چه چیزی را میخواهید جستجو کنید؟
سوم شعبانمیلاد سالار
شهیدان کربلا
از کنگره عرش صدا میآید
ازبیت ولا روح دعا میآید
فریاد که در سوم ماه شعبان
سالار شهیدان خدا میآید
سبک ۷ ـ سرود / تک ـ ثارالله
حیرت زده ی معنی القاب حسینم
من تشنه ی یک جرعه، میِ ناب حسینم
دیوانه ی یک غمزه ی جذاب حسینم
ثارالله ـ ثارالله
امشب به خدا تا به سحر شادِ حسینم
مشغولِ ثنا گویی و فریادِ حسینم
من بنده ام و بنده ی آزادِ حسینم
ثارالله ـ ثارالله
ثارالله شب میلادِ شماست اباعبدالله
تو دلم یادِ شماست اباعبدالله
دلم آبادِ شماست اباعبدالله
یا حسین یا حسین یا حسین ثارالله(۲)
یا حسین یا حسین یا اباعبدالله(۲)
معشوقِ دگر همچو تو درّدانه ندارم
جز شهدِ ولای تو به پیمانه ندارم
من غیر شما دلبرِ جانانه ندارم
ثارالله ـ ثارالله
من نزدِ شما حاجت سربسته ندارم
در پای شما جز دلِ بشکسته ندارم
سرمایه به جز یک
سوم شعبان که میاد دلم میشه شاد ورها۲
کبوتر دلم میخواد، پر بزنه کرببلا۲
حسین ای آقا،عزیز زهرا،خوش آمدی مولا۲
_____________________________
بشینه روی گنبد، قشنگ آقامون
حسین(ع)
کف بزنه شادی کنه، همش بگه حسین حسین
دوست داره که سه روز باشه، میون بین الحرمین
جشن بگیره تولد، سجاد وعباس وحسین
حسین ای آقا....
____________________________
آی شیعه ها شادی کنید، میلاد ارباب اومده
برا خزانه ی خدا، یه گوهر ناب اومده
بیاین پر گهوارشو، به سر وصورت بکشیم
بگیم آقا شفا میخوایم، ما نوکرای ناخوشیم
حسین ای آقا....
______________________________
چشم دلو وا کنیم و،بریم به خونه ی علی
تبریک بگیم به فاطمه(ع)،هم به نبی
سرود و شور جشن میلاد
بنداول
دلم مثه یه شیشه
گلی شدم باریشه
نگی یه وقت نمیشه
دوستت دارم همیشه
تو.....همه کس و کارمی
شمع شب تارمی
همیشه نگارمی
من..... پیش شما پا شدم
گدای تو تا شدم
مثه گلی وا شدم
آقا..... دوستت دارم
آقا..... دوست دارم من(۲)
بنددوم
تویی تو تاج سرم
بیا بشین ببرم
اگه میشه آقاجون
منو ببر به حرم
تو....که تو همه عالمی
خوشی این حالمی
همه پر و بالمی
من....به تو تاکه نوکرم
زعالمی سرترم
کبوتر حرمم
ارباب.... دوست دارم
ارباب..... دوست دارم من(۲)
یا حسین(ع)
مژده مژده سوم شعبان رسید
شیعیان مرتضی را جان رسید
بازهم حیدر شده صاحب پسر
درمدینه سر زده قرص قمر
مصطفی را سبط دیگر آمده
سبط اکبر را برادر آمده
این پسر جان ودل زهرا بود
عالمی مجنون واو لیلا بود
دور این مولود پاک مرتضی
عرشیان گردند با شور ونوا
چشمشان خیره به نور روی او
دل سپرده برخم ابروی او
آسمانها غرق در تکبیر شد
احسن خلقت چنین تصویر شد
درمدینه شور وشوقی شد بپا
داد مهمانی برایش مصطفی
گفت این طفلست برمن نور عین
وحی آمد نام اوباشد حسین
آمد آنکه فطرس پر سوخته
چشم بر لطف شفایش دوخته
خلق راگفتا رسول ذوالمنن
من زاو می باشم واو هم زمن
سومین ماه ولایت آمده
مژده مصباح هدایت آمده
همه هستی این دل بی تاب اومد
بگید فطرس بیاد آخه ارباب اومد
ملائکه بی قرارن
سبد سبد گل می بارن
نذر قدم های ارباب
آینه و اسفند میارن
می زنیم پیمونه پیمونه
از کوثر عشق این خونه
لب هامون باز امشب می خونه
اباعبدالله...
در باغ بهشت به رومون واشده
مادر شد فاطمه علی بابا شده
خنده رو لب های زهرا
دل تو دلش نیس به مولا
مقدم این نو رسیده
باشه مبارک ایشالا
چشمامون لبریزه بارونه
عاشقی این شب ها آسونه
لب هامون باز امشب می خونه
اباعبدالله ...
شدم از اولش به عشق تو اسیر
امیری یا حسین تویی نعم الامیر
تاب و تب ما حسینه
ذکر لب ما حسینه
دنیا واسه اهل دنیا
نون شب ما حسینه
واسه ی هر دل دیوونه
سجده رو تربتت
تو آمدی زمین و زمان بیقرار شد
توحید در نهایتِ خود آشکار شد
با روی کار آمدن رویت،آفتاب؛
از کار سَروَری جهان برکنار شد
اینگونه صبح سوم شعبان به خاطرت
هر سال از طلوع خودش شرمسار شد
یعنی که با طلوع تو پنجاه و هفت سال
خورشید در غروب خودش خانه دار شد
با علت سپید و سیاهی چشم تو
پلکت دلیل گردش لیل و نهار شد
درمجلسی که گیسوی تو درس میدهد
بوی بهار موی تو شرح بِحار شد
نام حسین پهن شد و بین سین آن
جبریل شد زمینی و فُطرس شکار شد
ترویج گشت در شب میلادت این مَثَل
گاهی گلی بهانه ی فصل بهار شد
گفتم «حسین» پس همهی قُم قُمار شد
گفتم «حسین» مِی وسط خُم خُمار شد
با یا غفور و یا احد و یا صمد نشد
با «یاحسی
سهِ شعبان شده وقت شادیست
روز میلاد شه آزادیست
شیعه شادان و شقایق شاداب
بزم شاهان و چه خوش میلادیست
از عرش به نور حق اشارت کردند
برگلشن سبزدین نظارت کردند
درچشمه ی شوق دیدن روی حسین
قدسی نفسان غسل زیارت کردند
شادی زهرا
برخیز سروش غیب خواند ما را
انفاس سحر زنده کند دل ها را
تکمیل کنید روز میلاد حسین
با یک صلوات،شادی زهرا را
تو آسمون کل میکشن فرشته ها
خنده نشسته رو لبای مرتضی
قسم به پاکی نگاه مادرت
دل میبری از همه حتی از خدا
تموم باورم اومد
سایه ی رو سرم اومد
خداروشکر همونی که
خیلی دوسش دارم اومد
چقدرآقایی
تو سفینة النجات این دنیایی
ارباب منی و بضعة الزهرایی
چقدر آقایی
بند دوم
تو پادشاه عالمی بدون شک
خاک کف پای تو سرمه ی ملک
هرکی دوسِت داره خدا دوسش داره
هرکی دوسِت نداره اصلا به درک
تو پادشاه عالمی
عشق رسول خاتمی
هم علت تنفسم
هم ضربان قلبمی
دم رو عشقه
تنها دَمه ارباب کرم رو عشقه
روزی که به پات سربذارم رو عشقه
دم رو عشقه
بندسوم
محبتت عجینِ با سرشتمه
نوکرتو شدن تو سرنوشتمه
دیگه ندارم احتیاجی به بهشت
تا وقتی
تَفَألی زدم و اینچنین جواب آمد
تمام خسته دلان را امید و تاب آمد
جهان مثل ِخزان فصل ِنو بهاران شد
دوباره از کرم حق شمیم ناب آمد
گُل ِمُقَدَّس خنده بروی لب وا شد
همینکه دلبرمان از پس ِنقاب آمد
گره گشای دو عالم عزیز قلب نبی
نگار فاطمه و عشق بوتراب امد
غریق شور و شعف بلبلی غزل می خواند
ز آسمان به زمین قرص ِآفتاب آمد
چه! دلبری که ز یمن شکوه میلادش
یمی ز رحمت و بارانی از ثواب آمد
همین بس از برکات قدوم او امشب
نسیم خوش نفسی از گل و گلاب آمد
بساط مستی ما عاشقان فراهم شد
هزار جام دل انگیز پر شراب آمد
رسیده عیدی ما از کرامت حیدر
به ما ز عالم بالا چنین خطاب آمد
سفر به کرببلا شد نصیب ما امشب
دعا
ستاره ها میبارن از آسمون
بهسررسیده دیگهغصههامون
فطرس ملک بوسه میزنه به
قدم های مبارک آقامون
غرق سروره خونه ی مولا
به دنیا اومد حضرت والا
گهوارشه توی عرش اعلا
اومد چشم وچراغ عالمین
اومد روح قرآن و ثقلین
اومد صبر و قرار زیبنبین
آقام......
__________________
عرشحقغرقسرور و شعفه
مادحش پادشه لو کشفه
قلب سنگیم دیگه دُرّ نجفه
نوکریت برا ما تنها هدفه
پیچیده عطر و شمیم جنت
گذاشتی به سر زمین منت
نبوی روی و علوی صولت
بسته به پر قنداقهت دلم
دسته تو عمریه رویسرم
خسته شدم از دوریحرم
آقام......
__________________
دیدن شما کامل الزیارات
ضریحشیشگوشتهبابحاجات
نقش پرچم میون دستای
حجت بن الحسنه
آسمان شد آفتابی! عید آورده خدا
انبیا غرق شعف! لرزید پشتِ اشقیا
آمد و شد پنجمین آیینۂ آلِ کسا
نام او را با طلا حک کرد موسی بر عصا
روز و شب خیل گدا محض ِ گدایی میرسید
بسکه فطرس بالِ خود را بر رخِ عالم کشید
دست حق یکباره او را از همه سر کرده است
رزق عالم را به زیبایی مقدّر کرده است
خاک را برداشته؛ با نام او زر کرده است
عرش در میلادِ مولایم چه محشر کرده است
میگذارد دست میکاییل پیش ِ مادرش
تاجی از فیروزه و الماس بر رویِ سرش
کلّ عالم شد برای او غلام ِ خانه زاد
ماه و خورشید و ستاره، کهکشان و ابر و باد
تا خدا حس کرد خاطرخواهِ عشقش شد زیاد
خواند بعد از هر اذان، در هر دو گوشش "اِن یکاد"
از کجا آورد
خبر پیچیده در عالم که درّ ناب می آید
نگین پنجم ِ آل کسا؛ ارباب می آید
در آغوشش گرفته فاطمه(س)، یکریز پیغمبر(ص)-
برای بوسه بر لبهای او بیتاب می آید
چه تمرین میکند فطرس طریقِ دست بوسی را
مگر شب تا سحر در چشم هایش خواب می آید!!
فقط مشتاق دیدار است و وعده داده بر بالَش
که محض پر گشودن بهترین اسباب می آید
خدا قنداقه اش را با حریرِ کهکشان بسته
برای خواندنِ لالایی اش مهتاب می آید
ملقّب شد به «ثاراللهْ»! قطعاً قبله و کعبه...
برای دیدنش با مسجد و محراب می آید
علی(ع) در سایۂ گهواره اش «والشّمس» میخواند
وَ سائل با رعایت کردنِ آداب می آید
یقیناً می رود با دست های پُر از این خانه
کسی که بی ریا، با ق
مژده ، ستاره باروونه
قمری، بازم غزل خوونه
ذکری ، رو لب مجنونه
(اربابم حسینه)۲
امشب، لبا چه خندونه
پر شد دوباره پیمونه
حرف، دلای دیوونه
(اربابم حسینه)۲
عالم شده شیدا اومد گل زهرا
(مژده مژده برا گداها اومده آقا)۲
آقامی دوست دارم
مولامی دوست دارم
دنیامی دوست دارم
مولا مولا ابیعبدالله
بند 2
پیمونه پر و لبریزه
می، ناب ِ و دل انگیزه
ختمِ، خزون و پاییزه
(فصل شور و شینه)٢
ما تو رفاقتم میگیم
بهر شفاعتم میگیم
روز قیامتم میگیم
(اقامون حسینه)۲
اومد شب میلاد دنیا شده دلشاد
(ایها الناس تا ابد من میزنم فریاد)۲
آقامی دوست دارم
مولامی دوست دارم
دنیامی دوست دارم
مولا مولا ابیعبدالله
می باره ستاره دوباره از آسمون (که شاده دلامون)-۲
ميخونه فرشته برای پیر و جوون (که اومد آقامون)-۲
اومده روشنی همه عالمين
(ملائک صف کشیدن به پای حسین )-۲
فلک حيرونه / دلا مجنونه / (ملک ميخونه)-۲
( مدد ثارالله) - ۴
بند 2
اومده و خنده رو لباى حيدره (آقام چه محشره )-۲
عیدی ما این شبا به دست مادره (گل پيمبره )-۲
ميخونه وان یکاد و بی بی فاطمه
(اومده تا که باشه عزیز همه )-۲
عزیز زهرا / حبیب دنیا / (شفیع فردا)-۲
( مدد ثارالله) - ۴
نغمه دارم از شیدایی
فارغ از غم رسوایی
نغمه دارم از شیدایی
فارغ از غم رسوایی
در حضور جانان
از عاشقی حذر نکنم
میل کسی دگر نکنم
تا غم به سینه دارم
این آینه شکسته نشد
آن بال و پر که بسته نشد
پر زد به اوج عالم
عیدتان مبارک بادا
عیدتان مبارک بادا
ز عشق جانان گویم
ماه روی او می جویم
در میان شب بیداری ها
نظر به ره می دوزم
هر دم اینچنین می سوزم
چاره خواهم از ناچاری ها
شوری گرفته جان مرا
تا ابر آسمان مرا
مهتاب من زداید
چون ناله ی شکسته دلان
شد نغمه های من چو فغان
تا کام دل بر آید
عیدتان مبارک بادا
عیدتان مبارک بادا
مخالف
از او نشانه رسید
چه عاشقانه رسید
که زورق دل پر خون سر به میانه زد و
به کر
ای عاشقانِ فرزندِ زهرا
این عید عظما بادا مبارک
فرخنده روزِ میلادِ مولا
محبوب دلها بادا مبارک
بادا مبارک بادا مبارک
بادا مبارک بادا مبارک
سوم شعبان امد به دنیا آن سبط طاها دلبند زهرا
از لطف یزدان گشته شکوفا گلهای زیبا در باغ و صحرا
شد شاد و خندان مرغان شیدا از عشق مولا بر شاخ گلها
چشم انتظاران یو فرح زا بر اهل دنیا بادا مبارک
بادا مبارک بادا مبارک بادا مبارک بادا مبارک
شمس امامت نور هدایت در صبح صادق وانگه عیان شد
خورشید رحلت از راه خجلت در سمت مشرق یکدم نهان شد
شد باطراوت گلهای جنت مرغان عاشق بس شادمان شد
گشته چراغان دنیا سراپا از بهر مولا بادا مبارک
بادا مبارک بادا مبارک بادا مبارک بادا مب
شد ولادت سید و سرور مجاهدان
خیزد از زمین پرتو نور حق به آسمان
مرحبا شمیم مُشک و عنبر آمده
جان فاطمه عزیز حیدر آمده
فرخنده باد ولادتِ مولی الکونین
جانم حسین حسین حسین جانم حسین
بهر عاشقان دلبر آمده
سرور آمده رهبر آمده
حسینیان جان فدایش کنید
نثار جان زیر پایش کنید
فرخنده باد ولادتِ مولی الکونین
جانم حسین حسین حسین جانم حسین
انتظار شش ماهۀ فاطمه سر آمده
قاصد مبارک نفس دیگر از در آمده
مژدۀ صفا به آل مصطفی رسید
سرپرست کاروان کربلا رسید
فرخنده باد ولادتِ مولی الکونین
جانم حسین حسین حسین جانم حسین
جان ما حسین روح ما حسین
دلبرم حسین دلربا حسین
حسین گل باغ سرمد بُوَد
عزیز آل محمد بود
فرخنده باد ولاد
امشب از هر طرفی مژده رسد یار آمد
روح ایمان و شرف یار وفادار آمد
از سما فوج ملک سوی زمین نغمه زنان
که گل سر سبد احمد مختار آمد
فطرس سوخته پر تا پر و بالش روید
بامید پر و بالی سوی دلدار آمد
باز گردید شفا خانه ثارالهی
کان شفا بخش دل و دیده بیمار آمد
شب هجران بسر آمد زدم صبح وصال
تا که خورشید جمالش بشب تار آمد
حوریان تاج گل آورده به استقبالش
که گل اندام نگاری سوی گلزار آمد
انبیا صف زده از بهر تماشای رخش
یوسف مصر ملاحت سوی بازار آمد
ساقی میکده با صوت حسن میگوید
مست شد هرکه در این میکده هوشیار آمد
لشکر عشق زده خیمه به صحرای جنون
کز پس پرده برون آن بت عیار آمد
سربداران همه سر بر قدمش بگذارید
مژده ای عاشقان شد بهاران
روشن از این خبر چشم یاران
آمده دومین پور حیدر
شهریار همه شهریان
بر لبِ٬ ملک نغمه ی اقدس کرمنا
مقدمِ٬ حسینت مبارک بود یازهرا
خانه ات٬ شده با قدوم حسین چون جنت
می شود ٬ رها قلب محزون تو از غمها
یاحسین مبارک بود مقدمت یا مولا(۲)
این جهان شده چون گلستان
در بهاران
از قدوم شه ملک ایمان
میبرد٬ دل حوروغلمان
روی جانان
می درخشد چونان ماه تابان
صورتش زند طعنه بر جلوه ی مهر وماه
ذکر ما بود روز وشب یا ابا عبدالله
یا حسین مبارک بود مقدمت یا مولا۲
بند مخالف :
بر مادرش نور عین است
نام ناز ونکویش حسین است
این گل پسر چون پیمبر
میر وفرماندۀ عالمین است
میدهد٬ همه جن وانس وملک را
مهی ز برج شرف گشت طالع و تابان
که مهر و ماه فلک را نموده او رخشان
یگانه در دو دریای رحمت داور
سوم امام مبین بانی چهار ارکان
اصول پنج حس و شش جهات و هفت اختر
ریاض هشت بهشت و نظام نه گردان
پی مدایح آنشاه عشری از اعشار
زبان عقل کجا میتوان کند عنوان
شهی که ذات خدا خونبهای او باشد
روا بود که کنم جان بمقدمش قربان
حسین فاطمه نور دو دیده حیدر
قدم نهاد در عالم بجلوه رحمان
شداست قابله لعیا چو بهر این مولود
بخلد فخر و مباهات کرده بر حوران
ز فرش جانب عرش برین مسمم شد
بدست یاری جبریل و گفته یزدان
شدند جمله ز دیدار حضرتش در عرش
ملائک از دل و جان پای کوب و دست افشان
بوجد و عیش و طرب سر بسر قرین گشتن
از لطف خدا امشب
دارم خبری بر لب
دلبند علی آمده دنیا
نور ازلی آمد
محبوب علی آمد
روشن شد از او خانۀ زهرا
( حُسن سخن آمد
شیرین دهن آمد ) ( 2 )
در گنبد مینایی
عطر گل شیدایی
پیچیده ز گلزار ولایت
این تاج شرافت را
دریای کرامت را
خلّاق جهان کرده عنایت
( حُسن سخن آمد
شیرین دهن آمد ) ( 2 )
زند بوسه طاها به رخسار ماهش به شادی
زند بانگ شادی به عشق ولایت منادی
چه درّی پدید آمد از بحر عشق الهی
دو عالم شد عاشق به رخسار او با نگاهی
( حُسن سخن آمد
شیرین دهن آمد ) ( 2 )
شد وقت ثنا خواهی
بر دلبر روحانی
میلاد گل فاطمه آمد
او قبله دلها شد
تاج سر گلها شد
مولا و حبیب همه آمد
( حُسن سخن آمد
شیرین دهن آمد )
نگار ما آمد و شده دلها مصفّا
به یمن او گشته گلستان تمام دنیا
نگار ما در همه جهان همتا ندارد
بهشت زیبا بدون او معنا ندارد
( صبحدم بلبل
با درخت گل
به خنده می گفت )
یار جان پرور
اینچنین گوهر
دریا ندارد
حسین رسید و به چهره اش ایزد نما شد
دل اهل عشق او پُر از نور خدا شد
گل مرتضی در جهان آمد
هدیۀ سرمد
فروغ دل شد
از گُلِ جنت
گلشن عزت
پُر از صفا شد
دوشم اندر خانۀ دل، جلوۀ جانانه آمد
کز یکی جلوه، منوّر صحنۀ آن خانه آمد
پرتو افکن شد جمالش، روشنم کاشانه آمد
گرد شمع عارض او مرغ دل، پروانه آمد
در تجلّی شد فروغ چهر زیبای محمّد
گفتم: این نورُسته آیا از گلستان که باشد؟
گفتم: این شمع دلآرا از شبستان که باشد؟
گفتم: این بِه از مسیحا، راحت جان که باشد؟
گفتم: این با چهر زیبا، روح و ریحان که باشد؟
گفت: باشد جان زهرا، ماه سیمای محمّد
گفتم: آیا کیست این مه با چنین حُسن دلآرا؟
گفت: باشد این دلآرا، مظهر حق، نور یکتا
گفتم: آیا چیست نامش؟ گفت لکن با معمّا
گفتمش: واضح بفرما کیست این مولود زیبا؟
گفت: میباشد، عزیزم! یک ز گلهای محمّد
گفتمش: این ماه چه؟
مژده ای دل که دگر سوم شعبان آمد
پیک شادی ز بر حضرت جانان آمد
مژده ای دل که برای دل غمدیدۀ ما
هدهد خوش خبر از نزد سلیمان آمد
خیز ای دل تو بیارای کنون بزم طرب
که دگر موسم اندوه به پایان آمد
مطربا نغمه نو ساز کن و پای بکوب
که به ما مژده وصل شه خوبان آمد
ساقیا باده بده خود بنما سرمستم
زان میی کو به تن خسته ما جان آمد
ظلمت و تیرگی شام الم رفت کنون
روز شادی شد و خورشید فروزان آمد
غنچۀ دهر در این روز بخندید دگر
که به بستان علی نوگل خندان آمد
عطر پاشید به بستان که همه عطرآگین
سمن و یاسمن و سنبل و ریحان آمد
بلبل از لب به ترنم بگشاید نه عجب
که به گلزار نبی بلبل خوش خوان آمد
گوهری از صدف بحر کرم
غزل (استقبال)
(باز اين چه شورش است كه در خلق عالم است)
باز اين چه شادى و چه سرور و چه خوش دم است
باز اين ولادت چه كسى هست در زمين
قنداقهاش مزيِّن عرش معظّم است
ساقى به شيعه جام شراب طهور داد
روز ولادتست و همه شاد و خرّم است
اين دوّمين پياله ی سرشار كوثريست
بر چشمه ی مفرِّح او تشنه، زمزم است
در يثرب آمده به جهان سوّمين امام
امروز روز سوّم شعبان اعظم است
اين نورِ تازه باز دميد از كجا كزو
كار تمام شب پرهها جمله درهم است
گويا طلوع مىكند آن آفتاب عشق
كاين رقص در تمامى ذرّات عالم است
روز سرور احمد و زهرا و مرتضاست
سرهاى دشمنان همه در زانوى غم است
جنّ و ملك به آدميان مژده مىدهند
گويا كه
شادم که حسینبنعلی آمده بهبه
سرچشمهٔ عشق ازلی آمده بهبه
زد بوسه علی تا به لب لعل حسینش
فرمود چه شیرین عسلی آمده بهبه
عالم شده چون باغ جنان از گل رویش
بهبه چه گُل بیبَدلی آمده بهبه
در عشق و فداکاری و ایثار و شهامت
الحق که چه ضربالمثلی آمده بهبه
از آذریان پرسی اگر مدحت او را
گویند: گوزللر گوزلی آمده بهبه
همراه حَسن تحت لوای پدر خویش
فرماندهٔ جنگ جَمَلی آمده بهبه
او میگذرد از سر و جان، در رَهِ جانان
زهرا و علی را چه یَلی آمده بهبه
عامل به فرامین خداوند جلیل است
بیواهمه مَردِ عَملی آمده بهبه
خورشید بُوَد محو تماشای جمالش
سرمنشأ انوار جَلی آمده بهبه
از کُلِّ جهان، پیر و جوان عاشق اویند
بند اول
دیگه امشب،یه دونه فطرس آزادم
دلمو به این سه تا آقا زاده دادم
مست اربابم و عباسم و سجادم
از جام حسین/مست و مدهوشم
امشب زائر/صحن شیش گوشم
با نام حسین/پر زد این دلم
گرد گنبد/ابوفاضلم
یه دلم بقیعه و یه دل تو بین الحرمینه
از تو بین الحرمین جار میزنم،آقام علی بن الحسینه
ای جانم/ابی عبدالله جانانم/ابی عبدالله
دنیامی/یا ابوفاضل آقامی/یا ابوفاضل
سالارم/مددی سجاد دلدارم/مددی سجاد
(حجج الله مدد یا حجج الله)
بند دوم
سرفرازم،به شما همیشه مینازم
اسمتونه روی لب نغمه و آوازم
تا شما اربابمید نوکر ممتازم
با یاد شما/آرومه دلم
با دست شما/حله مشکلم
با نام شما/جون میگیرم و
من دور از شما/زود میمیرم و
ماه عشق است ماه عشّاق است
ماه دلهای مست و مشتاق است
در میخانهٔ کرم شد باز
الدخیل این حریمِ رزاق است
ریزهخوارش فقط نه اهل زمین
جرعهنوشش تمام آفاق است
بیحساب است فضل این ساقی
شب جود و سخا و انفاق است
بین دلهای بیدلان امشب
با سر زلفِ یار میثاق است
«قبره فی قلوب من والاه»
حرمش قبلهگاه عشّاق است
ماه شعبان رسید! ماه سه ماه
کربلا میرویم! بسم الله
السلام ای پناه مُلک و مکان
در یدِ قدرتت عنان جهان
رفته قنداقهات به عرش خدا
تشنهٔ پایبوسیات همگان
در طوافت قیامتی شده است
میرسد هر فرشته با هیجان
پَر قنداقهٔ تو میبخشد
پر و بالی به فطرس نگران
از سرانگشت پاک مصطفوی
جرعه جرعه بنوش شیرهٔ ج
