چه چیزی را میخواهید جستجو کنید؟
تابیدی و تلألو نور خدا شدی
یعنی تجسم همه ی ماورا شدی
تو آفتاب خانه ی حیدر شدی و بعد
کم کم خودت برای خودت مرتضی شدی
دلهای عاشقان شما زینبیه است
از آن زمان که ساکن دلهای ما شدی
پیدا نشد ز آیه ی صبرت فصیح تر
محبوب هرچه گفت؛به امرش رضا شدی
نازل نموده است تو را برعلی؛خدا
همتای سوره های کتاب خدا شدی
از تو سرودن از قلم من بنا نبود
تو آمدی؛بهانه ی این بیت ها شدی...
از مظهر زهرا خدا باید بگوید
از زینت مولا خدا باید بگوید
از حرز عاشورا خدا باید بگوید
از زینب کبرا خدا باید بگوید
باید بگوید شان هایش را اساسی
راهی شود دل مکتب زینب شناسی
زینب محمد بود و زهرا بت شکن بود
زینب دم تسبیح دستان حسن بود
زینب عقیله شاهکار پنج تن بود
زینب امیرالمومنین در شکل زن بود
شد ماجرای کعبه سیار تکرار
از فاطمه شد حیدر کرار تکرار
زن بود اما ابتکار آفرینش
زن بود اما افتخار افرینش
زن بود اما اقتدار آفرینش
زن بود اما سرمدار آفرینش
زن بود اما بهترین مرد آفرین بود
الحق که سر تا پا امیرالمومنین بود
چه دختری – که زینتِ به حیدر
چه دختری – که بوده مثل مادر
چه دختری – که هستی حسینه
چه دختری – به کربلا پیمبر
منکه * مستِ عنایتِ زینبم
منکه *نامِ قشنگه اون برلبم
منکه * دیوانه اش به روز وشبم
جانانم زینب زینب
ایمانم زینب زینب
قرآنم زینب زینب
ای جانم زینب زینب
**********
چه دختری – که صاحب احترامه
چه دختری – که رهبره قیامه
چه دختری – شریکتُ الحسینه
چه دختری – که نائبِ امامه
منکه * مثلِ سیاهیه لشگرم
منکه * نازِ نگاهِ اون می خرم
آخر *میشم شهیدِ راهِ حرم
خاتونم زینب زینب
مجنونم زینب زینب
در خونم زینب زینب
مدیونم زینب زینب
******
چه دختری – که قبله گاهِ عشقه
چه دختری – ملیکة دم
حیدر همه دم دور سرش می چرخید
زهرا به چه ذوقی ز لبش می بوسید
با چشم خدا حسین همراه حسن
تکرار دوباره ی علی را می دید
روی دست عاشقی هرگز ندیدم منصبی
هر کسی عاشق نشد اصلا ندارد مذهبی
عشق یعنی کیمیاگر ، عشق یعنی معجزه
مرگ یعنی زندگی بی عاشقی روز و شبی
آسمان عشق می ارزد به هر هفت آسمان
تا درخشان است در آن مثل زینب کوکبی
ای دل دیوانه خاک پای زهرا را ببوس
هر که این روزی ندارد تا بگردد زینبی
بنده ی آن شیر بانوی دلیرم که نشاند
حاء و سین و یاء و نون را همتش بر هر لبی
بانی سینه زنی و روضه و دم زینب است
《این حسین تنها یک عاشق دارد آن هم زینب است》
نور می بارَد خدا کوثر به کوثر داده است
بر تمام آفرینش شور دیگر داده است
لرزه افتاده به جان ابتران رو سیاه
حق دوباره یک خدیجه بر پیمبر داده است
قدر زر ، زرگر شناسد ، قدر زینب
《بآهنگ امام علی》
(فارسی)
رحمت حق گشته نازل بَرزمین امشب
بیت مولا شد مُصَفّا با رُخ زینب
زینب آمد زینب آمد خانهء زهرا
مَقدمش بادا مبارک بر همه دنیا
زینب آن کانون والای وفا آمد
زینَت نام شَه دین مُرتضا آمد
دردمندان را بگو امشب دوا آمد
زینب آمد زینب آمد خانهء زهرا
مَقدمش بادا مبارک بر همه دنیا
حُرمت مولود امشب ای حَقِ مَنّان
عیدی این جمع حاضر را نَما احسان
اهل دل را زائر قبر حسین گردان
زینب آمد زینب آمد خانهء زهرا
مَقدمش بادا مبارک بَر همه دنیا
اگر خسته جونی بگو یا زینب
اگر ناتوونی بگو یا زینب
اگر تا ابد نوکر این درگاه
می خوایی بمونی بگو یا زینب
یا زینب
ملیکة السماء، بهشت مرتضی، عزیز عالمین
یا زینب
عزیز فاطمه، ستاره وفا، شریکة الحسین
شریکة الاربابم
بیا منو دریابم
....
اگه بی قراری بگو یا زینب
اگه مست یاری بگو یا زینب
اگه جز هوای حسین تو قلبت
هوای نداری بگو یا زینب
یا زینب
حسین منجلی، حقیقتا علی، فقط خود تویی
یا زینب
ستاره ادب، عقلیة العرب، فقط خود تویی
تو کوثر زهرایی
تو رحمت دریایی
تا دنیا دنیا باشه
همیشه بی همتایی
شریکة الاربابم
بیا منو دریابم
.....
اگه با خدایی بگو یا زینب
اگه با ولایی بگو یا زینب
اگه با هوای حرم سرمستی
شدی با
بنداول:
قلب من در / تابه و تبه
نوکریمون / کار هر شبه
عیدی میده / فاطمه اخه
ولادت ِ / بی بی زینبه
تو آسمون فاطمه امشب قمری اومد
یطهرکم تطهیرا٬نور اطهری اومد
برای امیرالمومنین چه دختری اومد
ای جانم
عشق قلب علی
دخت حیدر تویی
مستم امشب آخه
بنت الکوثر تویی
مولاتی زینب مدد
بند دوم؛
ریسه بندون/ شده اسمون
تو زندگیش/ داره یه نشون
زینبه و / یه داداش حسین
لیلی و / عالمی مجنون
شده شب عشق و شب شادی و شب نوره
دیگ از دل عاشقا امشب غصه ها دوره
بساط می و مستیمون امشب حسابی جوره
ای جانم..
چشماش افتاده به
روی ماه حسین
یعنی هستم فدا_
_ئیه راه حسین
مولاتی زینب مدد
بند سوم؛
عیدی ما/باشه از شما
تحویل سا
بارون رحمت از آسمونها میباره
مژده ی شادی رو واسه دلها میاره
باز بهاره باز بهاره باز بهاره
منم اون قطره ی تنها تو آغوش دریا
به جون خسته ی عالم تو هستی مسیحا
مث یک ماه درخشان میمونی تو شبها
تو شبها می مونی مث یک ماه درخشان
تو قرار دل بی تابی،گوهر نایابی ،خواهر اربابی،بی بی
تویی که زینت بابایی،وسعت دریایی،اسوه ی زیبایی،بی بی
یا بنت الفاطمه
چادر تو تا همیشه سر پناه عالمینه
نور تو از جنس نور پاک آقامون حسینه
سیدتی یا ۳
بنت الحیدر
بند دوم
کی جز تو میتونه ارباب و یاری کنه
لبخند و رو لبها ی حیدر جاری کنه
جاری کنه جاری کنه جاری کنه
توو بهشت آرزوها تو مثل یه حوری
میون خشکی صحرا تو دریای نوری
مث
بند اول
آسمونا پره نوره
بساط من جوره جوره
مِی می زنم هی پیاپی_شب شوره
آخه خدا به فاطمه دختر داده
یه آیه ی تازه به پیغمبر داده
سوره ی زینبی شده نازل امشب_روسجاده
دل من عاشق نگاه گیراشه
سر من تا ابد خاک کف پاشه
گل نگو زینت دامن باباشه
جان جانان زینب_جان زینب
بند دوم
شور و شعف شده بر پا
باز وسط عرش اعلی
عیدی میده به ملائک_خود زهرا
آخه خدا به فاطمه دختر داده
روی دومن مرتضی ماه افتاده
بارون اشک شوق زهرا می ریزه_رو سجاده
چقدر سجده ی شکر علی دیدنیه
پر قنداقه ی این شکوفه بوسیدنیه
عطر گلهای این خونه چه بوئیدنیه
جان جانان زینب_جان زینب
بند سوم
هر نفسش یا حسینه
آرومه تا با حسینه
تبسم روی لبهاش_
حامد شریف و سجاد شرفخانے
بند اول
چقدر شور از چشای علی و آل علی می باره
صف کشیدن همه هستی برای بوسه به این گهواره
خیل ملک میخونه از تو آسمون یا زینب
فرشته ها گهوارشو میدن نشون یازینب
یازینب_ای جااااان
شکوفه می باره از آسمون امشب
حک شده ، رو قلبم یا حضرت زینب
*زینب بساط کاخ ستم رابه هم زده
زینب به رویِ قلّه يِ عصمت علم زده
زینب نگو بگو همه يِ هیبت علی
کفار را به خطبه چو تیغ دو دم زده*
مددی ای جان یا حضرت زینب
بند دوم
ملائک شاد و غزل خون چی شده دل پیمبر شاده
پیچیده تو عرش اعلی خدا به فاطمه دختر داده
جلوه ی اقتدار حیدر اومده ماشاالله
غرش ذوالفقار حیدر اومده ماشاالله
ماشاالله_ای جااااان
ع
یا لطیف
سحر است و دمیده دولت عشق
نوبتی باشد است نوبت عشق
کوه می لرزد از اُبُهَت عشق
می نویسم به نام "حضرت عشق"
ما همه عاشقیم و شیداییم
همه مجنون عشق لیلاییم
عرش خوشبو شده است با کرمت
می چکد عطر مریم از قدمت
قُدسیان مات ذات محترمت
عرشیانند خادم و حشمت
آمده سوره ی وفا،"زینب"
السلام ای عقیله یا زینب
بال جبریل بالِش سر توست
کوچه باغ بهشت معبر توست
ظلمت شب نخی ز معجر توست
شاه کرببلا برادر توست
ما همه نوکر حسین تواییم
تا قیامت به زیر دِین تواییم
نوکری تو کار نوکرها
ای همه اعتبار نوکرها
مایه ی افتخار نوکرها
حرمِ تو قرارِ نوکرها
شرزه شیرانِ دشت ایرانیم
دشمنت را ز شام می رانیم
ما همه ریزخوار خ
بطن یاسین و مومنون امد
قلب قران به تاب و تب افتاد
رب الارباب را در او دیدند
پرده از جلوه های رب افتاد
کعبه میخواست سینه چاک کند
۶۹ را به خود پلاک کند
بوی بنت الخلیل می آمد
خانهی کعبه در طلب افتاد
اسدلله دیگر امده است
دختر شیر خیبر امده است
در جمادی دوباره می افتد
اتفاقی که در رجب افتاد
آمد و حیدر مؤنث شد
اسدالمرتضی مشخص شد
زینبش خواند خالق خلاق
از لبش گوییا رطب افتاد
مایه ی عزت بنی هاشم
زِین اَب زینت بنی هاشم
با وجود عقیله بیش از پیش
چه شکوهی در این نسب افتاد
قله ها زیر گام همت او
مرد و مردی غلام همت او
هر یلی دید هیبت اورا
یاد نام اور عرب افتاد
غرق مهرش شود دلم ای کاش
جای ماه است در د
بند اول
داده خدا به علی یه دختر
دختری که میده بوی کوثر
داره میدرخشه مثل خورشید
تو آسمونه شهر پیمبر
خواهر سفینه النجاته
زَمزَمه و آب حیاته
حجب و حیاشه مادری و
حیدری از همه جهاته
دختر شیره/دل براش میره
هم عمداره/هم جهانگیره
دُرِّ نایابه/باده ی نابه
زینت بابا/عشق اربابه
(بنت الحیدر،سیدتی زینب)
بند دوم
اومده حسین نباشه تنها
اومده باشه به جای مولا
بزنه با تیغ تیز حرفاش
زخمی عمیق به قلب اعدا
بریزه بهم کوفه و شام و
برسونه بهترین پیام و
بزنه بهم تخت یزید و
ابن زیاد بن حرام و
دختر شیره/دل براش میره
هم علمداره/هم جهانگیره
دُرِّ نایابه/باده ی نابه
زینت بابا/عشق اربابه
(بنت الحیدر،سیدتی زینب)
بند اول
اومده نماینده ی حیدر
تو کوفه و عرصه ی شامات
به امر حق اسمِ بی بی شد
زینت پدر،زینب سادات
به فاطمه نور دو عین اومد
خواهر شاهه عالمین اومد
مژده شریکه الحسین اومد
زینت مولاست،حیدره داره امامت میکنه
دلبر دلهاست،تو دلا داره حکومت میکنه
پرچمش بالاست،توی عاشقی قیامت میکنه
شافع عقباست،به حسینیا عنایت میکنه
(مددی زینب،عمه ی سادات)
بند دوم
توی حیا و توی نجابت
اومده نماینده ی زهرا
تا همین الان شبیه زینب
مادری نیاورده به دنیا
گل بریزید نور عیان اومد
اسوه برای بانوان اومد
به قلب عاشق ضربان اومد
اومده تا که،از برادرش حمایت بکنه
کربلایی شه،بره کربلا قیامت بکنه
اومده تا که،بکنه ریشه ی ظلم و ست
بند اول
شب شبه سرور و جشنه
شادن اهل آسمونا
مژده که رسیده امشب
دختر علی و زهرا۲
گریه هاش طنینه عشقه
عشقو با خودش میاره
دل میبره با خنده هاش
وقتی تو آغوش یاره۲
اومده زینت برای
دامن حیدر مبارک
از قدمش شهر نبی
شده معطر مبارک
خوش اومدی بی بی زینب
?️بند دوم
شب شبه قشنگه عشقه
اون عشقی که موندگاره
از کوچیکی قلب زینب
واسه حسین بیقراره۲
عشق بین این دو عاشق
حرفشم مثه مثاله
هچیکی عینشو ندیده
تازه فکرشم محاله۲
اومده دنیا یه عاشق
که یاور و یار عشقه
خواهری که تو کربلا
همراهه سالار عشقه
خوش اومدی بی بی زینب
بند سوم
بانوی جلیله زینب
عالمه،رشیده زینب
برای عاشق آیت و
مرجع تقلیده زینب۲
بانوی شجاعه زین
توی آسمونا امشب
می پیچه دم یا زینب
زهرا خوشحاله و حیدر
داره خنده به روی لب
جانم
نور علی نوری
آیه مستوری
عالمه فهیمه زینب
عمه ساداتی
قبله ی حاجاتی
بانوی کریمه زینب
زینب
خورشید فاطمه تویی مهتاب
ای عشق همیشه ی ارباب
ای جان حسن منو دریاب
دریاب
یا زینب مدد...
وارث شوکت حیدر
تو لحنت هیبت حیدر
زینت عالمین مولا
تو هستی زینت حیدر
حَفیدةُ المختار
سیدةُ الابرار
واجب الاحترام زینب
الگوی ایمانی
تو جان جانانی
بی بی جان السلام زینب
زینب
صبر از صبر تو میشه عاصی
کوه عشق و صبر و احساسی
توو باغ علی گل یاسی
یاسی
یازینب مدد...
من میخوام محترم باشم
همینکه نوکرم باشم
آرزومه بی بی جانم
مدافع حرم باشم
جانم
شرف الشمس علی حضرت علیا زینب
سومین اختر منظومه ی زهرا زینب
شب میلاد، خودش اذن به این دنیا داد
که شب آمدنش گفت: «بفرما زینب»
«آسمان بار امانت نتوانست کشید»
شد جلودار در آن مرحله امّا زینب
سرّ مستور خدا؛ بارقه ی نور خدا
آیه ی طور خدا حجت موسی؛ زینب
نام او معجزه ساز است، یقین دارم که
ذکر روی لب عیساست؛ "مدد یا زینب"
کوثر خانه ی کوثر به جز این بانو کیست؟
گوهر ناب علی در دل دریا زینب
شک ندارم که شبیه پدر خود دارد
ربط بی واسطه با عالم بالا زینب
دختر شیر خدا وارث شمشیر خداست
قبضه کرده همهی معرکه ها را؛ زینب
خطبه های علویاش به همه ثابت کرد
علم تقسیم شده بین علی با زینب
سخنش خاتمه ی عمر بنی
میلادیه حضرت زینب(س)
تا فاطمه مولوده اش دنیا بیاورد
لبخند را بر چهره ی بابا بیاورد
نامی که پیغمبر براو بگذاشت آنروز
روح الامین از عالم بالا بیاورد
شد نام او زینب نامی آسمانی
زهرا علی را زینتی والا بیاورد
بهر شباب اهل جنت خواهر آمد
از نو برای خواهری معنا بیاورد
افلاکیان در روز میلادش شادند
ماه علی خورشید پیش پا بیاورد
او جان زهرا باشد وجانان حیدر
او تازه جانی بر تن بابا بیاورد
زینب، حسینی بودنش ورد زبانهاست
یعنی خدا بهر حسین همتا بیاورد
او هست جان آیه های کوثر حق
آمد به جان جد خود گرما بیاورد
باشد دلیل افتخار شیعه زینب
بر عقل وصبر عالم او مبنا بیاورد
لیلا حسین است وخداوند دوعالم
مجنون برای زاده زهرا بیاورد
میلاد او میلاد عشقست واینروز
شادی به قلب هردل شیدا بیاورد
شعر:اسماعیل تقوایی
ای عاشقان مژده آمد شب شادی
پنجم جمادی میلاد زینب
قلب همه عالم افتاده در این دام
دلها شود آرام با یاد زینب
فرزند مولا امشب خوش آمد
دلبند زهرا زینب خوش آمد
در شهر مدینه شوری به پا گشته
از غم رها گشته زهرا و حیدر
چشم حسن روشن نور دو عین آمد
بهر حسین آمد دردانه خواهر
خورشید نورافزا بار دگر سوزد
در آسمان پر زد روح برادر
فرزند مولا امشب خوش آمد
دلبند زهرا زینب خوش آمد
فصل خزان رفت و شد نوبهار امشب
از مقدم زینب الحمدلله
بلبل بخوان نغمه در گلشن حیدر
زد غنچه ای دیگر خوشرنگ و زیبا
از مقدم این گل عالم گلستان شد
غمها گریزان شد از جمله دلها
فرزند مولا امشب خوش آمد
دلبند زهرا زینب خوش آمد
بنشسته آهسته در
کاتبِ عشق و وفا بود و کتابش زیباست
مثل زهرا(س) شعف و شوقِ ثوابش زیباست
هدفش هست تقرّب به خدا؛ پس قطعاً
شب و روزش همه؛ بیداری و خوابش زیباست
به پدر گفت أباالزینب و قلبش را بُرد
داد، زینت به کلامش که خطابش زیباست
بود دلدادهٔ دیرینه و نسبت به حسین(ع)
حسّ وابستگیِ پُر-تب و تابش زیباست
"ما رأيتَ" به لبش آمد و دل حیران شد
بسکه فرزندِ علی(ع) سبکِ جوابش زیباست
هم تبسم هایش، هم به خداوند قسم-
جنم حیدریِ خشم و عتابش زیباست
صبر و ايثار و پرستاری و آزادگی اش-
شد مزیّن به حیا... مکتبِ نابش زیباست
چادرش حور و ملَک را به سجود آورده
دختر شاه نجف بسکه حجابش زیباست!
زینب آن بانوی علیاجاه و با تقواستی
کاندر اوصاف و فضائل زهراستی
عصمت پروردگار و قطب عصمت را مدار
دخت ناموس الهی زینب کبراستی
زن چنین باشد اگر ایکاش زن بودی تمام
آنچه در عالم ز نسل آدم و حواستی
گر نبودی مادرش زهرای اطهر گفتمی
او در افراد زنان بی مثل و بی همتاستی
گوهر گنج ولایت دختر شیر خدا
خواهر سبطین رحمت در حیا دریاستی
بی معلم عالمه،آرام جان فاطمه
در شجاعت همچو بابابش علی تنهاستی
قطره از علم زینب مادر عیسی نداشت
عصمتش را گرچه قرآن ناطق و گویاستی
با شهادت گر حسین اسلام را رونق فزود
در اسارت زینب کبری از آن بالاستی
وه چه زینب زیناب فخر زنان روزگار
صورتش در لفظ عصمت مستتر معناستی
رونق قرآن بود بسته به تبلیغات وی
گرچه در کوفه اسیر لشگر اعداستی
مفتضح شد این مرجانه زپاسخ های او
هرچه بر لب راند زینب متقن و باجاستی
کاخ ظلم آل هند از نطق وی شد پایمال
آفرین برآن زنی کاین فضل را داراستی
هست سعدی زمان را این شرف این افتخار
کاو بعالم مادح ذریه طاهاستی
زینب آن کانِ حیا ، گنجِ ادب
زینتِ آغوشِ مادر ، زینِ اَب
گوهرِ والای دریای شرف
دخترِ شاهنشهِ ملکِ نجف
بنتِ زهرا ، دختِ شاه لافتی
خواهرِ مقتولِ دشتِ کربلا
عصمتِ حق ، عفّتِ پروردگار
زن و لیکن مردِ روزِ کارزار
دستیارِ شهریارِ حق پرست
پای بندِ قیدِ میثاقِ الست
سرگران و مستِ صهبای بلا
مشعل افروزِ منای کربلا
دختِ حیدر ، آن مهین بانوی حق
بُرده در ناموس ، از حورا سَبَق
زینب آن فرماندهِ جِیشِ اَلَم
ناخدای کشتی دریای غم
مِهرِ عالمتابِ چرخِ عزّ و ناز
دختِ زهرا ، بنتِ سالارِ حجاز
کیست زینب؟ دخترِ شاهِ نجف
معدنِ حلم و حیا ، کانِ شرف
کیست زینب؟ بانوی مُلکِ حجاز
در کنارِ جوی عصمت ، سروِ ناز
کیست زینب؟ کشتی دریای غم
ناخدای بحرِ طوفانزای غم
کیست زینب؟ در مصائب شیر زن
دخترِ زهرا و بنتِ بوالحسن
کیست زینب؟ دستیارِ شاهِ عشق
پای بندِ رشتهء جانکاهِ عشق
کیست زینب؟ زُهرهء زهرا شیَم
پاسدارِ خیمه گاهِ ذوالحَشم
کیست زینب؟ قائد و سالارِ غم
پیشتازِ عشق و پرچمدارِ غم
کیست زینب؟ بانوی مُلکِ حجیز
امّهاتِ اربعه او را کنیز
کیست زینب؟ زیبِ مام و زینِ اَب
چشمهء جوشانِ فیّاض ادب
کیست زینب؟ در قبالِ سیل ، کوه
مرتضائی منطق و زهرا شکوه
کیست زینب؟ عصمت و عفّت مآب
آبروی باد و آتش و خاک و آب
کیست زینب؟ کون و امکان را سبب
چشمهء حیوان به لعلش تشنه لب
آنکه شهبانوست بر خیلِ زنان
بذلِ جانان کرد تنها نقدِ جان
اشکِ غم بر دیدهء بیمار داشت
چشمِ حسرت بر در و دیوار داشت
بسکه جان می سوخت در تاب و تبش
تا فلک می رفت یا رب یا ربش
خانه اش تاریک و دل در پیچ و تاب
کنجِ تنهائی و دختِ بو تراب؟
آنکه تکوین راست جدّ او سبب
کنج تنهائی و غم؟ یا للعحب!
وه کجا شد خیمه و خرگاهِ او
آن سلیمانی شکوه و جاهِ او
آن جلالِ حیدری یا رب کجاست؟
دخترش را سنگِ خارا متّکاست
ای علی باز آ که درمانش توئی
جانش اندر جسم و جانانش توئی
مرگِ زینب را به زهرا کن خبر
گو به بالینش کند یک دم گذر
تا نهد سر بر سرِ زانوی او
وین دمِ آخر ببیند روی او
ای جمالِ باغِ جنت بی تو زشت
کنجِ غربت را به زینب کن بهشت
ای قدومت هر زمان بالای چشم
غسل دِه با اشکِ خون پالای چشم
ای لعلِ لبت به خضر ، آبِ حیات
هان بیار آبش ز تسنیم و فرات
شد خطا گر بردم از تسنیم نام
کشته شد چون تشنه شاهِ مُستظام
آب را دیگر به پیشم آب نیست
جلوه دارد لیک آب و تاب نیست
بر دلِ آل علی آتش نهاد
خاکِ عالم بر سرِ این آب باد
زینب ای بانوی مُلکِ عزّ و ناز
وی جهان را بر درت روی نیاز
زینب ای افسردهء بادِ ستم
وی حریمت شهریاران را حرم
زینب ای عنقای حق در قُربِ قاف
وی حریمت کعبهء اهلِ مطاف
زینب ای خاکِ درت کُحلِ بَصَر
وی مهین دختِ شهِ خیرالبشر
زینب ای حلّال جمله مشکلات
وی بشر صورت ، به سیرت حق صفات
زینب ای معجز بیانِ حیدری
وی به مِهرِ عارضت ، مَه مشتری
کاخِ ظلم از همّتت بر باد رفت
بر فنا آمالِ استبداد رفت
گر قیامِ دختِ شاهِ حق نبود
نامِ شاهِ کربلا مطلق نبود
خطبه های گرم و آتشبارِ او
رونقی بخشید بر بازارِ او
در فصاحت در بلاغت مرتضی
شرزه شیرِ بیشهء سِلم و رضا
از سخن تا بر دهن گوهر گرفت
پرده از روی جنایت برگرفت
بر بُنِ نخلِ حسینی آب داد
تا نخشکد از سمومِ تندباد
تا جهانِ هست را هستی به جاست
نهضتِ مردانهء این زن به پاست
زن مگو این زینبِ کبراستی
بانوی دنیا و مافیهاستی
سرگران از بادهء جامِ الست
تا دمِ محشر ، ز جامِ عشق مست
شاهِ بیکس را مهین یار و معین
زه بر آن مادر که زاده ست این چنین
دید چون مانده ست بی یار و سپاه
کرد همراهِ شهنشه ، خیلِ آه
رفت با تعجیل ، دختِ بوتراب
ذوالجناح آورد تا گیرد رکاب
ای حسین ای بهترینِ ماسوا
ای حسین ای خوب و محبوبِ خدا
ای مسخّر کرده مُلکِ عشق را
ناخدایی کرده فُلکِ عشق را
زینبت با تو به جولانگاهِ عشق
کوسِ همّت زد به قربانگاهِ عشق
عشق یعنی با تو بودن هم قیام
وز تو بردن بر همه عالم پیام
زیورِ عشق است اسمِ زینبت
شیوهء عشق است رسمِ زینبت
نطقهای زینبت تفسیرِ عشق
گریه هایش آیتِ تأثیرِ عشق
عشق از زینب توان آموختن
عشق یعنی از فراقت سوختن
عشق یعنی زینب ، آن روحِ بزرگ
آن شکوهِ همت ، آن عزمِ سُترگ
عشقِ کامل معنیش در یک کلام
زینب استی زینب استی ، والسّلام
السّلام ای زینب ای معنای عشق
السلام ای رتبهء والای عشق
السلام ای اسوهء صبر و ثبات
السلام ای روشنی بخشِ حیات
السلام ای قُرة عین الرّسول
السلام ای مُهجة قلبِ البَتول
السلام ای عزم و رأی استوار
السلام ای مرتضی را یادگار
السلام ای صولتِ دشمن شکن
ای قیامت پیروِ صلحِ حسن
السلام ای رهروِ راهِ حسین
السلام ای جانِ آگاهِ حسین
السلام ای زینب ای جانِ صبور
السلام ای در همه غم ها شکور
ای بلند آوازهء عزّت مدار
ای مهین بانوی ملک افتخار
ای حماسه آفرینِ جاودان
کاخِ قدرت سرزده از لامکان
ای روان در کوی نامت شطِّ اشک
وی به یادِ تو مُوشَّح خطِّ اشک
ای که نامِ اقدست باشد قرین
با بهارِ گریهء شور آفرین
هر کجا نامِ تو آید بر زبان
اشک می جوشد به استقبال آن
من کیستم؟ فروغ سپهر امامتم
نورِ خدا و معنی سر ولایتم
هر جا که عشق جلوه کند ، حُسنِ یوسفم
هرجا عفاف پرده کِشد ، رازِ خلوتم
کوشیده ام به شوق ، مگر بانگِ شادیم؟
جوشیده ام به درد ، مگر آهِ حسرتم
از بند بندِ من به نوا خاست سوزِ عشق
یعنی که شورِ نای غم و سازِ محنتم
در بارگاهِ قدس ، نبرده است هیچ کس
حتّی فرشته ره به حریمِ جلالتم
از جلوهء عفاف به گردون ندیده ست
چشمِ ستاره ، پرتوی از رنگِ عفّتم
من زینبم ، سلالهء زهرای اطهرم
فرزندِ پاکِ فاطمهء عرش رتبتم
آن شیر دل زنم که به بزمِ یزیدِ دون
در هم شکست خصم ، ز نیروی صولتم
خوارم مَبین یزید به بزمت ، از آن که هست
ذرات کائنات ، گواه اصالتم
من زینبم سُلاله زهرای اطهرم
دختِ امام و زاده پاک پیمبرم
در مقامحضرت زینب (س)
به بهانه میلاد گرامیش
زینب یگانهایست که دنیا بخود ندید
عکسش خدا به قاب دل فاطمه کشید
زهراترین ستاره زهرایی علیست
توحید محض از دو لبشمرتضی شنید
همچونخدیجهپیش دوچشمان احمدست
در آسمان قلب نبی در سحر دمید
اسطورهی جلالخدا دختر علیست
زین رو تمام بار غم کربلا کشید
اِلّا جمیل وصف کمال و جمال اوست
بار گران عشق که با نقد جان خرید
هم ارتفاع رحمت حق بوده آه او
آنجا که طعنه در سر بازار میشنید
مقصدمشخصاستدراینراهباحسین
با گام استوار به مقصودِ خود رسید
پیغمبر قیام حسین است و نور او
افسون و مکروحیلهی ابلیس را درید
چون انبیا به راه هدایت قیام کرد
آنسان که بعد واقعهی کربلا خمید
#مرتضی_محمودپور
@haajmorteza
همیشه زنده از آن است نامِ عاشورا
همیشه هست کنارِ امام عاشورا
شهید عصر دهم زنده ماند با زینب
قیام اوست ترازِ قیام عاشورا
بجز حسین مگر چیز دیگری دیده؟
که زینب است پیامش ، پیام عاشورا
به پیش آنکه گرفت از برادرش جان را
گرفت کاخ ستم انتقام عاشورا
دمی به یاد غلام و دمی به یاد علی
هماره بود حزین تمام عاشورا
حسین ، علت اصلی اشک مومن گشت
عقیله اشک فشان مدام عاشورا
بنویسد خدا محو کلامش شده است
دشمنش کشته آن فن بیانش شده است
بنویسید که کاخ اموی میلرزید
ابن مرجانه ز تیغ سخنش میترسید
و یزید از همه دربار خودش میپرسید
کیست این زن که خدا هیبت حیدر به کلامش بخشید
که مسیحا شده بر پیکر اسلام دمید
همچو قلبی شده در پیکر اسلام تپید
دوستاران ولایت همه را مڑده دهید
کافتابی دگر از مشرق توحید دمید
آفتابی که بقا گیرد از او آبِ حیات
آفتابی که دهد بر دل هر شیعه امید
آفتابی که خودش سایه ی التافِ خداست
آفتابی که از او نور به آفاق رسید
آفتابی که به جز عترت پاک نبوی
مثل او را به جهان دیده تاریخ ندید
شأنش آنقدر عظیم است که جبریل امین
به جهان آمدنش را به نبی داد نوید
کای حبیب حق یکتا به تو از برج حیا
اختری هدیه نموده است خداوند وحید
گر تمسک کند انسان به وجودش ز خلوص
میدهد حی تبارک به تنش روح حمید
روز میلاد کسی است که مثل پدرش
پشت ظلم و ستم از خطبه ی غراش خمید
انقلابی که پس از کرببلا کرد هنوز
لرزه بر پیکر اعدای حسین است چو بید
شعر خوب است ولی مرتبه زینب را
نتوان با هنر و ذوق به تصویر کشید
مؤمنان پنجره خانه دل باز کنید
کافتابی دگر از مشرق توحید دمید
عصمت الله المعظم زینب است
بر سما نور مسلم زینب است
بر حسن عشق مجسم زینب است
الگوی حوا و مریم زینب است
نبض آدم روح خاتم زینب است
«بانی ماه محرم زینب است»
کیست زینب برترین یار حسین(ع)
برترین یار و هوادار حسین (ع)
از ازل بوده گرفتار حسین (ع)
بعد عباسش علمدار حسین(ع)
واله و شیدا و بیمار حسین(ع)
«برحسینش یار و مَحرم زینب است»
کیست زینب اسوه ی صبر و حجاب
حیدرِ کوفه ولی زیرِ نقاب
خطبه هایش ماورای انقلاب
بوتراب دیگری در احتجاب
شام را با خطبه ای کرده خراب
«نهضت و خط مقدم زینب است»
کیست زینب بانوی ام الوقار
زن ولی مرد آفرین روزگار
صوت قرّاحش مثال ذوالفقار
یک نشان از قوت پروردگار
اسوه ی صبر و حجاب و اقتدار
قهرمان نینوا هم زینب است
#مجید_مرادزاده
