ولادت حضرت امیرالمومنین علی (ع)

تويى كه ذكر جميلت به هر زبان جارى است
زلال ياد تو در جويبار جان جارى است
مدام زمزم وصف تو اى سلاله نور
به باغ خاطر هر طبع نكته دان جارى است
صداى عدل تو اى خصم اهل جور، هنوز
بسان صاعقه در گوش آسمان جارى است
به كام دهر چشاندى ميى ز خم غدير
كه شور و جوشش آن در رگ زمان جارى است
ز چشمه سار ولاى تو اى خلاصه لطف
به جويبار زمان فيض جاودان جارى است
بود ولاى تو و آل تو چو كشتى نوح
كه بى مخاطره در بحر بيكران جارى است

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 12:16
• نوشته شده توسط
• یحیی

ويران شدم كه تو برسي بانيَم شوي
احوال پُرس هر شبِ بارانيَم شوي
نزديكِ زخم ِ اين دلِ زندانيَم شوي
تا راهِ حل ِ دردِ پريشانيَم شوي
ديدم چه زود آمدي و غُصه ميبري
ديدم كه از پدر بخدا مهربان تري
چشم خدا تا كه تماشات ميكند
در رحمت و مجاهده پيدات ميكند
در دهر و در حديد معمات ميكند
پيش فرشته با تو مباهات ميكند
دريا اگر مُرَكب و جنگل اگر قلم
تا آخر كتابِ تو هرگز نميرسم
اصلاً مگر كه هست مسيحاتر از خودت؟
بابايِ خاك باشد و درياتر از خودت؟
با راه هاي آن طرف آشناتر از خودت؟
در لا اله آيه اي پيداتر از خودت؟
دنيا همه برابر تو مات ميشود
حتي خدا به تو اثبات ميشود
تو در گذشته بوده اي و بعد و حال هم
شيري و صاحبِ

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 12:09
• نوشته شده توسط
• یحیی

هر شیعه ایی ز نور رخ حیدر است و بس
این دل همیشه بر در او نوکر است و بس
در درس عشق ، روز نخست و شروع درس
گفتم به این دلم که علی دلبر است و بس
حیدر امیر قلب و دل یاس مصطفی
زهرا برای شاه جهان همسر است و بس
هر شیعه زیر سایه ی لطف ابوتراب
این سایه زیر چادر این مادر است و بس
حب المتین که راه نجات دو عالم است
از تار و پود گوشه ی این معجر است و بس
بر سر دریه باب حسینش نوشته اند
حب علی فقط کلید این در است و بس
گر چه حسن ، حسین و ابالفضل بوده اند
اما انیس قلب پدر دختر است و بس
هر کس رسد به منزلت یوسف نبی
تازه غباری از قدم قنبر است و بس
فرمانده ی تمام قوای دو عالم است
سرلشگر سپاه خدا صفدر است و بس
هر کس

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 12:17
• نوشته شده توسط
• یحیی

آنان كه بحر را به نظر در سبو كنند
آيا شود سبويِ مرا زير و رو كنند؟
دل را حرارتِ غم ِ تو كم نميشود
مارا اگر به چشمه ي زمزم فرو كنند
فريادِ أنت ربيَّ الاعلي كنم بلند
در حشر اگر مرا به علي روبه رو كنند
فردا كه هر كسي به كَفَش هست نامه اي
مارا به گريه يِ غم تو شستشو كنند
ما طفل ِ خاك باز ِ تو هستيم يا علي
مارا بگو ز خاك نجف جستجو كنند
دامانِ كهنه ي من ِ ژوليده را بگو
با دستهاي خسته ي زهرا رفو كنند
عمر ِ گدايي من و سلطاني ات يكيست
آنگونه كه خدا و مسلماني ات يكيست
اي شاهِ تاج دار ِ قريشي حرم تويي
نوروزْ نام توست كه عيدِ عجم تويي
سِنِّ تو با خدايِ تو تطبيق داده ايم
آنكس كه نيست سابقه اش با عدم تويي
گ

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 12:11
• نوشته شده توسط
• یحیی

آرزوی بهشتیان اینجاست
زائر صحن مرتضی زهراست
معنی ِّ کامل کلام الله
شک نکن بی گمان خود مولاست
هر چه باشد علی یدالله است
اسدالله ِ عشق و ُ شیر خداست
صحن و ایوان و گنبد و حرمش
حسرت اهل جنــّـة ُ الاعلاست
بندگی با علی خدایی تر.
زندگی با دم علی زیباست
هدیه ی زائران صحن علی
شب جمعه سفر به کرب و بلاست
عشق را در علی تماشا کن
یا علی ذکر عصر عاشوراست
ذکر مهدی علی علی مدد است
چشم بر راه دیدن آقاست

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 12:31
• نوشته شده توسط
• یحیی

ز لیلایی شنیدم یا علی گفت - به مجنونی رسیدم یا علی گفت
مگر این وادی دارالجنون است - که هر دیوانه دیدم یا علی گفت
نسیمی غنچه ای را باز میکرد - به گوش غنچه آندم یا علی گفت
خمیر خاک آدم چون سرشته - چو بر میخاست آدم یا علی گفت
مسیحا هم دم از اعجاز میزد - زبس حضرت مریم یا علی گفت
مگر خیبر زجایش کنده میشد - یقین آنجا علی هم یا علی گفت
علی را ضربتی کاری نمیشد - گمانم ابن ملجم یا علی گفت
دلا باید که هردم یا علی گفت - نه هر دم بل دمادم یا علی گفت
که در روز ازل قالوبلا را - هر آنچه بود عالم یا علی گفت
محمد در شب معراج بشنید - ندایی آمد آنهم یا علی گفت
پیمبر در عروج از آسمانها - بقصد قرب اعظم یا علی گفت

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 12:15
• نوشته شده توسط
• یحیی

ماه بر چهره ی تابان علی می نازد
صبح بر روی درخشان علی می نازد
حاتم طائی ضرب المثل لطف و کرم
سر این سفره به احسان علی می نازد
یک دل خسته به مانند یتیمان دارم
که به شب های یتیمان علی می نازد
صفحه در صفحه ی تاریخ دلیریها بر
رقص شمشیر نمایان علی می نازد
احد آمد که علی ماند که جبریل نوشت
یا ر بر زخم فراوان علی می نازد
خندقی بود پر از ترس ُ از آن روز هنوز
دشت بر صحنه ی طوفان علی می نازد
کوری اهل سقیفه است که چشم مهدی
خط به خط بر خط قرآن علی می نازد
چو دهان باز کند عرش خدا می گوید
که خدا نیز به ایمان علی می نازد

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 12:36
• نوشته شده توسط
• یحیی

بايد اينكه همه سرمستِ سبويت باشند
عالمي كشته يِ يك جلوه يِ رويت باشند
اينهمه شَهد و نمك را تو كه با هم داري
هيچ عجب نيست كه صد كشته به جا بگذاري
وقتي از مأذنه ها بانگ اذان مي آيد
دلم از نام شما در هيجان مي آيد
دلِ ما معتكفِ سادگي ِ عين شماست
ساده بودن شرفِ وصله ي نعلين ِ شماست
قطره بوديم شديم از نفست درياتر
پَر گرفتيم رسيديدم كمي بالاتر
هرچه رفتيم نديديم ز تو زيباتر
هركه ديديم نديديم ز تو آقاتر
اي به انگشتِ شما گردش محشر آقا
پَر ِ كاهي به سر ِ دستِ تو خيبر آقا
ديد مرحب به دو چشم تو كه از شهر ِ خداست
نَفْس را كشته اي و قهر ِ تو چون قهر ِ خداست
سر ِ دوش نبي الله ست اگر پاي شما
و كليد در ِ جنت شد

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 12:19
• نوشته شده توسط
• یحیی

معادلات جهان را علي‌(ع) ! به هم زده‌اي تو
بگو چگونه کنار خدا قدم زده‌اي تو؟
به گوشه گوشه‌ي عالم اگر قلندر مستي است،
لبي به گوشه‌ي جامش - به مِي قسم! - زده‌اي تو
شب سياهِ عرب هم، مقدّر است بسوزد،
به پاي آتشِ عشقي که در عجم زده‌اي تو
دل مزارع گندم پيِ نسيم خوشي رفت
مگر که نان جُوي را دوباره نم زده‌اي تو
شبي کنار يتيمان به صورت نگرانم
نگاه کردي و گفتي: چقدر غم زده‌اي تو!
و من چه شاعر و شادم از آن شب غزل انگيز
که با لطافت دستت به شانه‌ام زده‌اي تو
جهان سخن شد و از «لا»ي ذوالفقار تو ديدم
که با لبان دو دم از يگانه دم زده‌اي تو
خيال خيبرت آمد، تمام شعر فرو ريخت
رديف و قافيه‌ام را ببين به هم زده‌اي تو

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 12:47
• نوشته شده توسط
• یحیی

غــزل پــيــالــه ويـادت بـراي مـن چـو سـبو
رمــيــده وَهـم وخــيـالـم شـبـيـه يــك آهــو
بــه اشــك ديــده بــراي تــو آب مــي ريــزم
مــســيــر آمـــدنــت بــا مــژه كــنــم جــارو
يـكـي دو شـب خـبـري از شـمـا نمي باشد
كـجـاي شـهـر نشستي ، انيس من ، برگو
يـكـي دوشـب به كـنـارم چـرا نـمـي آيي ؟
مـن و فـراق تــو و گــريـه هـاي تـو در تــو
يكي دوشب سپري شدكه چشم در راهم
چو شمع نيمه تمامم كه مي زنم سو سو
كسي كه نـيـسـت جـواب سوال من گويد ؟
كـسـي سـراغ نــدارد امــام گــلــهــا كـو ؟
هـمـان كه بر لب او حمد و ذكر سبحان بود
و عـطـر هر نفسش چون اقاقي و شب بو
شنيدم از زن كوفي به شوهرش مي گفت
كه تـيـغ

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 12:32
• نوشته شده توسط
• یحیی

شوق مستانه را نمی فهمم
قدر پیمانه را نمی فهمم
(( در میخانه بسته اند )) و من
راز میخانه را نمی فهمم
حرف حافظ اثر نخواهد کرد
حرف رندانه را نمی فهمم
من که آباد بوده ام عمری
رنج ویرانه را نمی فهمم
مثل شمعی که آب خواهد شد
حرف پروانه را نمی فهمم
من شبیه پرنده ها فرق
... طعمه و دانه را نمی فهمم
قول دادم که عاشقت باشم
قول مردانه را نمی فهمم
مجتبی حاذق

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 12:55
• نوشته شده توسط
• یحیی

الا ، شاهی که سرها خاک پایت
دل مستان خمار یک نگاهت
شهنشاهی و نامت بهترین است
و عشقت بر دلم همچون نگین است
امیری و غلامان تو آقا
و حاتم از گدایان تو آقا
خدا را شکر مولایم علی شد
چراکه راه او راه نبی شد
الهی کن نظر تا عشق گویم
نفس ده عشق را با عشق گویم
دوباره از می نامش شدم مست
چه خوش گفت سید ذاکر ، که تا هست
(( همین است و همین است و جز این نیست
کسی جز او امیرالمومنین نیست
**************
بگویم این سخن بر اهل بدعت
بر اهل کینه و هتاک حرمت
امیرالمومنین ، تنها علی است
به فرمان خداوند او ولی است
غدیر خم شما را یاد رفته ؟
سخن های نبی بر باد رفته ؟
شما گویید مقصود پیمبر
در آن جمع کثیر روی منبر
فقط این

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 12:34
• نوشته شده توسط
• یحیی

طلای گنبد شهر نجف غزل ساز است
و حس خوب من انگار حس پرواز است
دلم هوایی ایوان عرش حق شده باز
چرا که راه از آنجا به آسمان باز است
ز باب ساعتشان می روم به سمت حرم
عجیب منظره اش ناب و چشم انداز است
کبوترانه مرا سمت این حرم ببرید
کبوتران حرم بالهایشان ناز است
نمانده فرصتی انگار تا که جان بدهم
گمان کنم که همین لحظه وقت ابراز است
در آن ضریح مشبک برای حاجاتم
همیشه حضرت جبریل کار پرداز است
و بی دلیل نیست که مومن شدم خدایم را
که خلقت حرمش در مقام اعجاز است
چه دیدنیست قیامت زمان آمدنش
صدای نفخه ی سور نیز مثل آواز است
شاعر: مجتبي كرمي

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 12:57
• نوشته شده توسط
• یحیی

باز قلم در عطش کوثر است
تشنه ی توصیف یل خیبر است
آنکه چکیدست ز دریای عشق
نام گرفته ست ز اعلای عشق
ماه ز دیدار رخش بر نتافت
کعبه از آن حجم نگاهش شکافت
عرش بلندای همان عین اوست
بسته جهان بر نخ نعلین اوست
جلوه ی غریدن او صاعقه
می چکد از هر نگهش بارقه
می وزد ار هر نفسش بوی عشق
بسته به مویش شده گیسوی عشق
کیست علی، آینه ی لطف و مهر
شه غزل خلقت و شه بیت شعر
کیست علی، وارث خیرالبشر
از همه آیات خدا آیه تر
عین علی مصدر آثار عقل
هر سخنش مصحف انوار عقل
لام علی زمزمه ی لافتی
مخلص لاسیف، و لا فارسً
یای علی معنی یا فاطمه ست
ذکر لب شیر خدا فاطمه ست
وقت دعا ارض و سما مست اوست
نه فلک انگار که در دست اوست
علت تا

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 13:01
• نوشته شده توسط
• یحیی

باز مرا سوی لبِ خُم کشید
قصه‌ی دریا به تلاطم کشید
آمد و توفان من آغاز شد
باز دری رو به دلم باز شد
ساقی افلاک! سلامٌ علیک!
ای پدر خاک! سلامٌ علیک
وای! اگر باز جوابم دهی
شعر بخوانم، تو شرابم دهی
دست تو را عشق که بالا گرفت
دست تو نه دست خدا را گرفت
بر نکش از چهره تو کامل نقاب
تا نپرستند تو را بوتراب
روح امین پیش تو پر باز کرد
با تو محمد سخن آغاز کرد
نوح شده غرق تو ای ناخدا
کشتی او را برسان تا خدا
قطره تو را دیده و دریا شده
«خاک ضعیف از تو توانا شده»
بَه! بِه تو و تیغ بلا جوی تو
شیری و شیران همه آهوی تو
بر سر ذوق آمده پروردگار
بس که می‌آید به تو این ذوالفقار
کار هزار آیت اعظم کنی
گوشه‌ی ابرو تو اگ

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 12:45
• نوشته شده توسط
• یحیی

حرف دل است آمده و رد نمی شود
او بوده است پس علی آمد نمی شود
کعبه مکان جلوه ی او باشد و زمان
هرگز به روح جاری او سد نمی شود
صد بار اگر کعبه شکافد به پای یار
هرگز ز کار خویش مردد نمی شود
قرآن بخوان حقیقت قرآن به غیر تو
رحلی به غیر دست محمد نمی شود
هر بار ذکر یا علی اش را گرفت دل
دیدم که از صدوده او رد نمی شود
ای عقل لقمه قد دهانت بگیر، شعر
از چون تویی به مدح علی قد نمی دهد

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 13:05
• نوشته شده توسط
• یحیی

ربنا آتنا» نگاهش را، که هوايم دوباره باراني است
السلام عليکْ يا دريا که دلم بي قرار و توفاني است
«اِنّ في خلق» تو خدا هم مست، روحْ حيران، فرشته‌ها هم مست
«اِنّ في خلق» تو زمين مبهوت، زير يک آسمان پريشاني است
«لا اله»َم ! کجاي «الا» يي؟ روح دريا ! کجاي دريايي؟
مثل آبي به چشم ماهي‌ها، اي «هوالظاهر»ي که پيدا نيست!
«يا سريع الرضا»ي لبخندت، عاشقان را کشيده در بندت
«يا وليَّ الذينَ» يک دنيا که در اسم تو غرق حيراني است
«و اذا الشّمسْ» پيش تو تاريک، «واذا البحرْ» از تو در جوشش
واذا القلبِ من که مي‌پرسند: به کدامين گناه قرباني است؟
من که از «اِنّما ولي» مستم، در هواي «هوالعلي...» مستم
از «شراباً طَهورِ

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 12:48
• نوشته شده توسط
• یحیی

کنارِ گنبدِ خاکی، سلام میدَهَمت
منم گدای قدیمی، کبوترِ حرمت
همان مسافرِ دل خسته یِ سبک توشه
همان که بسته دلش را به بخشش و کرَمَت
همیشه جامعه خواندم، ولی نفهمیدم!
که گفته ای به ولایت، به اوج میبرَمَت
چه بی لیاقتم و ظرفِ روحِ من خالی
نشد تباه و شکسته، دلم برای غمت
قسم به روح هدایت، به شأن جامعه ات
غلامِ حلقه به گوشِ همیشه میشَوَمَت
به نامِ هادیِ تو، شیعه میتپد قلبش
تمام هستیِ شیعه، فدایِ هر قَدَمت
شاعر:مستعان

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 13:09
• نوشته شده توسط
• یحیی

سپاه قافیه حالش پر از تحیر بود
که از صفات کمالی مدارتان پر بود
خدا نبودی و از بس شبیه او بودی
خدا برای من اینگونه در تصور بود
ببخش گر همه جا من تو را خدا خواندم
صفات لم یزلت در حد تواتر بود
شما بهانه ی کعبه شدی برای مطاف
وگرنه نان مکعب همیشه آجر بود
قبیله ای که به همچون تویی نمی نازید
خطاب آیه ی الهکم التکاثر بود
و آنکه شیعه ی عشق شما نشد یک عمر
بساط زندگیش مملو از تهجر بود
زلال ایه ی تطهیر حضرت چشمت
قلیل قیمت اگر یافت وصل بر کر بود
نجف مدار تمامی کهکشان ها شد
محاسبات نجومی همه تظاهر بود
نگین شاه اگر از عقیق و فیروزست
نگین عاشق حیدر نگینی از در بود
بیا زمدح کمالات خود معافم کن
نظر به جلوه ی مس

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 12:50
• نوشته شده توسط
• یحیی

لم داده ام به تكيه گه لن تراني ات
من سخت راحتم كه ندارم نشاني ات
اول تو از پياله ي هستي چشيده اي
ما نيز ميخوريم زجام دهاني ات
عكس مرا بگير و ببر تا درخت سيب
اي روح آب ، من به فداي رواني ات
در ليلة المبيتِ دلم ، زخم كم بزن
شانه مزن به گيسوي عنبر فشاني ات
وقتي به فتح مكه رسيدي مرا بكُش
با ذوالفقار نه ، به لبِ ذوالمعاني ات
احمد به آفتابِ غديرت رسيده است
اي باغ من ، فداي پيمبر رساني ات
لفظي بريز و آينه ها را تكان بده
محشر كن اي كلام تو عالم تكاني ات
در پيري ات به جاي خدا تكيه ميكني
وقتي رَوي به دوش نبي در جواني ات
ما سُرمه ميخوريم ، اگر منبري تويي
ما ترمه ميشويم و عباي يماني ات
قدِّ تو گر چه چون پ

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 12:51
• نوشته شده توسط
• یحیی

در ازل پرتوی نوری ز خدا حاصل شد
صورت خاک به اندیشه حق حاصل شد
رقص گردون قلم جلوه حق را ساز کرد
گشته در آب و گلی نقش نگار حاصل شد
بر دمید از دم خود روح خدایی بر جسم
زین دمش نقطه پرگار جهان حاصل شد
با نم تربت او عطر بهشتی ساز شد
و ازدم آه لبش آتش قهر حاصل شد
گرد او کون مکان گشته به معنای وجود
سرِِِ خلقت شد و ایجاد جهان حاصل شد
وادی عشق ز راه تو هویدا گشته
ورنه جزظلمت دل غیرتوهیچ حاصل شد
سینه را سوز تومیسوزد وسرتاسرمن
بوترابا ز پس عشق تو این حاصل شد

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 13:11
• نوشته شده توسط
• یحیی

نارسایی درون این ابیات
دست شاعر نبوده ای آقا
بیت اول اگر که ناقص شد
بار آخر نبوده ای آقا
با نگاهت به هم زدی نظم
آسمان و زمین دنیا را
تو به هم ریختی همان لحظه
کاسه و کوزه ی دل ما را
مثل چشمان ماهت ای آقا
هیچ چشمی ندیده بی تردید
چون خدا در تمام این عالم
یک علی آفریده بی تردید
کفر از چشم هات می ترسد
عبدود از صدات می ترسد
هر چه دشمن درون این شهر است
از تو و از خدات می ترسد
روی دوشت عبای زردت هست
آیه های حدید در دستت
و هزاران پیامبر با عشق
بوسه ای می دهند بر دستت
ای رکوعت رکوع پیغمبر
ای سجودت سجود پیغمبر
تو که هارون قوم هستی در
... لحظه های نبود پیغمبر
اننا عاشقان چشمانت
انک اولین ولی ا.
من به تردی

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 12:53
• نوشته شده توسط
• یحیی

من شاعر لحظه های بی پایانم
جز مدح علی مدح کسی نتوانم
هرچند که از خصلت یاران علی
جز حب نبود نشانه در ایمانم
یک نقطه ی اشتراک هم گر باشد
این است که من هموطن سلمانم
بر خلق عیان نشد که رب یا بشر است؟
من هم چو هزار شهریار حیرانم
عمریست برای سجده کردن بین
ایوان نجف و کعبه سرگردانم
طعنه به بهشت و جنت و حور زنم
در شهر نجف اگر دهند اسکانم
امروز اگر گریه کنم بر پسرش
فردای قیامت بخدا خندانم
زانوی علی و سر من لحظه ی مرگ
عمریست در انتظار آن پایانم
محمد صالح زارع

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 13:21
• نوشته شده توسط
• یحیی

از سماوات این ندا آمد
اهل عالم ولی ما آمد
کعبه اش را خدا چه خوش بو کرد
باز برگ برنده را رو کرد
صبر کعبه دگر سر آمده است
نکند بوی حیدر آمده است
کعبه انگار خویش گم کرده
در و دیوار خویش گم کرده
کعبه بهر ورود او در داشت
ولی از شوق او ترک برداشت
احسن الخالقین عطا کرده
ای پیمبر ببین چه ها کرده
خلق کرده برای تو یاور
اسد الله ، مرتضی ، حیدر
آمده اصل کاری عالم
نبض پایه گزاری عالم
آمده شاهکار خلقت حق
و تمام جلال و شوکت حق
نقطه ی زیر با بسم الله
اسد الله علی ولی الله
صورت مرتضی نمایان شد
سید الاوصیا نمایان شد
بنده ی منحصر به فرد خدا
انحصارا تویی تو مرد خدا
آفریده تو را علی باشی
بر تمام جهان ولی باشی
از د

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 13:03
• نوشته شده توسط
• یحیی

يا علي با نام تو دل عشق بازي ميكند
شيعه با حبّ تو مولا سرفرازي ميكند
گر كه با " ناد علي " بعد از خدا جويي مدد
گفتن ذكر علي صد چاره سازي ميكند
مدعي گر بي "علي" گيرد وضو جاهل بود
چون كه بي حبّ علي او آب بازي ميكند
نام حيدر تا ابد بر كلّ شيعه زينت است
چونكه نام اعظمش خود شيعه سازي ميكند
ما تهي دستيم و در كويش گدايي ميكنيم
شيعيان را خوش علي مهمان نوازي ميكند
شاعر: محسن زعفرانيه

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 13:22
• نوشته شده توسط
• یحیی

وقت آن است به خاک قدمی بوسه زنم
به کف پای شه محترمی بوسه زنم
وقت آن است که ما گیر دو چشمی افتیم
باید امروز به محراب کمی بوسه زنم
قبل از آنی که بیاید دل ما سفره کند
می روم بر لب تیغ دو دمی بوسه زنم
وقت آن است که سر ریز شود نعمت باز
سفری جور شود بر حرمی بوسه زنم
هر که دارد سر دیدار نجف بسم الله
دل اگر هست گرفتار نجف بسم الله
به دل تنگم هوای نجفش افتاده
بر سرم شور صفای نجفش افتاده
جان امثال من و ما که چه ارزش دارد ؟
انبیایند به پای نجفش افتاده
متحیر شده از هیبت او هر چشمی
که به ایوان طلای نجفش افتاده
علت قرب من این است که بر سینه ی من
عکسی از دور نمای نجفش افتاده
رتبه ای با ملک وحی برابر دارم
سمت

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 13:06
• نوشته شده توسط
• یحیی

بین هوهوی ملک صحن تو دیدن دارد
شربتی آب در این کعبه چشیدن دارد
با اذان حرمت اشک چکیدن دارد
هم علی هم ولی الله اش شنیدن دارد
ای خدا حب علی اهل تمنا را بس
از دو دنیای تو ایوان نجف ما را بس
خوش به حالم نجفم "مست امین اللهم"
سر به دیوار حرم ملتمس درگاهم
یاعلی گوشه نگاهی به نگاهم، آهم
چقدر اشک بریزم که تو را می خواهم
چه خوش است بین رواق تو ز پا افتادن
صد و ده بار در ایوان نجف جان دادن
من مسکین چه یتیمانه اسیرت شده ام
مومن خانه ی گل، فرش حصیرت شده ام
یاد "انگشتر و آن مرد" ... فقیرت شده ام
و ز اهالی خیابان غدیرت شده ام
شب و ایوان علی، رقص جنون، نادعلی
هر طرف حرف علی ذکر علی یاد علی
شیعه و صبح نخستین

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 13:24
• نوشته شده توسط
• یحیی

تجلّی همه أسماء ذات هستی تو
برای خلق،ظهور صفات هستی تو
تو آفریده شدی جزء ممکنات شوی
ولی ز سلسله ی واجبات هستی تو
گره گشای همه انبیا تو بودی و
گره گشای همه مشکلات هستی تو
به توبه گفت که:یا عالیُ بحقّ علی
برای حضرت آدم برات هستی تو
تو یار نوح شدی تا رها شد از طوفان
و بر خلیل در آتش نجات هستی تو
برای حضرت موسی توئی ید بیضا
برای حضرت عیسی حیات هستی تو
به جز تو هیچ کسی نیست نفس پیغمبر
که رونمای وی از هر جهات هستی تو
چگونه مثل منی شاعرت شود،که خودت
به نظم آور صدها لغات هستی تو
(به ذرّه گر نظر لطف بوتراب کند
به آسمان رود و کار آفتاب کند)
شاعر : علي اصغر انصاريان

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 13:25
• نوشته شده توسط
• یحیی

امپراطور دلم هستی و دل کشور توست
دل من جای تو جای قدم لشکر توست
ای شهنشاه بیا کشور خود را خون کن
که دلم تشنه یک ضربه ای از خنجر توست
هر کجا نام شما هست کرم ریخته است
به دلم لطف نمودی که چنین پرپر توست
سر به دیوار بکوبم ز جنون جا دارد
تا به پیش رخم آن صورت ناز آور توست
نه قدم رنجه مکن،شاه خودم می آیم
با اشاره ات بپرم تا که دلم کفتر توست
سرودست و دل و پا را به تو اهدا کردم
نه که اهدا،نه همه اش مال علی اصغر توست
همه حرفم به تو ارباب همین است"سگم"
استخوانی بده تا این سگ تو در بر توست
شاعر جواد دیندار

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 13:51
• نوشته شده توسط
• یحیی

این گفت: بزرگ و نامدار است علی
ان گفت که: مرد کار زار است علی
اما به حقیقت او نه ان است و نه این
ائــــــینه ی ذات کردگار است علــی
******
مــدحت کن و بســتای کسـی را کـه پـیـمبـر
بسـتود و قضـا کرد و بدو داد همه کار
ان کیست بر این حال که بودست و که باش
جز شـیر خـداونـد جـهـان حــیدر کـرار
ایــن دیــن هــدی را بــه مثــل دایــره ای دان
پـیـغمبـر ما مرکز و حیدر خـط پروردگار
علــــم همــه عـــالم بـــه عــلی داد پـیـمبـر
چون ابر بهاری که دهد سیل به گلزار
*********
اسکندر و من ای شه عالی درجات1
هر دو به جهان صرف نمودیم اوقات
بـا هـمـت مـن کجـا رسـد همـت او
من خاک درت جستم و او اب حیات
یا علی مدد

• چهارشنبه
• 18
• اردیبهشت
• 1392
• ساعت
• 13:56
• نوشته شده توسط
• یحیی