چه چیزی را میخواهید جستجو کنید؟
هـر چند کـه نـوکـریّ ما نـا چیز است
در سینه ی ما عشق رضا لبریز است
ما هر چه کـه داریم ز الطاف رضاست
الحق کـه رضا شفیع رستاخیز است
فقیرم اقا
افتاده سمت تو ببین مسیرم اقا
دست خالی از پیش تو نمیرم اقا
حاجتم و از تو فقط می گیرم اقا
ضامن اهو
خسته از این زمونه و از این هیاهو
رونده شدم از همه جا به تو زدم رو
می شه که ضامنم بشی ضامن اهو
نگام کن
نگام کن
نگاه تو چاره سازه
نگاه کن
به قلبم
پر سوزو گدازه
کبوترم من
تا اسمون مشهد تو می پرم من
اروم می شم تاکه میام توی حرم من
حرف می زنم با تو با چشمای ترم من
ای کس و کارم
خدارو شکر امام رضا که تورو دارم
جز تو کس دیگه رو که اقا ندارم
خبر داری از دلم و از حال زارم
نگام
نگاهت
دوای تموم درداس
نگام کن
نگاهت
چاره ی تمومه غمهاس
دنیا رضا، عقبا رضا
دل جان گرفت، با «یا رضا»
دلتنگ بودم در حرم مأوا گرفتم
دیدم که در آغوش لطفت جا گرفتم
در بیپناهی مأمنم خاک خراسان است
در بیکسی بر لبم ذکر «رضا جان» است
«جانم رضا جانم رضا، یَابنَ رَسُولِ اللَّه»
آغوش تو، حصنِ حصین
لبخند تو، خلدِ برین
تو بیشتر یاد منی تا من به یادت
من را برای خود بخر جان جوادت
دل روی دل افتاده در پای ضریح تو
شاه چراغ و قم پر از عطر ملیح تو
«جانم رضا جانم رضا، یَابنَ رَسُولِ اللَّه»
بر جان ما باران ببار
دستت به خیر، همچون بهار
بر خاک ایران ردّ پایت ماندگار است
محتاج دستان کریمت این دیار است
ما هر چه داریم از همین صحن و سرا داریم
ما کربلای اربعین را از شما داریم
«جانم رضا جانم رضا، یَابنَ رَسُولِ اللَّه»
تموم زندگیمو بهت بدهکارم
امام حسینمو از امام رضا دارم
بال و پر بسته رو
باز دل شکسته رو
این گدای خسته رو
دریاب
تو که حصن حصین مایی
تو دلیل یقین مایی
بانی اربعين مایی
«یا رضا یا رضا یا مولا»
از تو و از غم تو محاله برگردم
کاسه چشممو از اشک تو پر کردم
کاش که با سینهزنا
بعد مشهدالرضا
باز بریم تا کربلا
ای کاش
به ولایت تو محتاجم
به کرامت تو محتاجم
به زیارت تو محتاجم
«یا رضا یا رضا یا مولا»
شاعر: حسین_عباسپور
نغمهپرداز: سیدعلیاکبر_حسینپور
آرزو دارم که هر دم، امام رضا
دور ضریحت بگردم، امام رضا
تنها طبیبی به دردم، امام رضا
همدم دلهای خسته، امام رضا
مرهم قلب شکسته، امام رضا
به دلها مهرت نشسته، امام رضا
به پابوست اومدم بازم با جمع نوکرات
چی میشه شامل حال ما بشه یه نیمنگات
«اباالحسن یا امام رضا
یا امام رضا، یا امام رضا»
تویی رئوف دو عالم، امام رضا
من اومدم تا بگیرم، امام رضا
دوباره اذن محرم، امام رضا
تویی که صاحب عزایی، امام رضا
وارث خون خدایی، امام رضا
روضهخون کربلایی، امام رضا
رزقمونو داریم از سخای بیحدّ شما
اجازه دادی بشیم روضهخون جدّ شما
«اباالحسن یا امام رضا
یا امام رضا، یا امام رضا»
رو خاک غربت چرا
میذاری سر، با چشای تر
زهر ستم زده، بر قلب تو شرر
کنارت آقا نیست
حالا نه خواهر و برادری
بمیرم آقاجون
آخه تو هم غریب مادری
سوخته تو غریبی، بال و پرت
گفتی گریه کنن، پشت سرت
اومد دم آخرت
بالا سرت، شد بال و پرت
اومد جواد تو، از جون عزیزترت
گذاشته روی پاش
سر تو رو لحظۀ آخری
ولی تو میخونی
روضههای شهید بیسری
شور و نوای تو، ای وای حسین
ذکر لبای تو، ای وای حسین
شاعر: جمعی_از_شاعران
✅بنداول
ضامن اهو اقا
خاک درت هستم من
دربه درت هستم من
کبوترت هستم من
?
ضامن اهو اقا
معنای احسانی تو
خورشید تابانی تو
بارش بارانی تو
?
ضامن اهو اقا
باب المراد هستی تو
اباالجواد هستی تو
سر معاد هستی تو
___________________
✅بنددوم
ضامن اهو اقا
توچشمه ی توحیدی
به آسمون خورشیدی
به قلب ما امیدی
?
ضامن آهو آقا
کریمی و اقایی
دریای هردریایی
زیباگل زهرایی
?
ضامن اهو اقا
معنی ایمانی تو
شاه خراسانی تو
صاحب ایرانی تو
?
مددشاه خراسان
____________________
✅بندسوم
جوادمن ای بابا
تنم می سوزه در تب
رسیده جونم بر لب
رفتنیم من امشب
?
جوادمن ای بابا
بیا به بالین من
جونی نمونده برتن
رسیده وقت رفتن
?
جواد من ای بابا
نگاه به درمی دوزم
ببین تو حال وروزم
از زهر کین میسوزم
?
جوادم یاجوادم
____________________
✅بندچهارم
این لحظه های اخر
ببین لب پرخونم
رمق نداره جونم
روضه دارم می خونم
?
این لحظه های اخر
میگم با حال مضطر
از غصه های حیدر
ازروضه های مادر
این لحظه های اخر
شاه غریب میخونم
شیب الخضیب میخونم
خدالتریب میخونم
امان از دله زینب (س)
به عشقت عجین، سرشت من است
اگر مشهدت، بهشت من است
«اجازه میدهی آقا که زائرَت باشم؟
که با تو صاحب دنیا و آخِرَت باشم»
دل برده از بهشت، صحن تو یا رضا
من هستم سربلند، با تو روز جزا
«یا مولا یا رضا»
تپشهای دل، شده یا رضا
که چشمان تو، خریده مرا
«خدا مرا به فراق تو مبتلا نكند
من و جدایی از این آستان خدا نكند»
من عمری دلخوشم، در این صحن و حرم
در کویت سائلم، در صحنت خادمم
«یا مولا یا رضا»
فدای تو و، غمِ بیحدت
که خاکی غریب، شده مشهدت
«مگر که شام غریبان سحر نمیگردد؟
مگر کسی که سفر رفت برنمیگردد؟»
از شهر جدّ خود، رفته با چشم تر
نه دیگر برنگشت، خورشید از این سفر
«یا مولا یا رضا»
شاعر و نغمهپرداز: جمعی_از_شاعران
اگر دل، سنگِ بیصداست، اگر که تحبس الدعاست
ولی یادش نرفته است، پناهش مشهدالرضاست
بُرید از همه کس دل، فقط رو به تو آورد
دلم از تو شفا خواست، دعا با تو اثر کرد
غریبی، با همه آشنا هستی
امید آخر این گدا هستی
«عزیز خدایی، معین الضعفایی»
حریمت سرپناه من، ولایت تکیهگاه من
به الطاف تو دلخوشم، به دستانت نگاه من
حرم مرهم دردم، حرم حصن حصینم
تویی راه نجاتم، تویی شرط یقینم
خدایت را به دلم شناساندی
به جانم سلسلة الذهب خواندی
به بالم آسمان بده، به قلبم رو نشان بده
تو بارانی و من کویر، به این دلمرده جان بده
دلم تنگ زیارت، دلم تنگ ضریح است
که سرمستی این دل، از آن عطر ملیح است
ببین که معتکف گُهرشادم
دم مرگم تو برس به فریادم
ای جانم رضا
تا همیشه سرور و سلطانم رضا
نور خورشید و ماه تابانم رضا
من مریض عشقم و درمانم رضا
آقای بی نظیر - ای یار هر فقیر
لطفت توی زندگیم محسوسه و ...
میدونم که بدم - باز پیشت اومدم
حالا که زیارتِ مخصوصه
چشمام محوِ / زیبایی گوهرشاده
هرکس که / شد اسیر تو آزاده
روزیمون / از پنجره ی فولاده
السلطان / ای جان ای جان ای جان ۳
رویام مشهده
اونجایی که این شبا میخوام مشهده
فکر و ذکرِ روزا و شبهام مشهده
بعد کربلا همه دنیام مشهده
تو دادی عزتم - حالا که دعوتم
توو صحنت بهشتو باز میبینم و ...
با قلب مبتلا - میشم از غم رها
وقتی روبروی تو می شینم
اینجا دارم / رو ابرا قدم میذارم
خوشحالم/ آقایی مثه تو دارم
پیش تو / وامیشه گره از کارم
السلطان / ای جان ای جان ای جان ۳
خیلی بهتره
وقتی لحظه هام کنار تو بگذره
اصلا انگار پیش تو حالم خوش تره
کی به جز تو آخه ماها رو میخره؟
من میخوام تا ابد - حتی زیر لحد
آقا دست تو توو دستم باشه و ...
قول دادی میرسی - توو شام بی کسی
نگذاری که نوکرت تنها شه
هرجا هرجا / آقاییتو ثابت کردی
درمونه / غم های دلِ پُر دردی
السلطان / واللهِ که خیلی مردی
السلطان / ای جان ای جان ای جان ۳
اشکامو ببین
که یکی یکی میفته روی زمین
پای دردِ دلِ این بیچاره بشین
کربلا ازت میخوام یوم الاربعین
از چشمام باز بخون - مولای مهربون
دنیا بی غم حسین تاریکه و ...
این نوکر رو زده - اذن گریه بده
حالا که محرمش نزدیکه
گریه گریه / تسکین غم اربابه
این اشکا / دُرِّ نجفِ نایابه
خوشبخته / هرکی توو عزاش بی تابه
السلطان / ای جان ای جان ای جان ۳
هشتمین علیّ ِ زمان
( غزلی به مناسبت سالروز شهادت امام رضا (ع) )
آهویی اوفتاده پای حرم ، کربلای تو را نظاره گر است
بازهم این کبوتری که منم،با دو بال شکسته پشت در است
باز غرقِ قیامتی شده ام ، در خراسان ِ چشمهای ترت
نینوائی دگر گشوده دهن، لیک قدری نهان و مختصر است
ردّ پای تو را که می شنوم،خویش را می کنم در آینه گم
آری آن روح ِ پر تلاطم تو، بر زمین و زمان بزرگتر است!
قلبم از اضطراب می تپد و چشمم ابر ِ سکوت می شکند
باز هم غرق در جنون شده ام،اتّفاقی به جانب ِ خطر است
نرم نرمک نگاه ِ خیس ِ مرا،طعم ِ زهری نموده پر ز محن
روزگار از مذاق ِ دل به در وکودک ِ حسّ ِ عشق بی پدر است
روح من قرنها نشست عقب ، باز برهم زدم حصار زمان
دیدم آن را که دل سیاه بُوَد ، بیگمان اهل دشمن سحر است
روح من قرنها نشست عقب،کوفه شد سبز پیش من چو کویر
گفته شد هشتمین علیّ ِ زمان، زیر تیغ ِ جهالت ِ بشر است...
دادا بیلوردی
تو حجره افتادی ولی
سر تو رو دامن جواده
این همون روضه س که
گریزای کربلاش زیاده
سر تو صحیح و سالم اما
سر جدت تو تنور بود آقا
سر تو رو دامن عزیزته
ولی جدت توی گودال تنها
تنهای تنهای تنها بود
امام ما تو دست کوفیا بود
خوندم تو مقتل که سر شاه
تو چنگ گرگ بی حیا بود
واویلا واویلا واویلا
بازم خدارو شکر آقا
بدنت یه سایه بونی داره
من بمیرم برا حسین
توی اون گرما چه بی قراره
جدت انقد غریبه که حتی
سر پیراهن کهنهش جنگه
رنگ تو پریده و زرده ولی
رو سر جد تو جای سنگه
سنگِ سنگِ سنگه دلاشون
میمونه تو تاریخ جفاشون
دلشوره تو قلبش میاد تا
سمت خیمه میره نگاشون
واویلا واویلا واویلا
درد آوردم حضور تو ، دوایش با شما
من مریضم ای طبیب دل، شفایش با شما
من گرفتار گرفتارم تویی روح دعا
من توسل برشما جستم دعایش با شما
ای رئوف آل طاها ،مستمند و سائلم
دست خالی ازمن و جود و عطایش با شما
بر در باب الجوادت بی پناهی زد صدا
چشم امید از من و بیت الرضایش با شما
کعبه ی دل ها ،مطاف هر دل عاشق تویی
سعی از ما باشد و عطر صفایش با شما
آرزو دارم که بنویسند در تقدیر من
ابتدایش با شما و انتهایش با شما
روضه ی کرب وبلا خواندی و پیداشد که هست
روضه خواندن از شما ، حال عزایش با شما
گفت زین العابدین با شاهدان دشت خون
دفن پیکر از من اما بوریایش با شما
بی شما شعر «وفایی» چامه ای بی محتواست
خلوت اندیشه از او ، محتوایش با شما
نمیره حرف مادرم از یاد
میگفت گره به زندگیت افتاد
به هیچکی رو نزن برو مشهد
ببند دخیل به پنجره فولاد
اعتقاد و ایمان
درد لاعلاجت هم بیاری میشه درمان
زائرش میدونه
گره عالمو وا میکنه دست سلطان
نگو دیره دستتو فقط امام رضا میگیره
به خدا که کسی دل شکسته از اینجا نمیره
امام رضا جانم ...
یه گوشه دم صحنت میشینم
که انگاری تو عرش برینم
خدا میدونه تو حرم تو
خلاصه بهشت رو میبینم
به تو دل سپردم
کل خونوادمو زیارتت آوردم
جون تازه دادی
تا یه جرعه آب سقاخونتونو خوردم
زدگیمه مشهدت پناه خونوادگیمه
توی سختی حرم تو مقصد همیشگیمه
امام رضا جانم ...
حرم ثامن الحُجَج رفتم
انگار یک میلیون دفعه حج رفتم
آلوده اومدم ولی آقا
دستمو گرفت تا دید کج رفتم
قربون کبوترای حرمت امام رضا
قربون این همه لطف وکرَمت امام رضا
سلام امام رضا با مرام امام رضا
همه میرن تو می مونی برام امام رضا
گفتی خودت آقا هرکسی یه بار بیاد
سه جا خودم به دیدنش میام امام رضا
مشهدت از همه دل میبَره
حتّی از بهشتم بالاتره
قربون دل مهربونِ تو
که گداها رو دَرهَم میخره
دوست دارم صدات کنم توهم منو صدا کنی
چی میشه اگه منو راهی کربلا کنی
پناه امام رضا نور راه امام رضا
فداتمیشم فقط تو جون بخواه امامرضا
تا کم میارم و میرسم توی حرم
حالم و می کنی تو رو به راه امام رضا
بند اول:
امام رضا پناهم
تکیه و تکیه گاهم
مدد بده آقاجون
من غرق گناهم
امام رضا ای یارم
جز تو کسی ندارم
جز در خونت آقا
کجا سرم بذارم؟
مشهد میگن شهر عاشقاست
همونجا ک خونه ی شماست
نذار منو آقا بی نصیب
نوکرتم نیستم غریب
امام رضا جان...
بند دوم:
روضه برات میگیرم
به لطف تو اسیرم
حاجتمو روا کن
وگرنه من میمیرم
تمام خواست نوکر
یه نیم نگاهه سرور!
کرب و بلای ما رو
امضا بزن تو آخر
کرب و بلا بر من آرزوست
چاره ی مشکل به دست دوست
چاره ی مشکل شو ای حبیب
ای به قلب زار من طبیب
امام رضا جان...
محمد_باقر_راهداری
همسرش با مهربانی هایِ او سازش نداشت
لحظه ای حتی میان خانه آرامش نداشت
برده بود ارث از پدر یک رأفتِ دلخواه را
حیفِ آن قلبی که ایمن بود و آلایش نداشت
در جوانی پیر شد آقا جوادإبن رضا(ع)
زجرها میدید و دیگر طاقتِ رنجش نداشت
جودِ مطلق شد گرفتارِ خساست-زاده که
بُخل و کینه داشت اما دستِ پُر بخشش نداشت
شد برایش قاتلِ جانی شریکِ زندگی
آن شریکِ زندگی که ذره ای ارزش نداشت
ذاتِ امّ الفضل(لع) با خورشید در جنجال بود
عینِ ظلمت بود و چشم دیدنِ تابش نداشت
زهر را آخر به خوردش داد و میزد قهقهه
پشتِ در شد هلهله! فتنه گری کاهش نداشت
سرفه ها میشد نفسگیر از گلویش تا جگر-
سوخت آری هیچ زهری اینقدَر سوزش نداشت
بر زمین افتاد و خاکِ حجره دستش را گرفت
چشم هایش خیره ماند و قدرتِ چرخش نداشت
تشنه جان داد و تنش را روی بام انداختند
آسمان مانندِ عاشورا تبِ بارش نداشت
هیچ روزی در بلایا مثل عاشورا که نیست
هیچ روزی مثل عاشورا خدا سنجش نداشت
*
در قساوت! در جدال و قتل؛ آن هم قتلِ صبر
هیچکس مانندِ شمرِ بی حیا(لع) کوشش نداشت
پیکری شد غرقِ در خونِ قفا در قتلگاه
پیکری که طاقتِ ده مرکبِ سرکش نداشت
مانْد عریان؛ روی خاکِ غربت و با گریه رفت...
خواهری که جز خدا از هیچکس خواهش نداشت!
گاه حیران گاه گریان میشوم
گاه گریان گاه حیران میشوم
پیش تو لالم، کَرَم، کورم، گُمم
هرچه را تو خواستی آن میشوم
من گناهم تو ثوابم میکنی
کُفرَم و در صحن ایمان میشوم
از همه بر تو پناه آوردهام
از همه جز تو گریزان میشوم
دور زائرهای تو میگردم و
در حَرَم کَلب نگهبان میشوم
جای مُهر خویش هنگام نماز
خیره بر آیینهبندان میشوم
آب و نان مال بقیه من فقط
کاسه لیس ظرف سلطان میشوم
من ز قم سوی تو میآیم رضا
تلخم و پیش تو سوهان میشوم
کعبه جایش بر سَر اما بیشتر
من هوایی خراسان میشوم
ای خدا شکرت، فقیرم چون فقط
راهی حج فقیران میشوم
آنقدر گفتم رضا جانم رضا
تا که سَرمَست حسین جان میشوم..
سطان مشهد یا شمس الشموس
بر تخت ملک ما داری جلوس
کلب در آهوانت می شوم
جانم رضا جانم سلطان طوس
دوست دارم کبوتر
جلد امام رضا بشم
از کنار حرمت
عازم کربلا بشم
شدی تو ضامنم با هر بهانه
وسعت نگاه تو بی کرانه
علی موسی الرضا تو مشهد تو
شوم مست ز صوت نقاره خانه
امام_رضا علیهالسلام فرمودند:
رأيتُ أبي عليهالسلام في المَنامِ فقالَ: يا بُنَيَّ، إذا كُنتَ في شِدّةٍ فأكْثِرْ أنْ تقولَ: «يا رئوفُ يا رحيمُ».
پدرم را در خواب ديدم فرمود: پسرم! هرگاه در سختى و گرفتارى بودى جمله «يا رئوفُ يا رحيم» را فراوان بگو.
? مهج الدعوات، ص۳۹۷
اگه به سختی دچار شدی
اگه بی صبر و قرار شدی
اگه غمی تو دلت نشست
اگه یه وقتی دلت شکست
اینو گفته آقام از قدیم
که باشه چراغ زندگیم
تا نفس داری صدا بزن
بگو یا رئوفُ یا رحیم
«يا رئوفُ یا رحیم»
رئوف، هیچ وقتی ما رو دست خالی رد نکرده
رئوف، هیچ کسی رو با خستهحالی رد نکرده
«مولا یا امام رضا»
شده پر از غم نگاه من
شده حریمت پناه من
دلم شکسته آقای من
خبر داری از دعای من
خونهٔ امیده این حریم
نمیذاری نا امید بشیم
صدای تپش قلبمون
شده یا رئوفُ یا رحیم
«یا رئوفُ یا رحیم»
آقا، من اومدم با دست خالی برنگردم
آقا، نگاه مهربونته دوای دردم
«مولا یا امام رضا»
بند اول :
نوکرم و ، نوکریم رزق خداس
منصب من ، درِ این خونه گداس
دلم اگه ، تو حریم کربلاس
از کرمه ، حضرت امام رضاس(ع)
امام رضاس(ع) ، که حواسش به منِ
امام رضاس(ع) ، که دلیل بودنِ
امام رضاس(ع) ، که پناه وطنِ
وطنم ایرانِ امام رضاست
اونیکه سلطانِ امام رضاست
بند دوم :
کعبه عشق ، توی این صحن و سراس
دارالشفاء ، غیر این حرم کجاس؟!
زیر لحد ، چشم من به این آقاس
سرمایه ی ، زندگیم امام رضاس(ع)
امام رضاس(ع) ، که بهم سر می زنه
امام رضاس(ع) ، که مسیر روشنِ
امام رضاس(ع) ، که پناه وطنِ
وطنم ایرانِ امام رضاست
اونیکه سلطانِ امام رضاست
⚘️ ثوابش هدیه به طلبه شهید محمدرضا توکل
رضایی
تو شرط توحیدی تو راه وصل خدایی
یه کاری کن بدجوری دلم شده هوایی
تو بهتر از همه میدونی سخته جدایی
نمیشه
بدون هوای حرم این دل، دل نمیشه
غم و عشق تو داره تو دلای ما ریشه
یه عکس از حرم جلوی چشممه همیشه
اگه حرم رو دوست دارم
آخه دل رو دله اونجا جای خشت
اگه حرم رو دوست دارم
خدا این عشقو با گل من سرشت
اگه حرم رو دوست دارم
نزدیکترین جای دنیاست به بهشت
«قرار قلب عاشقا، غریب الغربا یا امام رضا»
یه عمره
یه جور خاصی داره دلم به تو ارادت
سالی چندبار قسمت میشد که بیام زیارت
ببخش آقاجون اگه امسال نشد سعادت
ببخشید
اگه آخر صفر شد و مشهد نبودم
اگه اونی که پابوس تو اومد نبودم
میتونستم بیام اگه انقد بد نبودم
تویی تمام باورم
تو دست رد به سینهم نمیزنی
تویی پناه آخرم
تو دست رد به سینهم نمیزنی
میخوام بازم بیام حرم
تو دست رد به سینهم نمیزنی
عبا رو
کشیده رو سرش داره میاد دلشکسته
میسوزه جگرش میاد با یه قلب خسته
توی یه راه کوتاه چند مرتبه نشسته
نگاه کرد
جواد بن الرضا بالای سرش رسیده
ملاقات غریبونه اينجوری کی دیده
جلو چشماش بابا پا روی خاکا کشیده
درمون درد عاشقا
غریب الغربا یا امام رضا
ای با غریبا آشنا
غریب الغربا یا امام رضا
راه رسیدن تا خدا
غریب الغربا یا امام رضا
بند اول:
قبله ی هفتم مؤمنینه حرمت
جنت الاعلای رو زمینه حرمت
انقده موج میزنه آرامش تو هوات
عرش خدا شده همنشینه حرمت
آستانِ قدسیه تو ملکوته
زائر تو صاحب جبروته
#عنکبوت_زاده_ها_بشنون_اینو
هر جایی غیر حرم بَرهوته
ضریحت مطلعِ نور آفاقه
حریمت خونه ی امن عشاقه
میدی رزق کل عالمو مثلِ
یه ریشه که روزی میده به ساقه
اَلسلطان یا ابا الحسن
بند دوم:
حصن حصینی و جون همه به فدات
مرکز عشقی و چشمه ی آب حیات
توی تاریکیه مطلق دنیا تویی
قبله نما و نورُ اللهِ فِی الظُّلُمات
نوکریه تو بی شرط و شروطه
زندگی ها بی تو رو به سقوطه
اونکه بی حرمتی کرده عقیدش
#سست_و_ضعیف_مثه_تار_عنکبوته
تو از بس که داری شوکت و حشمت
میسوزه دشمن تو آتیش حسرت
با غیرت، مردانه میزنم فریاد
#که_بر_دشمن_امام_رضا_لعنت
اَلسلطان یا ابا الحسن
بند سوم: (زبان حال زائر)
شب زیارتیِ تو گرفته دلم
کاشکی میشد که باشم من الان تو حرم
از پائین پا بیام زیارت آقاجون
ببینم سیل زائر ها رو دور و برم
خیلی دلم آقا تنگ هواته
خواهش این گدا، نیمه نگاته
چی میشه که ببینم حرمت رو
عشق من دیدنه گنبدْ طلاته
نسیم تو میده شوق پروازم
بکش دستت رو روی سرم بازم
من از عشق تو امام رضا یک روز
میام تو مشهد خونمو میسازم
اَلسلطان یا ابا الحسن
بند1
امشب میخوام آقا مثه عاشقا بخونم
از با صفائیه مشهدالرضا بخونم
امشب میخوام بگم خیلی آقا دوسِت دارم
واسه زیارتت لحظه ها رو میشُمارم
احسان القدیم، شاه کریم
ای امیده هر بچه یتیم
حجِّ فُقَرا، فیضِ عظیم... یا امام رضا
امام الرئوف، یا غریب الغُربا رضا
یا شمسُ الشموس، یا معین الضعفا رضا
اَنیس النفوس، براتِ کربلا یا رضا
یا امام رضا آقام آقام آقام یا رضا
بند2
امشب به مشهدت زده پَر مرغِ دل آقا
گُل کرده روی لب مددی یا امام رضا
امشب گِره زدم چشامو به گنبد طلات
حاجیِ تو شدم میونِ جمعِ زائرات
میخونم مُدام، آقام آقام
ای سُلاله ی خیرُ الانام
باز میده گدا به تو سلام... یا امام رضا
بارگاه تو، دلمو کرده زنجیر رضا
منم فقیر و، هستی تو نعم الامیر رضا
ساقی کرم، دستای من رو بگیر رضا
یا امام رضا آقام آقام آقام یا رضا
«التماس دعای خیر»
دعاکن آقا که منم مثل شهیدان
الهی قربونت بشم امام رضا جان
ملت ما پیروزِ میدانه همیشه
چون گنبد طلات شده حافظ ایران
ببین که دشمن شده بیچاره
این ملتِ حیدکراره
سلاح ما دست علمداره
ایرانِ ما امام رضا داره
"امام رضا خیلی دوستت دارم"
پشت و پناه کشورم هستی همیشه
سایه ی بالای سرم هستی همیشه
بشنو صدای ملت ما رو که میگه
هیچکی برای ما امام رضا نمیشه
کشور ما ایرانِ سلطانه
فداییِ امام رضاجانه
غیرتِ ما غیرت سلمانه
میگیم همه یکصدا جانانه؛
"امام رضا خیلی دوستت دارم"
میخوایم فرج رو دیگه ما از دل و از جون
به آرزومون میرسیم با مرگ صهیون
نظم نوین کل دنیا رو میچینیم
باید بره آمریکا از منطقه بیرون
معرکه شد تنگ بر آمریکا
همه میگن ننگ بر آمریکا
به نیت فرج بگو اینبار
از ته دل مرگ بر آمریکا
بلند بگو مرگ بر آمریکا
بند اول
جان ها به فدای تو
ای یارِ خراسانی
ما ریزه خور خوانت
موریم و سلیمانی
سر سلسله ی عشقی
ای حضرت سلطانم
نجوای همه عالم :
ای جان رضا جانم
ای جان رضا جانم ای جان رضا جانم
بند دوم
تا سید و سالاری
از جمله گدایانیم
ما ریزه خوره خوان
آقای کریمانیم
در بند توییم ، هستیم
از هر دو جهان آزاد
دردت به سر نوکر
سلطان به سلامت باد
سلطان به سلامت باد سلطان به سلامت باد
بند سوم
پر شد حرم از زائر
غوغاست و نورانی
اما حرمی ست امشب
بی زائر و مهمانی
ای کاش در آنجا هم
گلدسته و ایوان بود
قبر پدرِ قاسم
ای کاش در ایران بود
ای جانم حسن جانم ای جانم حسن جانم
بند چهارم
گلدسته ؛ رواق ؛ ایوان
گنبد ؛ همه از خاک است
آنجا که چراغی نیست
شبهاش چه غمناک است
آنجا که کبوتر ها
سرگشته و حیرانند
بال و پرشان خاکی
بی آب و غذا مانند
ای جانم حسن جانم ای جانم حسن جانم
بند پنجم
زخم حسن آن دوران
در کوچه نمک میخورد
که مادر خود را دید
سیلی و کتک میخورد
با ضربه ی پا مادر
افتاد به رویش در
با گریه حسن می گفت:
ای وای جوان مادر
ای وای جوان مادر ای وای جوان مادر
بند ششم
از کینه ی آن قنفذ
شد رنگ رخش نیلی
بر روی زمین افتاد
مادر پس از آن سیلی
شد همهمه در کوچه
از خنده ی یک لشکر
فریاد زدم با اشک :
ای وای جوان مادر
ای وای جوان مادر ای وای جوان مادر
کریمی و گدایت میکند مهمان دو عالم را
تهی دست فقیرت دیدهام دستان حاتم را
رجب، ماه مبارک، ماه شعبان، ماه ذیقعده
تبرک کردهام با دیدنت این چند ماهم را
دم باب الجواد تو دم گرمى به من داده
غنیمت میشمارم تا دم محشر همین دم را
به مشهد با دل پُر آمدم اما دلم وا شد
فدایت که دوباره از دلم برداشتى غم را
من از حاجات خود خیری ندیدم پس بیا اینبار
خودت یادم بده چه حاجتی از تو بخواهم را …
دو قطره گریه آوردم … همین آقا … همین آقا
قبولش کن همین کم را … همین کم را … همین کم را
نشستم سفرهى درد و دلم را وا کنم دیدم
بغل کردى چنان من را که یادم رفت دردم را
لباس مشکى مارا به امضایت مزین کن
تفضل کن محرم باز برداریم پرچم را
به جان مادرت زهرا، به حق عمهات زینب
بده روزى اشکم را، بده رزق محرم را…
«اللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکالفَرَج»
«اللهم العَن الجِبت والطّاغوت والنّعثل»
سرمه چشمان خود کردم غبار توس را
هر زمان از او گرفتم رخصت پابوس را
باز هم طی میکنم این راه را با اشک و آه
ای خدا از من نگیر این شعلهی فانوس را
اینکه جا دارد درون سینهام، اعجاز اوست
قطرهای در قلب خود جا داده اقیانوس را
شعر میخوانم میان صحن و میگویم به خود
زندگی کن بیتهای زندهی ملموس را
بندهی شاه خراسان بود فردوسی که ساخت
شاهکار رستم و سهراب و کیکاووس را
حقحقِ نقارهاش دارد مسلمان میکند
یک به یک دلدادههای نغمهی ناقوس را
خادمش تا بازدارد زائری را از خطا
میکشد بر شانهی زائر پر طاووس را
بارگاه حضرت سلطان امید آخر است
مردم درماندهی از این و آن مأیوس را
من که در گلدستهها و گنبد او یافتم
آشکارا جلوهی یانور و یاقدّوس را
جان یک عالم به قربانش که زیر پرچمش
امنیت دادهست و عزت، امت مبعوث را
میروم اما دلم را میگذارم در حرم
این دلِ با پنجرهفولاد او مأنوس را
تو آشنایی، گره گشایی
تو اولین و آخرین پناه مایی
طاقت دوری، نداره دیگه
برس به داد این دل امام رضایی
سخته فقط از راه دور ضریحو دیدن
سخته از اون چشمه نور بوسه نچیدن
هم نفسا تنگه و هم دلامون آقا
سخته بدور از این حرم نفس کشیدن
ببین هنوز کنج حرم مونده دلی که بی پناهه
دار و ندار زندگی و بندگی ش فقط یه آهه
تو دار دنیا هستی و دلبستگی ش به یه نگاهه
خدا میدونه این روزا، خیلی دلم تنگه آقا
میخوام صاف و ساده بگم: دوست دارم امام رضا
«دوست دارم امام رضا»
تو آشنایی، گره گشایی/ تو اولین و آخرین پناه مایی
تا تو رو دارم، غمی ندارم/ یه گوشه چشم تو بسه تو هر بلایی
فصل جدایی رسیده ولی با این حال
دل تموم عاشقا زده پر و بال
شده پر از عطر سلام دور ضریحت
از همیشه شلوغ تره این حرم امسال
هر خونه ای رواقی از این حرمه رضا رضا جان
پنجره فولاد توئه هر پنجره رو به خراسان
نمیذاریم غریب بمونی تا ابد، تو خاک ایران
خدا میدونه این روزا، خیلی دلم تنگه آقا
میخوام صاف و ساده بگم: دوست دارم امام رضا
«دوست دارم امام رضا»
یکی داره از تو کوچه های سرشور
حرمت میاد بگیره از نگات نور
ذره پروری یعنی از حرم تو
قوره وقتی برمگیرده میشه انگور
از هرچی بغیر تو جدا میشه دلش
از هرچی منم منم رها میشه دلش
با تو کسی نشست و برخاست کنه
مثقال به مثقال طلا میشه دلش
جــانان هــمه
کسی جز امام رضا نمیشه سلطان همه
به تو میرسه بشی عزیزتر از جان همه
جـانان هـمه / سـلطان هـمه
شاه فقط شاه خراسانه
ایران کشور امام رضا جانه
لحظه لحظه لحظه زیباست
دنبال بهشت نرو بهشت همینجاست
تو شلوغی حرم سرم که چرخید
ایوون طلا دیدم نجف دلم خواست
همصحبتِ با یه محرم راز شدم
من عاشق این خونه ی دلباز شدم
از ثانیه ای که پرِ خادم حرم
خورده رو سرم عاشق پرواز شدم
جــانان هــمه
کسی جز امام رضا نمیشه سلطان همه
به تو میرسه بشی عزیزتر از جان همه
جـانان هـمه / سـلطان هـمه
شاه فقط شاه خراسانه
ایران کشور امام رضا جانه
