط
• یحیی

جان را به یک اشاره مسخّر کند علی
دل را به یک نظاره منوّر کند علی
ایجاد گل ز شعله ی آذر کند علی
یک لحظه سیر عالم اکبر کند علی
بر کائنات جود مکرّر کند علی
او را سزد به خلق امیری و رهبری
او آورد عدالت و قسط و برابری
تیغش رسد به چرخ گه رزم‌آوری
با ذوالفقار حیدری و دست داوری
یک لحظه فتح قلعه ی خیبر کند علی
افلاک را مهار کند با نظاره ای
بی‌مهر او به چرخ نتابد ستاره ای
نبود به دهر منقبتش را شماره ای
ابلیس را به بند کشد با اشاره ای
یک لحظه گر اشاره به قنبر کند علی
پیغمبری نبوده بدون ارادتش
کعبه هنوز فخر کند بر ولادتش
مسجد هنوز شاهد شوق شهادتش
پروردگار فخر کند بر عبادتش
چون بندگی به خالق داور کند علی
ا

• سه شنبه
• 17
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 16:28
• نوشته شده توسط
• یحیی

من ار به قبله رو کنم ، به عشق روی او کنم
اقامه صلوة را به گفتگوی او کنم
گر از وطن سفر کنم سفر به سوی او کنم
ز حج و بیت بگذرم طواف کوی او کنم
کز احترام مولدش حرم شده است محترم
الا که رحمت آیتی ز رحمت علی بود
همه کتاب انبیا حکایت علی بود
بهشت و هرچه اندر او عنایت علی بود
اجلّ نعمت خدا ولایت علی بود
در این ولا بگو نعم ، که هست اعظم نعم
شهی که از لسان او خدا کند خطاب را
به حکم او به پا کند قیامت و حساب را
به حبّ و بغض او دهد ، ثواب را عقاب را
منزّه است از آن که من بخوانم آن جناب را
خدیو دولت عرب امیر کشور عجم
ببخشد از تبسّمی ، وجود ممکنات را
ستاند از تکلّمی قرار کائنات را
ز لطف و قهر می دهد حیات ر

• سه شنبه
• 17
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 16:36
• نوشته شده توسط
• یحیی

ولایت را وضـو دادند امشب
زبان را ذکر هو دادند امشب
به یمـن مقـدم مولـود کعبه
حـرم را آبـرو دادنـد امشب
شب عیـد امیـرالمـؤمنین است
علی با رب کعبه هم‌نشین است
*********
به دور کعبـه گـردد ماه، امشب
حرم را بخت شد همراه، امشب
همین کـه زادگـاه مرتضی شد
ولادت یـافت بیـت‌الله، امشب
خدا بر خلقت خود آفرین گفت
حرم هم یـاامیرالمؤمنین گفت
********
ملایک! کعبه را در بر بگیرید
همه عیـدی ز پیغمبر بگیرید
هجـوم آریـد بـر رکـن یمـانی
مـراد خـویش از حیـدر بگیرید
تمـاشـای رخ حیـدر مبارک
طـواف جـان پیغمبر مبارک
********
جهـان غـرق فـروغ ابتـدا بود
زمین دریـای انـوار هُـدی بود
حرم تا صبح، ذکر یاعلی داشت
علی بـود و

• سه شنبه
• 17
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 16:35
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

دارد شروع می شود این شعر با علی
صل علی محمد و صل علی علی
هرکس دلش به زلف کسی بند خورده است
ما بند خورده است به زلف شما علی
خیبر گشا ،یتیم نواز و غریب...،آه
من مانده ام خدا به تو گویم و یا علی
بر روی سردر حرم کبریا ،خدا
با خط خود نوشته تو را با طلا علی
شیر خدا و حیدر کرار و مرد رزم
تفسیر محکمی است تو را انما علی
ما را ببخش، شیعه ی خوبی نبوده ایم
تو را به جان فاطمه، یا مرتضی علی
این شعر پیشکش به علی شد به این امید
شاید کند گوشه ی چشمی به ما علی
نادر حسيني

• سه شنبه
• 17
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 16:40
• نوشته شده توسط
• یحیی

بیا دوباره برای ما بخوان تو خطبه‌ی خلقت را
که پرده پرده فرو ریزی از این زمانه جهالت را
نه خالِ «نقطه» تو می‌خواهی، نه گیرِ خطّ «الف» هستی
بدون خال و خط آوردی چه خوش عروس بلاغت را
چه اتفاق پر از نوری در ارتفاع دلت رخ داد؟
که از زبان تو جاری کرد هزار چشمه‌ی حکمت را
بگو برای زمینی‌ها از آسمان و از اسرارش
تویی که چشم خدا هستی که دیده غیب و شهادت را
آهای صاحب انگشتر! دلم چه خوش شده حالا که
به دست‌های تو بخشیدند کلید آتش و جنت را
حدود مُلک تو دل‌هایی است که گِرد روح تو می‌چرخند
چه باک اگر که بیندازی شبی مهار خلافت را
برای اینکه بفهمد عقل، گره گشای جهان عشق است
پر از شکوه «دیانت» کرد دلت قطار «سیاست»

• سه شنبه
• 17
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 16:46
• نوشته شده توسط
• یحیی

من همان زائري که مي داني
بيقرار از تب پريشاني
عابر کوچه هاي دلتنگي
خسته از روزهاي حيراني
مردي از خانواده سلمان
عاشقي از تبار ايراني
تشنة يک نگاه دلجويت
تشنة آن شراب روحاني
در نگاهم عريضه اي دارم
که تو آن را نگفته مي خواني
ذره اي هستم آفتابم کن
خاک راه ابوترابم کن
از نگاهت حيات مي ريزد
سرّ صبر و صلات مي ريزد
از تجلي روشن ذاتت
جلوه جلوه صفات مي ريزد
دستگير هميشة عالم
از رکوعت زکات مي ريزد
از کراماتِ دست تو رزقِ
همة کائنات مي ريزد
لب اگر واکني زمين و زمان
هستي اش را به پات مي ريزد
تشنة خاک بوسي نجفم
خاک راهت برات مي ريزد
روز محشر ز تار و پود عبات
بادبان نجات مي ريزد
همة عمر در پناه توام
شيعة مذهب

• سه شنبه
• 17
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 16:51
• نوشته شده توسط
• یحیی

امشب ای کعبه زیارت کن زیارت کن خدا را
همچو جـان برگیر در بر جان ختم‌الانبیا را
چشم شـو سـر تا قدم، بنگر جمال کبریا را
بوسه زن خاک قـدم‌های علـی مرتضی را
رکـن ارکـان الهـی نــور حسـن ابتـدا را
پر کن از نور ولایت وسعت ارض و سما را
****
کعبـه! امشب آبـرو از مقـدم حیـدر گرفتی
خانۀ حقـی و صاحـب‌خانه را در بـرگرفتی
دل به حیدر دادی امـا دل ز پیغمبر گرفتی
جاودان مانی که امشب زندگی از سر گرفتی
بلکـه آب زندگـی از ساقـی کوثـر گرفتی
ناز کن؛ از خضر هم دیگر مگیر آب بقا را
********
ایـن محمّـد را روان و روح قرآن است کعبه!
این امیرالمؤمنین ایـن کل ایمان است کعبه
این همان حبل‌المتین این رکن ارکان است کعبه
این

• سه شنبه
• 17
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 16:50
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

من كه دائم پاي خود دل را به دريا مي زنم
پيش تو پايش بيفتد قيد خود را مي زنم
كعبه اي در سينه ام دارم كه زايشگاه توست
از شكاف كعبه گاهي پرده بالا مي زنم
اين غبار روي لبهام از فراق بوسه نيست
در خيالم بوسه بر پاي تو مولا مي زنم
از در مسجد به جرم كفر هم بيرون شوم
در ركوعت مي رسم خود را گدا جا مي زنم
اينكه روزي با تو مي سنجند اعمال مرا
سخت مي ترساندم لبخند اما مي‌زنم
من زني را مي شناسم در قيامت… بگذريم
حرف‌هايي هست كه روز مبادا مي زنم
کاظم بهمنی

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 12:03
• نوشته شده توسط
• یحیی

چشم وا کن احد آیینهء عبرت شد و رفت
دشمن باخته بر جنگ مسلط شد و رفت
آنکه انگیزه اش از جنگ غنیمت باشد
با خبر نیست که طاعت به اطاعت باشد
داد و بیداد که در بطن طلا آهن بود
چه بگویم که غنیمت رکب دشمن بود
داد و بیداد برادر که برادر تنهاست
جنگ را وا مگذارید پیمبر تنهاست
یک به یک در ملاء عام و نهانی رفتند
همه دنبال فلانی و فلانی رفتند
همه رفتند غمی نیست علی می ماند
جای سالم به تنش نیست ولی می ماند
مرد مولاست که تا لحظهء آخر مانده
دشمن از کشتن او خسته شده ٬در مانده
در دل جنگ نه هر خار و خسی می ماند
جگر حمزه اگر داشت کسی می ماند
مرد آن است که سر تا قدمش غرق به خون
آنچنانی که علی از احد آمد بیرون
می رود

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 11:43
• نوشته شده توسط
• یحیی

چو شهر علم نبی گشت در علی بشود
بدا به حال هرآن کس که بر علی بشود
غدیر صحنه ی اوج ولایت است ببین
پیمبر آمده از هر نظر علی بشود
خدا شود به خداونداگر که یک پله
از این که هست علی بیشتر علی بشود
چه محشری شده برپا به روی بار شتر
حساب کن که نبی ضرب در علی بشود
در این معادله اصلا درست هم این است
خبر رسان که نبی شد خبر علی بشود
نه اینکه نام علی حافظ ابوالبشر است
قرار بود دعای سفر علی بشود
تبر به دست اگر بت شکن شد ابراهیم
نبی ست بت شکن اما تبر علی بشود
چه در غدیر چه در خیبر و چه در محشر
فرار هست فقط یک نفر علی بشود
به غیر فاطمه آن هم نه درتمام جهات
نمی شود که کسی این قدر علی بشود
فقط برای حسین است این ف

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 12:02
• نوشته شده توسط
• یحیی

تو را در سوره توحید دیدم
فراز قله تجرید دیدم
عرق بر چهره غلطان بیل در دست
میان تابش خورشید دیدم
تو سجده کردی و صدها ملک را
به حال سجده در تقلید دیدم
پس از تو سر نهادم در دل چاه
صدایت را که می نالید دیدم
تو را در خانه خاکسترینت
به شهر خویش در تبعید دیدم
فقط هنگام دفن جسم نیلی
تو را در بوته تردید دیدم

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 12:07
• نوشته شده توسط
• یحیی

بود نام ایزد تعالی علی
تقدس علی و تعالی علی
بخط خدا صدر لوح قضا
بود طوق زرین طغری علی
در آن حد که ممکن بواجب رسد
کسیرا ندیدند الا علی
بهنگام اعجاز موسی بمصر
درخشید از دست موسی علی
چه نام علی زیور نامهاست
بود سر تعلیم اسما علی
توان دید روی خدا را بخواب
شبی گردرآید برؤیا علی
اگر سجده بردند جمعی غلات
بآن مظهر ذات یکتا علی
خدا را بخوانید روز شمار
باسمی زا اسماء حسنی علی
خطائی اگر رفت معذور دار
بآن وجه عالی و اعلی عل ی
همه بندگانیم خسروپرست
بود شاه ما در دو دنیا علی
نه امروز میزان اعمال اوست
که میزان عدلست فردا علی
ز اوج فصاحت چو وحی خدا
نه همدوش دارد نه همتا علی
ز رحمت فشاند بپای یتیم
سرشگی چو عقد

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 12:05
• نوشته شده توسط
• یحیی